Kazimierz Sidor

oficer Wojska Polskiego

Kazimierz Sidor ps. „Kazik”, „Hardy”, „Kruk” i „Swarożyc” (ur. 26 października 1915 w Rudce Starościańskiej na Lubelszczyźnie[1], zm. 2 grudnia 1981 w Warszawie) – polski dyplomata i działacz polityczny, komendant Związku Młodochłopskiego, Bojowej Organizacji Ludowej i obwodu Włodawa Okręgu Lublin Batalionów Chłopskich, dowódca Okręgu nr. 1 Północnego Obwodu II Gwardii Ludowej, oficer informacyjny Obwodu II Gwardii i Armii Ludowej, przewodniczący konspiracyjnej lubelskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej, poseł do Krajowej Rady Narodowej i wojewoda lubelski, pułkownik WP, wielokrotny ambasador PRL w Iranie i Afganistanie (1956–1960), Egipcie, Somalii, Jemenie i Libii (1960–1965), we Włoszech i na Malcie (1972–1977) oraz w Turcji (1978–1980).

Kazimierz Sidor
Kazik, Hardy, Kruk, Swarożyc
Ilustracja
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia

26 października 1915
Rudka Starościańska

Data i miejsce śmierci

2 grudnia 1981
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

19391949

Siły zbrojne

Związek Młodochłopski
Bojowa Organizacja Ludowa
Bataliony Chłopskie
Gwardia Ludowa
Armia Ludowa
Ludowe Wojsko Polskie

Stanowiska

Komendant Związku Młodochłopskiego
Komendant BOL
Komendant obwodu Włodawa BCh
Oficer informacji Obwodu II Lubelskiego GL/AL

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa

Późniejsza praca

polityk i dyplomata

Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu II klasy Order Krzyża Grunwaldu III klasyOrder Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Partyzancki Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
Kazimierz Sidor
Data i miejsce urodzenia

26 października 1915
Rudka Starościańska

Data śmierci

2 grudnia 1981

Przewodniczący lubelskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej
Okres

od luty 1944
do 1944

Przynależność polityczna

Polska Partia Robotnicza

Następca

Zygmunt Goławski (pełniący obowiązki w czasie pobytu Sidora w delegacji w Moskwie)

Poseł do Krajowej Rady Narodowej
Okres

od 1944
do 1947

Przynależność polityczna

Polska Partia Robotnicza

Wojewoda lubelski
Okres

od października 1944
do 13 stycznia 1945

Przynależność polityczna

Polska Partia Robotnicza

Następca

Wacław Rózga

Poseł PRL w Afganistanie
Okres

od 26 lutego 1957
do 1957

Poprzednik

Kazimierz Śmiganowski

Następca

Tadeusz Martynowicz

Poseł PRL w Iranie
Okres

od 1957
do 1960

Poprzednik

Jerzy Michałowski

Następca

Witold Rodziński

Ambasador PRL w Egipcie z akredytacją w Jemenie, Libii i Somalii
Okres

od 1960
do 1965

Poprzednik

Jan Marceli Drohojowski

Następca

Tadeusz Olechowski

Ambasador PRL we Włoszech z akredytacją na Malcie
Okres

od 1972
do 1977

Poprzednik

Wojciech Chabasiński

Następca

Stanisław Trepczyński

Ambasador PRL w Turcji
Okres

od 26 września 1978
do 16 sierpnia 1980

Poprzednik

Ignacy Loga-Sowiński

Następca

Tadeusz Biegański

Grób Kazimierza Sidora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Życiorys

edytuj

Urodzony w Rudce Starościańskiej na Lubelszczyźnie, z wykształcenia biolog i prawnik, przed II wojną światową działał w Centralnym Związku Młodzieży Wiejskiej „Siew”. Już w 1939 włączył się w działalność podziemną. Współorganizował Związek Młodochłopski, który z czasem został przekształcony w Bojową Organizację Ludową, którą Sidor dowodził w latach 1940–1942 na Lubelszczyźnie. W późniejszych latach wespół ze Stefanem Skoczylasem organizował Bataliony Chłopskie w powiecie włodawskim. Formalnie objął funkcję komendanta obwodu w połowie 1943. W 1942, po przystąpieniu Bojowej Organizacji Ludowej do PPR i wejściu w skład Gwardii Ludowej został (we wrześniu 1943) oficerem informacyjnym Obwodu II GL. Był członkiem wojewódzkiego komitetu PPR oraz współorganizatorem i od 18 lutego 1944 do 1945 przewodniczącym podziemnej Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie. Był wydawcą i redaktorem pism „Biuletyn” i „Manifest Wolności”.

Od marca do lipca 1944 przebywał w Moskwie jako członek delegacji Krajowej Rady Narodowej, posłem do której był w latach 1944–1947. Był pierwszym po wojnie wojewodą lubelskim i pełnił tę funkcję w latach 1944–1945. W ludowym Wojsku Polskim otrzymał stopień pułkownika.

Od 1948 był członkiem PZPR. W okresie 1945–1946 szef Polskiej Misji Wojskowej w Rzymie, 1947–1949 attaché wojskowy Ambasady RP w Berlinie, zaangażowany w prace Komitetu Słowiańskiego w Polsce. W latach 1950–1956 był wicedyrektorem Instytutu Spraw Międzynarodowych. Następnie pracował w MSZ, gdzie pełnił szereg funkcji kierowniczych na placówkach zagranicznych. W latach 1956–1960 poseł PRL w Iranie i Afganistanie, 1960–1965 ambasador w Egipcie, z równoczesną akredytacją w Somalii, Jemenie oraz Libii, 1972–1977 ambasador we Włoszech i na Malcie, 1978–1980 ambasador w Turcji[2]. Członek Rady Naczelnej ZBoWiD.

Zmarł 2 grudnia 1981 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C37-6-1)[3].

Rodzina

edytuj

W 1945 poślubił Alicję Mezer (ur. 14 stycznia 1922, zm. 11 października 2014), z którą spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Para miała córkę Ewę (ur. 1946)[4].

Rodzicami Kazimierza Sidora byli Natalia z domu Biniszewska i Antoni, właściciele trzynastohektarowego gospodarstwa. Miał liczne rodzeństwo min. siostrę Marię, działaczkę ludową, łączniczkę BCh, GL i AL, uczestniczkę bitwy pod Rąblowem, funkcjonariuszkę UB i MO, matkę Jana i Alicji i żonę Jana Łobaszewskiego – funkcjonariusza MBP i MSW.

Wybrane publikacje

edytuj
  • W niewoli u Andersa (1947)
  • Trzeci front (1957)
  • Bogowie, magowie i nafta (1967)
  • Rewolucja pod piramidami (1969)
  • Naseryzm: historia, praktyka i teoria socjalizmu w ZRA (tom 138–139 serii wydawniczej Omega, 1969)
  • Wzgórze Watykanusa (1981)

Ordery i odznaczenia

edytuj

Awanse

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. Wojtas podaje, że urodził się w Rudce pow. włodawski. Obecnie jedyną Rudką w powiecie włodawskim jest Rudka Łowiecka.
  2. „Trybuna Ludu”, 31.07.1978.
  3. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).
  4. Kazimierz Sidor [online], ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).
  5. Odznaczenia państwowe dla zasłużonych pracowników [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 169, 18-19 lipca 1964, s. 2.
  6. Aleksander Mazur, Order Krzyża Grunwaldu: monografia historyczna, 2005, s. 175.
  7. Aleksander Mazur, Order Krzyża Grunwaldu: monografia historyczna, 2005, s. 318.
  8. Stefa Oberleitner, Polskie ordery i odznaczenia, tom II
  9. M.P. z 1946 r. nr 65, poz. 125 „członkowie delegacji Krajowej Rady Narodowej, którzy w marcu 1944 r. przeszli linię frontu”.
  10. M.P. z 1955 r. nr 86, poz. 1049 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w służbie państwowej”.
  11. Kazimierz Sidor [online], www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2018-07-07] (pol.).

Bibliografia

edytuj
  • V Kongres ZBoWiD Warszawa 8–9 maja 1974, Książka i Wiedza, Warszawa 1976.
  • J. Patryas, H. Szczepaniak, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Stosunki dyplomatyczne Polski 1944–1981 r. Informator, tom II, część II, PWN, Warszawa 1986.
  • Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1995.
  • A. Kochański, hasło: Sidor Kazimierz, [w:] Polski Słownik Biograficzny.
  • K. Lesiakowski, Mieczysław Moczar, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 1997.
  • Marian Wojtas: Słownik biograficzny żołnierzy Batalionów Chłopskich: IV Okręg Lublin. Lublin: Stowarzyszenie Byłych Żołnierzy Batalionów Chłopskich, 1998, s. 531. ISBN 83-85223-60-6.
  • „Trybuna Ludu” [Warszawa], 31.07.1978 (inf. pt. „Nominacje”).