Katastrofa lotu XL Airways Germany 888T

Katastrofa lotu XL Airways Germany 888T miała miejsce 27 listopada 2008 na Morzu Śródziemnym, przy południowym wybrzeżu Francji, nieopodal Canet-en-Roussillon, w wyniku utraty kontroli nad maszyną.

Katastrofa lotu XL Airways Germany 888T
Ilustracja
Airbus A320-232, XL Airways Germany
Państwo

 Francja

Miejsce

Morze Śródziemne, południowe wybrzeże Francji

Data

27 listopada 2008

Godzina

15.46 czasu lokalnego

Rodzaj

zderzenie z wodą

Przyczyna

przeciągnięcie w wyniku oblodzenia czujnika kąta natarcia

Ofiary

7 osób

Ocaleni

0 osób

Statek powietrzny
Nazwa

Airbus A320-232

Użytkownik

XL Airways Germany

Numer

D-AXLA

Start

Perpignan

Cel lotu

Perpignan

Numer lotu

888T

Pasażerowie

5 osób

Załoga

2 osoby

Ofiary

7 osób

Ocaleni

0 osób

Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, na dole znajduje się punkt z opisem „miejsce zdarzenia”
Ziemia42°39′48″N 3°06′00″E/42,663333 3,100000

O samolocieEdytuj

Samolot, który uległ katastrofie, to Airbus A320-232 o numerze rejestracyjnym D-AXLA, należący do Air New Zealand, w okresie od maja 2006 do grudnia 2008 udostępniony na potrzeby XL Airways Germany. Pierwszy lot odbył się 30 czerwca 2005 roku[1].

Przed lotemEdytuj

3 listopada 2008 maszyna została dostarczona do Perpignan w południowej Francji w celu odbycia prac remontowych oraz przemalowania w barwy Air New Zealand, ponieważ 1 grudnia miała zostać zwrócona linii Air New Zealand. 27 listopada 2008 r. odbył się oblot testowy, podczas którego maszyna miała odbyć szereg testów przed powrotem do linii macierzystej.

Lot i katastrofaEdytuj

Airbus A320 wystartował z lotniska Perpignan-Rivesaltes o 14:44 czasu lokalnego. Plan lotu zakładał 2 godziny i 35 minut lotu z Perpignan ku zachodniemu wybrzeżu Francji i z powrotem do Perpignan. Na pokładzie znajdowało się 7 osób – dwóch członków załogi i 5 pasażerów. W skład załogi wchodzili dwa piloci z XL Airways Germany. Pasażerami byli: pilot z Air New Zealand, mający nadzorować prawidłowy przebieg lotu testowego, trzech mechaników z Air New Zealand oraz jeden ekspert z Civil Aviation Authority – agencji rządowej zajmującej się bezpieczeństwem lotniczym w Nowej Zelandii.

O 14:49:20 kapitan skontaktował się z wieżą kontroli lotów w celu uzyskania zgody na wykonanie manewru polegającego na wykonaniu skrętu o 360°. Kontroler nie zezwolił na jego wykonanie, ponieważ uznał że jest to zbyt niebezpieczne w ogólnym ruchu lotniczym.

Między 15:04 a 15:06, na wysokości 38 000 stóp (9 800 m), przestały działać obydwa czujniki kąta natarcia. Usterka ta nie została zauważona przez załogę.

W związku z odmową wykonania manewru „360” ze strony wieży kontroli lotów, załoga postanowiła o 15:10 zawrócić do Perpignan, 24 minuty po starcie. Piloci postanowili maksymalnie wykorzystać pozostały czas lotu i przy każdej nadarzającej się okazji wykonywali jakiś test maszyny.

Po zejściu poniżej poziomu chmur, na wysokości 3000 stóp (914,4 m), o 15:43:41 załoga postanowiła przeprowadzić kolejny test maszyny, polegający na maksymalnym zmniejszeniu prędkości lotu maszyny, do tego stopnia, aby komputer pokładowy sam skorygował tę prędkość[2]. W przypadku, gdy samolot zwalnia, komputer automatycznie zwiększa moc silników, zapobiegając utracie siły nośnej. Podczas tego lotu komputer nie zareagował.

ŚledztwoEdytuj

Dochodzenie mające na celu wyjaśnienie przyczyn katastrofy zostało przeprowadzone przez francuską Bureau d’Enquêtes et d’Analyses (BEA).

PrzypisyEdytuj

  1. Harro Ranter, ASN Aircraft accident Airbus A320-232 D-AXLA Canet-Plage, aviation-safety.net [dostęp 2021-05-24].
  2. A320, vicinity Perpignan France, 2008 – SKYbrary Aviation Safety, www.skybrary.aero [dostęp 2021-06-01].