Otwórz menu główne

Kazimierz Sidor ps. „Kazik”, „Hardy”, „Kruk” i „Swarożyc” (ur. 26 października w 1915 w Rudce Starościańskiej na Lubelszczyźnie[1], zm. 2 grudnia 1981 w Warszawie) – polski dyplomata i działacz polityczny, komendant Związku Młodochłopskiego, Bojowej Organizacji Ludowej i obwodu Włodawa Okręgu Lublin Batalionów Chłopskich, dowódca Okręgu nr. 1 Północnego Obwodu II Gwardii Ludowej, oficer informacyjny Obwodu II Gwardii i Armii Ludowej, przewodniczący konspiracyjnej lubelskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej, posedł do Krajowej Rady Narodowej i wojewoda lubelski, pułkownik WP, wielokrotny ambasador PRL w Iranie i Afganistanie (1956–1960), Egipcie, Somalii, Jemenie i Libii (1960–1965), we Włoszech i na Malcie (1972–1977) oraz w Turcji (1978–1980).

Kazimierz Sidor
Kazik, Hardy, Kruk, Swarożyc
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 26 października 1915
Rudka Starościańska
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1981
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 19391949
Siły zbrojne Związek Młodochłopski
Bojowa Organizacja Ludowa
POL Krzyż Batalionów Chłopskich.svg Bataliony Chłopskie
Orl.jpg Gwardia Ludowa
Orl.jpg Armia Ludowa
Orzeł LWP.jpg Ludowe Wojsko Polskie
Stanowiska Komendant Związku Młodochłopskiego
Komendant BOL
Komendant obwodu Włodawa BCh
Oficer informacji Obwodu II Lubelskiego GL/AL
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca polityk i dyplomata
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu II klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Partyzancki Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
Kazimierz Sidor
Data i miejsce urodzenia 26 października 1915
Rudka Starościańska
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1981
Warszawa
Przewodniczący lubelskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej
Okres od luty 1944
do 1944
Przynależność polityczna Polska Partia Robotnicza
Następca Zygmunt Goławski (pełniący obowiązki w czasie pobytu Sidora w delegacji w Moskwie)
Poseł do Krajowej Rady Narodowej
Okres od 1944
do 1947
Przynależność polityczna Polska Partia Robotnicza
Wojewoda lubelski
Okres od października 1944
do 13 stycznia 1945
Przynależność polityczna Polska Partia Robotnicza
Następca Wacław Rózga
Poseł PRL w Afganistanie
Okres od 26 lutego 1957
do 1957
Poprzednik Kazimierz Śmiganowski
Następca Tadeusz Martynowicz
Poseł PRL w Iranie
Okres od 1957
do 1960
Poprzednik Jerzy Michałowski
Następca Witold Rodziński
Ambasador PRL w Egipcie z akredytacją w Jemenie, Libii i Somalii
Okres od 1960
do 1965
Poprzednik Jan Drohojowski
Następca Tadeusz Olechowski
Ambasador PRL we Włoszech z akredytacją na Malcie
Okres od 1972
do 1977
Poprzednik Wojciech Chabasiński
Następca Stanisław Trepczyński
Ambasador PRL w Turcji
Okres od 26 września 1978
do 16 sierpnia 1980
Poprzednik Ignacy Loga-Sowiński
Następca Tadeusz Biegański
Grób Kazimierza Sidora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodzony w Rudce Starościańskiej na Lubelszczyźnie, z wykształcenia biolog i prawnik, przed II wojną światową działał w Centralnym Związku Młodzieży Wiejskiej „Siew”. Już w 1939 włączył się w działalność podziemną. Współorganizował Związek Młodochłopski, który z czasem został przekształcony w Bojową Organizację Ludową, którą Sidor dowodził w latach 1940–1942 na Lubelszczyźnie. W późniejszych latach wespół ze Stefanem Skoczylasem organizował Bataliony Chłopskie w powiecie włodawskim. Formalnie objął funkcję komendanta obwodu w połowie 1943. W 1942, po przystąpieniu Bojowej Organizacji Ludowej do PPR i wejściu w skład Gwardii Ludowej został (we wrześniu 1943) oficerem informacyjnym Obwodu II GL. Był członkiem wojewódzkiego komitetu PPR oraz współorganizatorem i od 18 lutego 1944 do 1945 przewodniczącym podziemnej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie. Był wydawcą i redaktorem pism „Biuletyn” i „Manifest Wolności”.

Od marca do lipca 1944 przebywał w Moskwie jako członek delegacji Krajowej Rady Narodowej, posłem do której był w latach 1944–1947. Był pierwszym po wojnie wojewodą lubelskim i pełnił tę funkcję w latach 1944–1945. W ludowym Wojsku Polskim otrzymał stopień pułkownika.

Od 1948 był członkiem PZPR. W okresie 1945–1946 szef Polskiej Misji Wojskowej w Rzymie, 1947–1949 attaché wojskowy Ambasady RP w Berlinie, zaangażowany w prace Komitetu Słowiańskiego w Polsce. W latach 1950–1956 był wicedyrektorem Instytutu Spraw Międzynarodowych. Następnie pracował w MSZ, gdzie pełnił szereg funkcji kierowniczych na placówkach zagranicznych. W latach 1956–1960 poseł PRL w Iranie i Afganistanie, 1960–1965 ambasador w Egipcie, z równoczesną akredytacją w Somalii, Jemenie oraz Libii, 1972–1977 ambasador we Włoszech i na Malcie, 1978–1980 ambasador w Turcji[2]. Członek Rady Naczelnej ZBoWiD.

Zmarł 2 grudnia 1981 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

RodzinaEdytuj

W 1945 poślubił Alicję Mezer (ur. 14 stycznia 1922, zm. 11 październik 2014), z którą spoczywa na Powązkach[3]. Para miała córkę Ewę (ur. 1946)[4].

Rodzicami Kazimierza Sidora byli Natalia z domu Biniszewska i Antoni, właściciele trzynastohektarowego gospodarstwa. Miał licze rodzeństwo min. siostrę Marię, działaczkę ludową, łączniczkę BCh, GL i AL, uczestniczkę bitwy pod Rąblowem, unkcjonariuszkę UB i MO, matkę Grażyny Łobaszewskiej i żonę Jana Łobaszewskiego - funkcjonariusza MBP i MSW.

Wybrane publikacjeEdytuj

  • W niewoli u Andersa (1947)
  • Trzeci front (1957)
  • Bogowie, magowie i nafta (1967)
  • Rewolucja pod piramidami (1969)
  • Naseryzm: historia, praktyka i teoria socjalizmu w ZRA (tom 138–139 serii wydawniczej Omega, 1969)
  • Wzgórze Watykanusa (1981)

OdznaczeniaEdytuj

AwanseEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Wojtas podaje, że urodził się w Rudce pow. włodawski. Obecnie jedyną Rudką w powiecie włodawskim jest Rudka Łowiecka.
  2. „Trybuna Ludu”, 31.07.1978.
  3. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze, www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).
  4. Kazimierz Sidor, www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).
  5. Aleksander Mazur, Order Krzyża Grunwaldu
  6. Stefa Oberleitner, Polskie ordery i odznaczenia, tom II
  7. M.P. z 1946 r. nr 65, poz. 125.
  8. Kazimierz Sidor, www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • V Kongres ZBoWiD Warszawa 8–9 maja 1974, Książka i Wiedza, Warszawa 1976.
  • J. Patryas, H. Szczepaniak, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Stosunki dyplomatyczne Polski 1944–1981 r. Informator, tom II, część II, PWN, Warszawa 1986.
  • Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1995.
  • A. Kochański, hasło: Sidor Kazimierz, [w:] Polski Słownik Biograficzny.
  • K. Lesiakowski, Mieczysław Moczar, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 1997.
  • Marian Wojtas: Słownik biograficzny żołnierzy Batalionów Chłopskich: IV Okręg Lublin. Lublin: Stowarzyszenie Byłych Żołnierzy Batalionów Chłopskich, 1998, s. 531. ISBN 83-85223-60-6.
  • „Trybuna Ludu” [Warszawa], 31.07.1978 (inf. pt. „Nominacje”).