Otwórz menu główne

Kazimierz Ciepiela (ur. 22 maja 1923 w Staroniwie, zm. 30 maja 2003) – pułkownik pilot Wojska Polskiego.

Kazimierz Ciepiela
ilustracja
pułkownik pilot pułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1923
Staroniwie
Przebieg służby
Lata służby 19451983
Stanowiska pilot instruktor
dowódca klucza
dowódca eskadry
dowódca pułku lotniczego
pomocnik komendanta Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie do spraw ogólnych
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Kazimierz Ciepiela
 
Dowódca 64 lpsz OSL im. Żwirki i Wigury mjr pil. Kazimierz Ciepiela podczas przyjęcia meldunku od kpt. Jana Dłuskiego
 
Przasnysz, 1959r. Dowódca 64 lps mjr pil. Kazimierz Ciepiela i kadra pułku

Służbę wojskową rozpoczął 7 kwietnia 1945, gdy został powołany do 1 Zapasowego Pułku Piechoty[1]. 26 kwietnia 1945 ochotniczo wstąpił do Wojskowej Szkoły Pilotów w Dęblinie, którą ukończył 11 maja 1947, jako prymus w stopniu chorążego. Promocję otrzymał z rąk marszałka Polski Michała Rola-Żymierskiego[2].

Po promocji pełnił obowiązki pilota-instruktora w Oficerskiej Szkole Lotniczej Wojska Polskiego w Dęblinie, a później OSL Radom. Od 4 marca 1948 był dowódcą klucza lotniczego, a od 1 września 1949 - pomocnikiem dowódcy eskadry szkolenia oficerów rezerwy. 1 maja 1951 roku został dowódcą 4/5 eskadry szkolnej stacjonującej w Podlodowie, następnie (od 15 stycznia 1953 do 13 kwietnia 1955) był dowódcą 8 eskadry szkolenia podstawowego, którą w lutym 1955 roku przemianowano na 9 eskadrę pilotażu podstawowego Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Żwirki i Wigury w Radomiu z miejscem stacjonowania w Przasnyszu. 12 października 1954 został awansowany do stopnia majora. Od 13 kwietnia 1955 rozpoczął pełnienie obowiązków zastępcy do spraw pilotażu komendanta Oficerskiej Szkoły Lotniczej nr 5 w Radomiu. Obowiązki te wykonywał do 28 lutego 1958 r.[1].

28 lutego 1958 został dowódcą 63 Pułku Szkolno-Bojowego w Tomaszowie Mazowieckim. 12 lipca 1958 objął stanowisko dowódcy 64 Lotniczego Pułku Szkolnego w Przasnyszu. 30 września 1960 został dowódcą 66 Lotniczego Pułku Szkolnego w Tomaszowie Mazowieckim i dowodził nim do 27 listopada 1978, kiedy to został pomocnikiem komendanta Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie do spraw ogólnych. Obowiązki na tym stanowisku pełnił do 6 kwietnia 1983. Był pilotem wojskowym klasy pierwszej. Posiadał nalot ponad 4000 godzin[1].

10 października 1973 został wyróżniony przez Ministra Obrony Narodowej wpisem do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich”[3], a w 1978 tytułem honorowym i odznaką „Zasłużony Pilot Wojskowy”[3].

W 1978 ukończył studia pedagogiczne na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie[3].

Ożenił się z Anną Marią. W 1955 urodziła się córka Anna Kazimiera (żona komandora por. pil. Jarosława Andrychowskiego), a w 1960 córka Magda. Mieszkał w Puławach[3].

Zmarł 30 maja 2003 roku. Pochowany został w Dęblinie na Cmentarzu Parafialnym.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Zieliński ↓, s. 91.
  2. Celek ↓, s. 196.
  3. a b c d e f g Zieliński ↓, s. 92.

BibliografiaEdytuj

  • Józef Zieliński: Dowódcy pułków lotnictwa polskiego 1921-2000. Poznań: Redakcja Czasopism WLOP, 2001. ISBN 83-909008-6-6.
  • Jan Celek: Wyższa Oficerska Szkoła Lotnicza im. Jana Krasickiego. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 1979. ISBN 83-11-06169-6.