Otwórz menu główne

Kazuo Fukushima

japoński kompozytor i muzykolog

Kazuo Fukushima (jap. 福島 和夫 Fukushima Kazuo, ur. 11 kwietnia 1930 w Tokio[1])japoński kompozytor i muzykolog.

Kazuo Fukushima
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1930
Tokio
Pochodzenie japońskie
Gatunki muzyka poważna
Zawód kompozytor, muzykolog

Kompozycji uczył się samodzielnie[1][2]. W 1953 roku związał się z eksperymentalną grupą artystyczną Jikken Kōbō[1][2][3]. Został zauważony i doceniony, gdy jego utwór Ekagura nagrodzono na Festiwalu Muzyki Współczesnej w Karuizawie w 1958. Tytuł zaczerpnięty z sanskrytu i oznaczający koncentrację, precyzyjnie oddaje charakter muzyki: ekspresyjna, rapsodyczna i ekstremalnie intensywna. Igor Strawinski zarekomendował wykonanie tego utworu podczas Los Angeles Monday Evening Concerts w 1959 roku[2][4][5].

W 1961 roku Fukushima został zaproszony na Internationale Ferienkurse für Neue Musik w Darmstadcie by wygłosić wykład na temat dramatu i współczesnej muzyki japońskiej. W 1963 roku otrzymał od Japan Society of New York stypendium w ramach programu wymiany (travelling fellowship). Rok później, po powrocie do kraju, został wykładowcą muzyki w Ueno Gakuen College w Tokio[1][2]. W 1973 roku ufundował w ramach tej uczelni Nihon Ongaku Shiyō-shitsu (Research Archives for Japanese Music), którego został dyrektorem[2]. Jego książki i artykuły dotyczące muzyki japońskiej, zwłaszcza gagaku (muzyka dworska) i shōmyō (śpiew buddyjskich mnichów) odzwierciedlają jego główne zainteresowanie badawcze[2].

Większość kompozycji Fukushimy jest przeznaczona na stosunkowo niewielkie zespoły instrumentalne. Komponuje głównie utwory na flet[4]. Zarówno w gagaku, jak i w muzyce teatru flet odgrywa ważną rolę. Podobnie dla Fukushimy jest on bardzo istotnym instrumentem. W swojej twórczości kompozytor łączy elementy tradycyjnej muzyki japońskiej z osiągnięciami zachodniej awangardy[1], szczególnie dodekafonią[4]. Współpracował z wiodącymi flecistami, m.in. z Severino Gazzellonim[2]. Fukushima otrzymał wiele nagród za swoje kompozycje, m.in. był dwukrotnie nagradzany na Światowych Dniach Muzyki ISCM – za Hi-kyō (The Flying Mirror, 1962) i Tsuki-shiro (The Spirit of the Moon, 1965)[2][6].

Wybrane kompozycje[2]Edytuj

  • Todaenai shi (Uninterrupted Poem) na skrzypce (1953)
  • Requiem na flet (1956)
  • Ekagura (Concentration) na flet i fortepian (1958)
  • 3 Pieces from Chu-u na flet i fortepian (1958);
  • Kadha hi-haku (The Flying Spirit) na orkiestrę kameralną (1959)
  • Kadha karuna (Poem of Compassion) na 2 flety, fortepian i bęben (1960, wer. na flet i fortepian 1962)
  • Shizu-uta na sopran, chór żeński, 2 flety i harfę (1961)
  • Hi-kyō (The Flying Mirror) na flet, instrumenty smyczkowe i perkusję (1962)
  • Mei na flet (1962)
  • Kadha no.4 na flet (1963)
  • Tsuki-shiro (The Spirit of the Moon) na fortepian, harfę i perkusję (1965)
  • Sui-rin na 2 flety i 2 perkusje (1967)
  • Mizu no wa (Ring of Water) na flet (1968)
  • Shun-san (A Hymn to Spring) na flet (1969)
  • Rankei na obój (1970)
  • Rai na flet i fortepian (1971)
  • Sui-en na fortepian (1972)
  • Kashin (Flower’s Heart) na 2 shakuhachi, biwę, perkusję i kontrabas (1973)
  • Kaei (Flower’s Shadow) na shakuhachi i perkusję (1975)
  • Ranjō na organy (1977)

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e The Harvard Biographical Dictionary of Music. Cambridge: Harvard University Press, 1996, s. 287. ISBN 0-674-37299-9.
  2. a b c d e f g h i The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. F. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2.
  3. Kazuo Fukushima Biography (ang.). last.fm. [dostęp 2017-09-08].
  4. a b c Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 218-219. ISBN 0-674-01753-6.
  5. Los Anheles Monday Evening Concerts (ang.). W: MEC [on-line]. [dostęp 2017-09-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-17)].
  6. International Society for Contemporary Music (ang.). W: ISCM [on-line]. [dostęp 2017-09-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-05)].

BibliografiaEdytuj