Katastrofa lotu Air France 358

Katastrofa lotu Air France 358 – katastrofa samolotu Airbus A340 linii Air France (lot AF 358 z Paryża do Toronto), do której doszło 2 sierpnia 2005 roku. Statek powietrzny rozbił się po lądowaniu w trudnych warunkach atmosferycznych na lotnisku Toronto Pearson International Airport i zapalił się po zatrzymaniu. W katastrofie ranne były 43 osoby; nikt nie zginął.

Katastrofa lotu Air France 358
Ilustracja
Zdjęcie wraku samolotu na lotnisku w Toronto.
Państwo

 Kanada

Miejsce

Toronto

Data

2 sierpnia 2005

Godzina

16:02 czasu lokalnego
22:02 czasu polskiego

Rodzaj

wypadnięcie samolotu z pasa startowego

Przyczyna

złe warunki atmosferyczne

Ofiary

0 osób

Ranni

43 osoby

Ocaleni

309 osób

Statek powietrzny
Typ

Airbus A340

Użytkownik

Air France

Numer

F-GLZQ

Start

Francja Paryż

Cel lotu

Kanada Toronto

Numer lotu

358

Pasażerowie

297 osób

Załoga

12 osób

Położenie na mapie Kanady
Mapa konturowa Kanady, blisko dolnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „miejsce zdarzenia”
Ziemia43°39′23,2″N 79°37′29,0″W/43,656444 -79,624722
Grafika przedstawiająca ostatnią fazę lądowania samolotu

PrzebiegEdytuj

Podczas odprawy na lotnisku w Paryżu piloci ustalili, że kapitan samolotu wykona start maszyny, natomiast drugi pilot zajmie się procedurami lądowania po przebyciu wyznaczonej trasy. Członkowie załogi dzielili się obowiązkami w ten sposób, aby drugi pilot mógł nabyć doświadczenia zawodowego. Dodatkowo w samej kabinie pilotów był obecny dodatkowy pasażer, będący członkiem rodziny pracownika linii Air France. Start samolotu nastąpił kilka minut przed godziną 14:00 czasu lokalnego w Paryżu.

Rutynowy przelot z Paryża do Toronto trwał około 8 godzin. W tym czasie nie zdarzyło się nic szczególnego, a większość pracy pilotów wykonywał autopilot. Piloci u wybrzeży Kanady zostali poinformowani o warunkach atmosferycznych: zachmurzeniu z opadami i ryzyku burzy z temperaturą do 20 °C. Nad lotniskiem szalała burza, a w trakcie lądowania porywy wiatru osiągały 60 km/h[1]. Władze lotniska ogłosiły alarm z powodu wyładowań atmosferycznych zagrażających personelowi naziemnemu, co poskutkowało zakazem wchodzenia na pokłady samolotów. Przy zbliżeniu się samolotu w okolice lotniska lot 358 otrzymał zakaz lądowania.

Załoga skierowała samolot na północ, aby w razie problemów odlecieć na oddalone o 300 km lotnisko zapasowe w Ottawie. Po czasie oczekiwania na poprawę warunków pogodowych zostało wydane pozwolenie do lądowania i polecenie utrzymania pułapu 5000 metrów. Następnie samolot wleciał we front burzowy. Przekazane zostało pozwolenie na lądowanie na pasie 24L[2], przy wietrze wiejącym pod kątem 290° od 15 do 20 węzłów. Podjęcie decyzji lądowania na tym pasie miało świadczyć o bezpieczeństwie manewru mimo panujących warunków.

O godzinie 16:02 czasu miejscowego maszyna pojawiła się na początku pasa startowego. Dotknięcie pasa startowego nastąpiło dopiero w jego połowie, co przy prędkości 140 węzłów nie pozwala na bezpieczne zatrzymanie przed jego końcem. W efekcie samolot wyjechał z pasa startowego. Załoga zarządziła ewakuację mimo paniki[1] i pożaru, jaki powstał dookoła maszyny. Kapitan samolotu został poważnie ranny w wyniku zdarzenia, a jego fotel wyrwany z podłogi. Opuścił samolot z pomocą drugiego pilota.

Pracownicy lotniska oraz służby ratunkowe starały się zebrać wszystkich pasażerów na lotnisku. Dużą pomoc okazali kierowcy na pobliskiej autostradzie, podwożąc ocalałych. Nikt nie zginął, a wrak spłonął w ogniu[3].

DochodzenieEdytuj

Kanadyjski Zarząd Bezpieczeństwa Transportu wszczął dochodzenia mające wyjaśnić przyczyny katastrofy. Charakter śledztwa spowodował, że nikt z obsługi lotniska nie mógł przekazywać informacji mediom, a piloci nie zabrali publicznie głosu. Śledztwo wykazało, że załoga walczyła z maszyną i warunkami pogodowymi podczas lądowania posługując się wyłącznie danymi lotu z pokładu samolotu, gdyż aparatura pomiarowa na pasie została uszkodzona piorunami.

Pas startowy użyty do lądowania jest najkrótszym możliwym pasem na tym lotnisku, z różnicą długości do 650 metrów. Przetestowano 7 z 8 ocalałych hamulców aerodynamicznych, które działały prawidłowo. Badanie silników również potwierdziło użycie wszystkich odwracaczy ciągu.

Francuska gazeta „Le Figaro” 12 września 2005 roku opublikowała artykuł, w którym zostało zasugerowane użycie odwracaczy ciągu dopiero po 12 sekundach zetknięcia z pasem startowym[4].

Odwracacze ciągu zostały włączone zbyt późno i rozpędzony samolot nie miał już możliwości bezpiecznego zatrzymania. Wynikło to z powodu dużego stresu drugiego pilota związanego z trudnymi warunkami atmosferycznymi, dodatkowo trzymającego zaciśniętą dłoń na dźwigni uruchamiającej mechanizm, co uniemożliwiło dokonanie tego przez kapitana. Zostało to potwierdzone w raporcie śledczym. Dodatkowo samolot w momencie zbliżania się nad pas znajdował się za wysoko. Załoga nie miała wystarczającego czasu potrzebnego do podjęcia decyzji o zatrzymaniu lub odejściu na drugi krąg, która musi zostać ustalona zgodnie przez pilotów.

Katastrofa została opisana w jednym z odcinków serialu dokumentalnego Katastrofa w przestworzach zatytułowanym Cudowna ucieczka (Miracle Escape).

SamolotEdytuj

Maszyną obsługującą lot 358 był 295 osobowy Airbus A340-313E napędzany czterema silnikami CFM International CFM56. Numerem fabrycznym statku powietrznego był 289, z rejestracją o oznaczeniu F-GLZQ[2]. Samolot został oblatany 3 sierpnia 1999 roku i dostarczony do linii Air France 7 września 1999 roku. Zabierał na pokład 297 pasażerów oraz 12 członków załogi. Podczas lotu kapitanem był Alain Rosaye w wieku 57 lat i pierwszy oficer Frédéric Naud w wieku 43 lat. Kapitan w chwili startu posiadał wylatane 15 411 godzin lotu, natomiast drugi pilot zaledwie 4835 godziny.

Czarny sierpieńEdytuj

Katastrofa rejsu nr 358, mimo że nikt w niej nie zginął, rozpoczyna tzw. "czarny sierpień" – okres w historii lotnictwa (od 2 sierpnia do 5 września 2005 roku), podczas którego wydarzyła się niespotykana dotąd liczba sześciu poważnych katastrof lotniczych. W tym: katastrofa lotu Air France 358, katastrofa lotu Tuninter 1153, katastrofa lotu Helios Airways 522, katastrofa lotu West Caribbean Airways 708, katastrofa lotu TANS Perú 204 i katastrofa lotu Mandala Airlines 091. Podczas "czarnego sierpnia" zginęło łącznie 487 ludzi.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Relacje po pożarze samolotu Air France [dostęp 2019-03-28] (pol.).
  2. a b Harro Ranter, ASN Aircraft accident Airbus A340-313X F-GLZQ Toronto-Pearson International Airport, ON (YYZ), aviation-safety.net [dostęp 2019-03-28].
  3. Grupa Wirtualna Polska, Katastrofa samolotu Air France, 3 sierpnia 2005 [dostęp 2019-03-28] (pol.).
  4. r, Airbus d'Air France : les trois raisons du crash de Toronto [dostęp 2019-03-28].

Linki zewnętrzneEdytuj