Otwórz menu główne

Kazimierz Aleksander Kieszniewski (ur. 26 lutego 1886 w Skierniewicach, zm. 20 października 1962 w Pwllheli w Walii) – pułkownik uzbrojenia inżynier Wojska Polskiego.

Kazimierz Kieszniewski
pułkownik uzbrojenia inżynier pułkownik uzbrojenia inżynier
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1886
Skierniewice
Data i miejsce śmierci 20 października 1962
Pwllheli
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie,
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 1 Pułk Artylerii
Okręgowy Zakład Uzbrojenia I
Dep. III MSWoj.
Dep. Uzbr. MSWoj.
O.T.O.
Stanowiska inspektor amunicji,
szef departamentu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Signum Laudis (w czasie wojny) Komandor Orderu Gwiazdy Rumunii

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Kazimierz Aleksander Kieszniewski urodził się 26 lutego 1886. Ukończył studia z tytułem inżyniera. Działał w Organizacji Bojowej PPS, a od 1909 roku był komendantem Związku Walki Czynnej w Borysławiu[1].

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i służył w 1 pułku artylerii w stopniu porucznika[2].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Został podpułkownikiem artylerii. Następnie został awansowany do stopnia pułkownika uzbrojenia ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[3][4][5][6]. Na początku lat 20. pełnił funkcję szefa Departamentu Broni[7][8]. Następnie został przeniesiony do kadry oficerów artylerii. W 1923, 1924, jako oficer Okręgowego Zakładu Uzbrojenia I, był inspektorem amunicji w Departamencie III Artylerii i Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych [9][10]. 1 kwietnia 1927 roku powierzono mu pełnienie obowiązków szefa Departamentu Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[11]. 14 lipca tego roku został mianowany na stanowisko szefa tegoż departamentu[12][13][14]. 1 grudnia 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji I wiceministra spraw wojskowych i szefa Administracji Armii[15][16]. Od 1 lipca 1934 roku sprawował stanowisko zastępcy przewodniczącego Oficerskiego Trybunału Orzekającego[17]. W połowie 1935 został sekretarzem Komitetu do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu (KSUS)[18][19].

Podczas II wojny światowej 16 grudnia 1941 roku został przeniesiony z Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza do Stacji Zbornej Oficerów Rothesay nazywanej „Wyspą Wężów”[20].

Zmarł 20 października 1962 w Pwllheli w Walii[21].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Oddział Zw. L. P. – Borysław. „Wola i Czyn”. 9, s. 11, 1937-12-05. .
  2. a b Kronika. Odznaczania w Legionach Polskich. „Gazeta Lwowska”, s. 4, Nr 177 z 5 sierpnia 1917. 
  3. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1363.
  4. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1244.
  5. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 501.
  6. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 295.
  7. Dział ekonomiczny. Gen. Michaelis w „Pocisku”. „Ilustrowany Kurier Codzienny”, s. 7, Nr 251 z 16 września 1921. 
  8. Wiceminister wojny w „Pocisku”. „Ilustrowany Kurier Codzienny”, s. 6, Nr 253 z 18 września 1921. 
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1351.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 18, 1233.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 15 lipca 1927 roku, s. 200.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 214.
  13. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 439.
  14. Ewelina Ziomek. Działalność generała brygady Aleksandra Litwinowicza w okresie sprawowania funkcji II wiceministra spraw wojskowych w latach 1936–1939. „Przegląd Zachodniopomorski”. XXIX (LVIII) – z. 2, s. 106, 2014. 
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 1.
  16. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 431.
  17. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 149.
  18. Robert Przybylski: Polska zbrojna. Uważam Rze. [dostęp 2015-04-08].
  19. Skany dokumentów
  20. Komenda Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. Rozkazy dzienne 1940-1941, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. R.8, s. 155.
  21. Daniel Koreś. Komitet do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu a przygotowania Wojska Polskiego do wojny, 1935-1939. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 12 (63)/2, s. 104, 2011. 
  22. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 25.
  23. Dziennik Personalny MSWojsk Nr 11/1932, s. 389

BibliografiaEdytuj