Otwórz menu główne

Kazimierz Jarzębiński

Oficer Wojska Polskiego

Kazimierz Jarzębiński (ur. 15 kwietnia 1897, zm. 22 listopada 1957) – major pilot lotnictwa Wojska Polskiego, porucznik (ang. flight lieutenant) Królewskich Sił Powietrznych.

Kazimierz Jarzębiński
major pilot major pilot
Data urodzenia 15 kwietnia 1897
Data śmierci 22 listopada 1957
Przebieg służby
Lata służby do 1947
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier

Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego

Jednostki 4 Pułk Piechoty Legionów
15 Eskadra Myśliwska
26 Eskadra Towarzysząca
II/2 Dywizjon Liniowy
Dywizjon 303
Stanowiska dowódca eskadry lotniczej
dowódca dywizjonu lotniczego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości

ŻyciorysEdytuj

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 4 pułku piechoty Legionów. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale V Naczelnego Dowództwa, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 1 pułk Strzelców Podhalańskich[1]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1046. lokatą w korpusie oficerów piechoty[2].

W 1923 roku pełnił służbę w 3 pułku lotniczym w Poznaniu, w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 46 lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych[3]. 1 grudnia 1924 roku awansował do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 15. lokatą w[4]. W lipcu 1924 roku został dowódcą 15 eskadry myśliwskiej w Poznaniu i dowodził nią do czasu jej przemianowania na 112 eskadrę myśliwską w marcu 1925 roku[5]. W 1932 roku był pomocnikiem attaché wojskowego w Paryżu, pułkownika dyplomowanego Jerzego Ferek-Błeszyńskiego[6]. 5 stycznia 1934 roku został dowódcą 21 eskadry liniowej, 20 września 1935 - dowódcą 26 eskadry towarzyszącej, a w listopadzie 1935 roku - dowódcą II/2 dywizjonu liniowego na lotnisku Kraków-Rakowice[7]. Później został awansowany do stopnia majora pilota.

Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej przedostał się na Zachód. Został oficerem lotnictwa Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w Polskich Sił Powietrznych w Anglii w jednostce dywizjonu 303.

W wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii, gdzie zmarł w 1957. Został pochowany w Sanderstead Surrey.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 225, 668.
  2. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 89.
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 932, 945.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 744.
  5. Jerzy Pawlak, Polskie eskadry ..., s. 210.
  6. Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 230, 424.
  7. Jerzy Pawlak, Polskie eskadry ..., s. 168-169, 187.
  8. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”, s. 29, Nr 2 z 11 listopada 1937. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 

BibliografiaEdytuj