Kemy Rymańskie (PLH320012) – obszar mający znaczenie dla Wspólnoty w północno-zachodniej Polsce, o powierzchni 2644,8 ha[1], w całości w woj. zachodniopomorskim, w powiecie kołobrzeskim, na Pobrzeżu Szczecińskim.

Kemy Rymańskie
kod: PLH320012
Ilustracja
Ujęcie na zalesioną Dębową Górę
obszar mający znaczenie dla Wspólnoty
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Mezoregion Równina Gryficka
Data utworzenia 2008
Powierzchnia 2644,84 ha
Położenie na mapie powiatu kołobrzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kołobrzeskiego
Kemy Rymańskie
Kemy Rymańskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kemy Rymańskie
Kemy Rymańskie
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Kemy Rymańskie
Kemy Rymańskie
Ziemia53°59′N 15°35′E/53,983333 15,583333

Obszar ochrony został utworzony w 2008 roku przez Komisję Europejską[2].

PołożenieEdytuj

Pokrycie obszaru (2008)[3]
Klasy siedlisk Pokrycie w %
Lasy liściaste 46%
Siedliska łąkowe i zaroślowe (ogólnie) 16%
Siedliska rolnicze (ogólnie) 14%
Lasy mieszane 14%
Lasy iglaste 7%
Wody śródlądowe (stojące i płynące) 3%
Razem (Σ) 100%

Zawiera tereny wschodniej części Równiny Gryfickiej. Największa część obszaru Kemy Rymańskie znajduje się w środkowej części gminy Rymań. Wschodni fragment obszaru leży w południowo-wschodnim krańcu gminy Siemyśl oraz w zachodnim krańcu gminy Gościno.

Obszar ochrony jest spójny, przy małym zwężeniu w części środkowej. Rozciąga się na długości ok. 13,5 km z południowego zachodu na północny wschód[4]. Najszersza część ma ok. 3 km[5].

Granice Kemów Rymańskich obejmują tereny leśne od linii Starnin-Płonino w kierunku wschodnim, obszar na północ od wsi Rymań, na południe od wsi Rębice. Zwężenie przy miejscowościach Strzebielewo i Dębica. Tereny na południe od Jeziora Dębnickiego, następnie lasy po Dargocice wokół jeziora Kamienica do drogi Trzynik-Kamica[6].

Według danych z 2008 roku 80% gruntów obszaru stanowi własność Skarbu Państwa, a 20% stanowią obszary prywatne[3].

Obszar zabudowany stanowią północne części wsi: Leszczyn i Dębica, osady: Lędowa, Małobór, Gołkowo.

Obszar ten charakteryzuje się bardzo zróżnicowanym ukształtowaniem terenu. Typowe dla tych okolic są wyraźnie zaznaczające się w krajobrazie wzniesienia kemowe, które mają do 35 m wysokości (względnej)[3]. Ok. 1,3 km na północ od Rymania znajduje się najwyższe nienazwane wzniesienie tego obszaru o wysokości 85,6 m n.p.m.[6] Ok. 1 km na północny zachód o niego znajduje się Kobyla Góra (82,6 m n.p.m.).

Inne nazwane wzniesienia: Dębowa Góra (78 m n.p.m.), Łysica (76,5 m n.p.m.), Raciborskie Góry (74,8 m n.p.m.), Niedźwiedzianka (75,2 m n.p.m.).

PrzyrodaEdytuj

Kemy Rymańskie stanowią kompleks leśno-łąkowy, który łączy dwa rzeczne korytarze ekologiczne doliny Mołstowej oraz korytarz Dębosznicy i Błotnicy. Wzniesienia kemowe pokrywają lasy, głównie kwaśne dąbrowy (z dużą powierzchnią starodrzewi) z masowo występującą borówką czarną, orlicą pospolitą i trzcinnikiem leśnym. Wokół kemów sąsiednie obniżenia zajmują łąki, torfowiska mszarne i lasy bagienne. Za ich walory przyrodnicze uznaje się rozległe bagienne brzeziny i lasy brzozowo-sosnowe oraz lasy łęgowe, grądy, żyzne i kwaśne buczyny oraz kompleksy wilgotnych łąk i szuwarów. Na całym obszarze rozproszone są niewielkie, lecz dobrze zachowane mszary śródleśne, źródliska, murawy napiaskowe i świeże łąki[3].

Siedliska i ich pokrycie obszaru (2008)[3]
Nazwa siedliska Pokrycie w %
Starorzecza i naturalne eutroficzne zbiorniki wodne ze zbiorowiskami z Nympheion, Potamion 1,00%
Naturalne, dystroficzne zbiorniki wodne 0,05%
Ciepłolubne, śródlądowe murawy napiaskowe (Koelerion glaucae) 0,20%
Ziołorośla górskie (Adenostylion alliariae) i ziołorośla nadrzeczne (Convolvuletalia sepium) 0,10%
Niżowe i górskie świeże łąki użytkowane ekstensywnie (Arrhenatherion elatioris) 0,60%
Torfowiska wysokie z roślinnością torfotwórczą (żywe) 0,10%
Torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea) 0,60%
Obniżenia na podłożu torfowym z roślinnością ze związku Rhynchosporion 0,10%
Górskie i nizinne torfowiska zasadowe o charakterze młak, turzycowisk i mechowisk 20,35%
Kwaśne buczyny (Luzulo-Fagenion) 5,50%
Żyzne buczyny (Dentario glandulosae-Fagenion, Galio odorati-Fagenion) 10,50%
Grąd subatlantycki (Stellario-Carpinetum) 7,50%
Pomorski kwaśny las brzozowo-dębowy (Betulo-Quercetum) 17,00%
Bory i lasy bagienne (Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis, Vaccinio uliginosi-Pinetum, Pino) 5,20%
Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion) 1,00%

Nadzór nad obszarem sprawują: Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Szczecinie oraz Nadleśnictwo Gościno.

PrzypisyEdytuj

  1. Decyzja 2010/44/UE Komisji Europejskiej z dnia 22 grudnia 2009 r. (Dz. Urz. Unii Europejskiej L30/120 z dnia 2 lutego 2010) – dokument nr C(2009) 10422
  2. Decyzja 2008/25/WE Komisji Europejskiej z dnia 13 listopada 2007 r. (Dz. Urz. Unii Europejskiej L12/383 z dnia 15 stycznia 2008)
  3. a b c d e Standardowy formularz danych PLH320012 Kemy Rymańskie. Ministerstwo Środowiska RP, opracowanie 2002-12, aktualizacja 2008-11, druk 2009-11-27
  4. wyliczone w Geoportalu, od lasu pod Starninem do krańcu lasu pod Karkowem → względem mapy Techmexu
  5. wyliczone w Geoportalu, od lasu przy Rębicach do lasu pod Rymaniem → względem mapy Techmexu
  6. a b Arkusz 1/1. Mapa obszaru Kemy Rymańskie PLH320012 w skali 1:50 000. Ministerstwo Środowiska/Techmex, 2006-04-14.

Linki zewnętrzneEdytuj