Kepler-56

gwiazda w gwiazdozbiorze Łabędzia

Kepler-56żółty karzeł położony w gwiazdozbiorze Łabędzia o masie ok. 1,3 raza większej niż masa Słońca. Posiada dwie potwierdzone planety, jedną nieco mniejszą niż Jowisz, a drugą mniejszą niż Saturn, lecz większą od Neptuna. Obie planety zostały odkryte w 2012 roku za pomocą Kosmicznego Teleskopu Keplera. W 2013 ogłoszono, że w systemie tym prawdopodobnie krąży jeszcze trzecia planeta, masywniejsza od pozostałych.

Kepler-56
Ilustracja
Graficzne przedstawienie układu Kepler-56
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Łabędź
Rektascensja 19h 35m 02,004s[1]
Deklinacja +41° 52′ 18,74″[1]
Charakterystyka fizyczna
Masa 1,32 ± 0,13[2] M
Promień 4,23 ± 0,15[2] R
Metaliczność [Fe/H] 0,20 ± 0,16[2]
Wiek 3,5 ± 1,3 mld lat[2]
Temperatura 4840 ± 97[2] K
Alternatywne oznaczenia
2MASS: J19350200+4152187
KIC 2571238, KOI-1241

Charakterystyka gwiazdyEdytuj

Kepler-56 jest starym żółtym karłem znajdującym się w fazie przejściowej na czerwonego olbrzyma[3]. Już teraz gwiazda znacznie „spuchła”, jej średnica wynosi ponad cztery razy więcej niż średnica Słońca[3].

Układ planetarnyEdytuj

W 2012 został odkryty system planetarny wokół Kepler-56 za pomocą metody tranzytowej[2].

Badania asterosejsmologiczne wykazały, że orbity planet Kepler-56b i Kepler-56c są nachylone pod kątem 45° do płaszczyzny układu wyznaczonej przez równik gwiazdy macierzystej[4]. Jedna jest nieco mniejsza niż Jowisz, a druga jest mniejsza niż Saturn, lecz większa od Neptuna[2].

Obydwie planety, b i c, zostaną zniszczone za około 130 do 155 milionów lat w miarę powiększania się ich słońca ewoluującego na czerwonego olbrzyma[3].

Płaszczyzna orbity trzeciej egzoplanety, krążącej najdalej ze wszystkich znanych w tym układzie, jest odmienna od płaszczyzn orbit dwóch pozostałych planet[4]. Jest to pierwsze tego typu odkrycie[4]. Według astronomów taki wygląd układu spowodowało oddziaływanie grawitacyjne masywnego obiektu, które zmieniło płaszczyznę orbit dwóch egzoplanet najbliższych gwieździe macierzystej[4]. Trzecią planetą jest najprawdopodobniej gazowy olbrzym orbitujący słońce w odległości około 3,3 j.a., nachylenie jej orbity do płaszczyzn dwóch mniejszych planet wynosi pomiędzy 37° do 131°[3]. Ta planeta uniknie zniszczenia przez starzejące się słońce, ponieważ leży wystarczająco daleko od niego i nie zostanie objęta rozszerzającą się powłoką gazową[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Kepler-56 w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f g D. Huber et al.. Stellar Spin-Orbit Misalignment in a Multiplanet System. „Science”. 342 (6156), s. 331-334, 2013-10-18. DOI: 10.1126/science.1242066 (ang.). 
  3. a b c d e Star will swallow two planets. astronomy.com, 2014-06-05. [dostęp 2014-06-05].
  4. a b c d Kepler-56 – ukośny układ planetarny. kosmonauta.net, 2013-11-17. [dostęp 2014-04-10].

Linki zewnętrzneEdytuj

  • Kepler-56 w serwisie The Extrasolar Planets Encyclopaedia (ang.)