Kauaʻi

wyspa Hawajów

Kauaʻi (Kauai) – amerykańska wyspa na Oceanie Spokojnym, należąca do archipelagu Hawaje oraz stanu o tej samej nazwie.

Kauaʻi
Ilustracja
Zdjęcie satelitarne wyspy
Kontynent Ameryka Północna
Państwo  Stany Zjednoczone
Akwen Ocean Spokojny
Archipelag Hawaje
Powierzchnia 1,4 tys. km²
Populacja 
• liczba ludności

60 000
Położenie na mapie Hawajów
Mapa konturowa Hawajów, blisko górnej krawiędzi po lewej znajduje się punkt z opisem „Kauaʻi”
Położenie na mapie Oceanu Spokojnego
Mapa konturowa Oceanu Spokojnego, u góry znajduje się punkt z opisem „Kauaʻi”
Ziemia22°04′59,99″N 159°30′00,00″W/22,083330 -159,500000
Kauaʻi na mapie świata

Ma powierzchnię 1,4 tys. km². Liczba mieszkańców to ok. 60 tys. Głównym miastem wyspy jest Līhuʻe.

Kauaʻi jest wyspą wulkaniczną oraz geologicznie pierwszą wyspą Hawajów. Góry z głębokimi dolinami, strome klify i wodospady przyciągają co roku miliony turystów. Najwyższy szczyt wyspy jest jednocześnie jednym z najwilgotniejszych miejsc na Ziemi.

HistoriaEdytuj

Pierwszymi osadnikami na wyspie byli w roku 700 Polinezyjczycy. Przebyli oni 4000 km na dwukadłubowych kanoe. W XIX wieku zaczęli się osiedlać Amerykanie, Chińczycy, Filipińczycy, Japończycy oraz Europejczycy.

Jednym z badaczy wyspy był podróżnik James Cook, który przybył tu w 1778 roku, przywożąc ze sobą kozę. Na wyspie nastąpiło jej zadomowienie w stanie dzikim na terenach bagnistych i górskich. W górzystych rejonach zamieszkuje ptak z gatunku petrel hawajski (Pterodroma sandwichensis).

BibliografiaEdytuj