Otwórz menu główne

Kazimierz Łubieński

polski biskup katolicki
Ten artykuł dotyczy biskupa. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Kazimierz Łubieński herbu Pomian (ur. 1652, zm. 11 maja 1719 w Kielcach) – biskup chełmski w latach 17051710. Przeniesiony na biskupstwo krakowskie 10 maja 1710, opat czerwiński w latach 1705-1710[1].

Kazimierz Łubieński
Biskup ordynariusz
Ilustracja
Herb Kazimierz Łubieński
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 1652
Data i miejsce śmierci 11 maja 1719
Kielce
Biskup chełmski
Okres sprawowania 1705 - 1710
Biskup krakowski
Okres sprawowania 1711 - 1719
Wyznanie Katolickie
Kościół Rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 1705
Sakra biskupia 1705
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1705
Konsekrator Jerzy Albrecht Denhoff
Współkonsekratorzy Jan Chryzostom Gniński
Stefan Antoni Mdzewski
Fryz heraldyczny na budynku Collegium Maius, trzeci z lewej w środkowym rzędzie herb biskupa krakowskiego, kanclerza Akademii Krakowskiej Kazimierza Łubieńskiego

Brat Bogusława.

Studiował w Akademii Krakowskiej, następnie w kolegium jezuickim w Rzymie, gdzie uzyskał stopień doktora teologii i przyjął święcenia kapłańskie. W 1675 został kanonikiem krakowskim, a w 1678 sandomierskim. Po śmierci biskupa Jerzego Denhoffa, wobec sprzeciwów Stolicy Apostolskiej co do kolejnych kandydatów na stanowisko biskupa krakowskiego - wakat trwał 8 lat. W tym czasie zarządzał diecezją jako administrator generalny. Po swoim mianowaniu na stolicę krakowską natychmiast zwołał synod diecezjalny w 1711. Synod ten przyczynił się do odnowy życia religijnego duchowieństwa i dyscypliny wśród kleru.

W czasie epidemii zarazy i głodu w 1708 wspierał biednych i chorych, a mieszkańców Krakowa bronił przed obciążeniami podatkowymi i przemocą żołnierzy garnizonowych.

Od zimy 1716 przebywał na dworze Augusta II w Warszawie. W 1717 roku został wyznaczony senatorem rezydentem[2]. Uczestniczył w obradach sejmu niemego (1717).

Biskup odbudował zniszczoną w wyniku burzy (16 grudnia 1703 r.) wieżę zegarową katedry wawelskiej nakrywając ją nowym pięknym hełmem autorstwa Kacpra Bażanki z postaciami czterech patronów Polski. Doprowadził do koronacji obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej.

Dokonał uroczystego podniesienia relikwii św. Jana Kantego umieszczając je w nowej konfesji, której był współfundatorem w akademickim kościele św. Anny.

Dla ubogiej chcącej się uczyć w Krakowie młodzieży szlacheckiej ufundował specjalne stypendia.

Sufragan bp Michał Szembek za zgodą bpa Łubieńskiego sprowadził do Krakowa w 1714 Zakon Sióstr Szarytek, które objęły opieką dom dla porzuconych dzieci, w 1788 siostry założyły szpital pw. Św. Łazarza przeznaczony także dla dzieci.

Biskup Kazimierz Łubieński został pochowany w katedrze wawelskiej pod konfesją św. Stanisława.

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Henryk Folwarski, Poczet opatów kanoników regularnych w Czerwińsku, w: Nasza Przeszłość, t. VI, 1957, s. 80, błędnie opisany jako biskup chełmiński
  2. Volumina Legum, t. VI, Petersburg 1860, s. 149.