Otwórz menu główne

Katedra Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńcu Podolskim

Katedra Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńcu Podolskim – rzymskokatolicka świątynia w Kamieńcu Podolskim, katedra diecezji kamienieckiej. Mieści się przy placu Katedralnym. Świątynia należy do parafii katedralnej św. Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńcu Podolskim.

Katedra Świętych Apostołów Piotra i Pawła
w Kamieńcu Podolskim
katedra
Ilustracja
Katedra w Kamieńcu Podolskim widok od zachodu
Państwo  Ukraina
Obwód  chmielnicki
Miejscowość Kamieniec Podolski
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńcu Podolskim
Wezwanie Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Położenie na mapie obwodu chmielnickiego
Mapa lokalizacyjna obwodu chmielnickiego
Katedra Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńcu Podolskim
Katedra Świętych Apostołów Piotra i Pawła
w Kamieńcu Podolskim
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Katedra Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieńcu Podolskim
Katedra Świętych Apostołów Piotra i Pawła
w Kamieńcu Podolskim
Ziemia48°40′36″N 26°34′19″E/48,676667 26,571944

Spis treści

HistoriaEdytuj

Świątynia została wybudowana za czasów biskupa Jakuba Buczackiego w XVI wieku w stylu renesansowym, (budowę kamiennego kościoła przypisuje się również biskupowi Pawłowi z Bojańczyc) w latach 1646-1648 została przebudowana w stylu barokowym. W 1672, podczas okupacji tureckiej tych ziem, obok przekształconej w meczet świątyni dobudowano minaret zwieńczony półksiężycem. Po odzyskaniu przez Rzeczpospolitą Kamieńca 23 września 1699 miał tu miejsce obrzęd oczyszczenia katedry. Pozostawienie minaretu wraz z półksiężycem na wieży było warunkiem zastrzeżonym w Pokoju Karłowickim zawartym 26 stycznia 1699. Aby zachować zapisy traktatu, a jednocześnie wyeliminować upokarzający symbol panowania Osmanów[1], dnia 10 maja 1756 roku na minarecie, za sprawą biskupa Michała z Dębowej Góry Dębowskiego (brat biskupa kujawskiego Sebastiana Antoniego Dembowskiego), ustawiono sprowadzoną z Gdańska miedzianą figurę Matki Boskiej o wysokości 4,5 metra. 1 czerwca 1820 r. w podstawę posągu uderzył piorun, który przeszedł przez wnętrze minaretu do dołu i wywołał w kościele ugaszony wkrótce potem pożar.[2].

W połowie XVIII wieku katedra została przebudowana w stylu późnobarokowym.

8 grudnia 1919 odbył się uroczysty ingres bp. Piotra Mańkowskiego do katedry. 27 kwietnia 1922 Sowieci ograbili skarbiec katedralny. 14 maja 1936 władze radzieckie zamknęły świątynię i urządziły w niej muzeum. Przejściowo była czynna od lata 1941 do 4 czerwca 1945. W latach 1946-1990 w kościele mieściło się muzeum ateizmu. 13 czerwca 1990 został zwrócony wiernym, a 29 czerwca odprawiono pierwszą mszę świętą. Kapituła katedralna w Kamieńcu Podolskim nie została wznowiona.

KryptaEdytuj

W krypcie katedry zostali pochowani m.in.[3]:

 
Plan katedry w Kamieńcu Podolskim

PrzypisyEdytuj

  1. Głos Narodu. 1935, nr 143, Dodatek s.9: Jeszcze o Frankistach- Jagiellonian Digital Library, jbc.bj.uj.edu.pl, 26 maja 1935 [dostęp 2018-02-23].
  2. Aleksander Rasszczupkin „Kamieniec Podolski”
  3. K. Iwanicki, Katedra w Kamieńcu, Warszawa 1930, s. 28.

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Karol Iwanicki, Katedra w Kamieńcu, Warszawa 1930 (kopia cyfrowa)