Kazimierz Paszucha

Kazimierz Paszucha, pseud. Abazy (ur. 19 grudnia 1908 w Nowym Targu, zm. 26 maja 1990 w Krakowie) – polski taternik, alpinista, chemik.

Kazimierz Paszucha
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1908
Nowy Targ
Data i miejsce śmierci 26 maja 1990
Kraków
Miejsce spoczynku cmentarz Batowicki
Zawód, zajęcie taternik
alpinista
chemik
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński

ŻyciorysEdytuj

Od początku lat 30. Paszucha uprawiał taternictwo oraz wspinaczkę skalną w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Należał do grupy „Pokutników” – środowiska krakowskich wspinaczy. Od 1938 był członkiem Klubu Wysokogórskiego, od 1945 działał także jako ratownik górski w Tatrzańskim Ochotniczym Pogotowiu Ratunkowym.

W 1937 ukończył chemię na Uniwersytecie Jagiellońskim, później pracował w wytwórni farb i lakierów oraz w zakładach winiarskich w Krakowie.

Od 1934 do wybuchu II wojny światowej wyznaczył wiele nowych trudnych dróg i ich wariantów w Tatrach. W czasie wojny (w latach 1939–40) należał do tajnej organizacji Orzeł Biały, a po jej zlikwidowaniu ukrywał się w Tatrach wraz z Czesławem Łapińskim, który od tej pory był częstym partnerem wspinaczkowym Paszuchy. W latach 1942–44 wspólnie dokonali ważnych osiągnięć wspinaczkowych przy użyciu pełnej techniki hakowej. W 1942 roku, podczas wspinaczki z Czesławem Łapińskim obluzował mocowanie swastyki powieszonej przez hitlerowców na Mnichu i widocznej znad Morskiego Oka. Podczas wichury znak mający świadczyć o panowaniu Niemców nad Tatrami spadł[1][2].

Po zakończeniu II wojny światowej Paszucha prowadził schronisko PTT w Starej Roztoce – najpierw wspólnie z Kazimierzem Janocikiem, a do 1949 samodzielnie. W tym okresie miał kilka ważnych osiągnięć we wspinaczce, zarówno w lecie, jak i w zimie. W 1947 brał udział w wyprawie Klubu Wysokogórskiego w Alpy, podczas której wraz z Łapińskim wszedł północną ścianą na Petit Dru.

W latach 1944–48 współredagował czasopismo „Pokutnik” o tematyce taternickiej. Publikował także w innych czasopismach. Wraz z Adamem Dobrowolskim napisał pierwszy polski przewodnik dla wspinaczy skałkowych, Skałki Podkrakowskie. Przewodnik wspinaczkowy (Warszawa 1955).

Został pochowany na cmentarzu Batowickim w Krakowie.

Wybrane osiągnięcia wspinaczkoweEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Marek Lubaś-Harny. Nikt nie miał takiego dzieciństwa jak ja w Morskim Oku. gazetakrakowska.pl [dostęp: 2018-11-24]

BibliografiaEdytuj