Otwórz menu główne

Kazimierz Dziok

generał dywizji WP

Kazimierz Dziok (ur. 14 sierpnia 1941 w Cieszynie, zm. 27 września 2018 w Bydgoszczy) – generał dywizji pilot Wojska Polskiego.

Kazimierz Dziok
generał dywizji pilot generał dywizji pilot
Data i miejsce urodzenia 14 sierpnia 1941
Cieszyna
Data i miejsce śmierci 27 września 2018
Bydgoszcz
Przebieg służby
Lata służby 1960-2001
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Siły Powietrzne RP
Jednostki 5 Pomorski Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego
3 Pomorski Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego
3 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego
3 Korpus Obrony Powietrznej Dowództwo WLOP
Stanowiska dowódca klucza
dowódca eskadry
dowódca pułku lotniczego
dowódca dywizji lotniczej
dowódca korpusu
dowódca Wojsk Lotniczych
i Obrony Powietrznej
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Od 13 września 1960 do 30 marca 1963 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Lotniczej nr 5 w Radomiu. Równolegle trenował piłkę siatkową, w sezonie 1961/62 z drużyną Czarnych Radom zajął 2. miejsce w grupie 2. klasy A i zakwalifikował się do turnieju finałowego (jego zespół został jednak wycofany z rozgrywek ligowych ze względu na odbywające się w tym samym czasie mistrzostwa Wojska Polskiego)[1].

Następnie rozpoczął służbę jako pilot w 5 Pomorskim Pułku Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego w Bydgoszczy, który 3 maja 1967 został przemianowany na 3 Pomorski Pułk Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego. Zajmował kolejno stanowiska: starszego pilota (od 4 maja 1967), dowódcy klucza (od 13 grudnia 1969), dowódcy eskadry (od 14 sierpnia 1973) i zastępcy dowódcy pułku do spraw liniowych (od 20 października 1977), 24 sierpnia 1978 został dowódcą pułku. Awansował kolejno na porucznika (1966), kapitana (1970), majora (1975), podpułkownika (1979) i pułkownika (1982). Od 1 października 1973 do 15 lipca 1976 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego imienia generała broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie.

20 stycznia 1983 został zastępcą dowódcy do spraw liniowych 3 Brandenburskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego w Świdwinie. Od 1 października 1984 do 15 lipca 1985 był słuchaczem Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. 12 kwietnia 1985, został mianowany dowódcą 3 Brandenburskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego.

25 marca 1991 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 3 Korpusu Obrony Powietrznej we Wrocławiu, a 3 maja tego roku awansowany na generała brygady.

25 września 1995 Prezydent RP Lech Wałęsa mianował go dowódcą Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, a 11 listopada tego roku awansował na generała dywizji. 30 sierpnia 1999 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i przeniesiony do dyspozycji Ministra Obrony Narodowej. W sierpniu 2001 został przeniesiony w stan spoczynku.

Jako zwolennik zakupu i wyposażenia Polskich Sił Powietrznych w samoloty JAS 39 Gripen (a wcześniej F/A-18 Hornet) nie został zaproszony na publiczne ogłoszenie wyniku przetargu na nowy samolot wielozadaniowy (zwyciężył F-16 Falcon), które miało miejsce 27 grudnia 2002 roku[2].

Był pilotem wojskowym klasy mistrzowskiej. Legitymował się nalotem ponad 2000 godzin, w tym 1900 na samolotach odrzutowych. Lot pożegnalny wykonał 30 marca 2001 roku na samolocie Su-22[3].

16 maja 1996 Rada Miasta Świdwina nadała mu tytuł „Honorowego Obywatela Świdwina”[4].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Sławomir Monik, Piotr K. Dobrowolski, Agata Kołacz: Czarni 1921 - 2011: dzieje klubu z Radomia siatkówką pisane. Radom: Radomskie Centrum Siatkarskie Czarni, 2011. ISBN 978-83-933511-0-7.
  2. "Raport", nr 1/2003, s. 8
  3. Zieliński 2001 ↓, s. 144-146.
  4. Lista osób nagrodzonych przez Radę Miasta tytułem „Honorowy Obywatel Świdwina”.
  5. M.P. z 1999 r. nr 38, poz. 584

BibliografiaEdytuj

  • Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Dom Wydawniczy „Bellona” i Redakcja Czasopism Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, Warszawa-Poznań 2003, ​ISBN 83-11-09587-6​, ​ISBN 83-902541-3-1​.
  • Mariusz Jędrzejko, Mariusz Lesław Krogulski i Marek Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczpospolitej 1989-2002, Wydawnictwo von Borowiecky, Warszawa 2002, ​ISBN 83-87689-46-7​.
  • Józef Zieliński: Dowódcy pułków lotnictwa polskiego 1921-2000. Poznań: Redakcja Czasopism WLOP, 2001. ISBN 83-909008-6-6.