Kia Opirus

Samochód osobowy segmentu E

Kia Opirussamochód osobowy klasy wyższej produkowany pod południowokoreańską marką Kia w latach 2003–2010.

Kia Opirus
Ilustracja
Kia Opirus przed liftingiem
Inne nazwy

Kia Amanti

Producent

Kia

Zaprezentowany

marzec 2003

Okres produkcji

2003–2010

Miejsce produkcji

Korea Południowa Hwasung
Rosja Kaliningrad

Poprzednik

Kia Enterprise
Kia Potentia

Następca

Kia Cadenza

Dane techniczne
Segment

E

Typy nadwozia

4-drzwiowy sedan

Skrzynia biegów

5- i 6-biegowa automatyczna

Napęd

przedni

Długość

2003–2006:
4980 mm
2006–2010:
5001 mm

Szerokość

1850 mm

Wysokość

1485 mm

Rozstaw osi

2800 mm

Masa własna

1864 kg

Zbiornik paliwa

70 l

Liczba miejsc

5

Test Euro NCAP

5 gwiazdek

Bagażnik

2002–2006:
480 l
2006–2011:
495 l

Dane dodatkowe
Pokrewne

Hyundai Grandeur XG

Konkurencja

Citroën C6
Honda Legend
Peugeot 607
Renault Vel Satis
Saab 9-5
Toyota Camry

Historia i opis modeluEdytuj

 
Kia Opirus – tył
 
amerykańska Kia Amanti po liftingu
 
amerykańska Kia Amanti – tył po liftingu
 
Kia Opirus po drugim liftingu

W przeciwieństwie do dotychczas oferowanych modeli Potentia i Enterprise[1] będących konstrukcjami zapożyczonymi z oferty japońskiej Mazdy, Kia Opirus została opracowana jako samodzielnie jako nowy, sztandarowy model[2] w ofercie południowokoreańskiego producenta. Płyta podłogowa została zapożyczona z pokrewnego Hyundaia Grandeur XG[3]

Kia zdecydowała się wprowadzić model do sprzedaży także poza rodzimą Koreą Południową, przez co na miejsce premiery wybrano europejskie targi motoryzacyjne w Genewie w marcu 2003 roku[4].

Kia Opirus utrzymana została w awangardowej stylizacji, która powstała w silnej inspiracji luksusowymi limuzynami innych producentów[5]. Określany przez producenta jako „neo-klasyczny”[6] projekt, odznaczał się dużą, wąską, chromowaną atrapą chłodnicy pozbawioną loga producenta, a także charakterystycznymi, podwójnymi okrągłymi reflektorami. W wyglądzie przedniej części nadwozia dopatrywano się inspiracji Mercedesem W210[7][8].

RestylizacjeEdytuj

W 2007 roku Kia Opirus przeszła gruntowną restylizację nadwozia[9]. Przednia część nadwozia zyskała mniejszą i szerszą, bardziej konwencjonalnie ukształtowaną atrapę chłodnicy, a także inny zderzak z szerokimi pasami kierunkowskazów wykonanych w technologii LED.

W jeszcze szerszym zakresie zmodyfikowano tylną część nadwozia, która zyskała podłużne lampy, a przy okazji wydłużyła się i pozwoliła wygospodarować większy bagażnik[10]. Restylizacja przyniosła ponadto zmiany w zestrojeniu zawieszenia i nową deskę rozdzielczą pozbawioną dotychczasowej półki[11].

W 2009 roku, tym razem już tylko z myślą o wewnętrznym rynku południowokoreańskim, Kia Opirus przeszłą drugą, niewielką restylizację. Zmodernizowano atrapę chłodnicy, listwy ozdobne, przestylizowano tylne oraz przednie zderzaki, zastosowano nowe 18-calowe alufelgi oraz technologię diod LED w tylnych lampach pojazdu. We wnętrzu pojazdu dodano szereg możliwości konfiguracji kolorystycznej oraz 3,5-calowy wyświetlacz LCD[12].

SprzedażEdytuj

Kia Opirus była samochodem o globalnym zasięgu rynkowym, oferowanym m.in.: w Korei Południowej, Europie, Ameryce Południowej oraz Ameryce Północnej. W tym ostatnim regionie pojazd nosił nazwę Kia Amanti[13].

Kia chciała zdobyć zainteresowanie odbiorców stosunkowo niską ceną i bogatym wyposażeniem, jednak kontrowersyjna stylizacja[14] i niewielki prestiż marki utrudniły pojazdowi zdobycie rynkowej popularności[15].

Wersje wyposażenioweEdytuj

  • Premium
  • Executive

Samochód standardowo był wyposażony m.in.: w 8 poduszek powietrznych, system ABS, ASR, BAS, ECS, EBD, ESP, AQS oczyszczający powietrze, elektryczne sterowanie szyb, elektryczne sterowanie lusterek, elektryczne regulowanie foteli oraz podgrzewanie, elektryczne regulowanie kierownicy oraz klimatyzację automatyczną, elektrycznie dzielona tylna kanapa, tempomat, komputer pokładowy, system nawigacji satelitarnej, reflektory ksenonowe oraz czujniki parkowania[16].

Opcjonalnie pojazd wyposażyć można było m.in.: w hydrofobową przednią szybę, elektronicznie sterowane zawieszenie, nagłośnienie firmy Infinity oraz wentylowane siedzenia[3], a także drewniane lub skórzane wykończenie wnętrza.

SilnikiEdytuj

  • V6 2.7l 195 KM
  • V6 3.3l 259 KM
  • V6 3.5l 203 KM
  • V6 3.6l 284 KM
  • V6 3.8l 266 KM


PrzypisyEdytuj

  1. Opirus – symbol dostatku. [dostęp 2020-12-24].
  2. Nowa flagowa Kia. [dostęp 2020-12-24].
  3. a b Łukasz Szewczyk: Kia Opirus: „koreański Mercedes” w cenie… Fiata Panda. onet.pl, 2010-01-12. [dostęp 2016-04-06].
  4. Maciej Ziemek: Kia Opirus 3.5 V6 – Bez palemki. auto-motor-i-sport.pl, 2008-06-12. [dostęp 2016-04-06].
  5. 2004 KIA AMANTI PREVIEW (ang.). [dostęp 2020-12-24].
  6. Kia Opirus (ang.). [dostęp 2020-12-24].
  7. 20 najbrzydszych aut. [dostęp 2020-12-24].
  8. Road test: 2004 Kia Amanti (ang.). [dostęp 2020-12-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-09)].
  9. 2007 Kia Amanti (ang.). [dostęp 2020-12-24].
  10. Kia Opirus na stronie katalog.autokult.pl.
  11. Kia Opirus po liftingu: szybciej, oszczędniej, bezpieczniej, komfortowo. [dostęp 2020-12-24].
  12. Robert Rybicki: KIA Opirus – Lifting koreańskiej limuzyny. auto-swiat.pl, 2009-05-28. [dostęp 2016-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-16)].
  13. Kia Amanti (ang.). [dostęp 2020-12-24].
  14. Kia Opirus. [dostęp 2020-12-24].
  15. Informacje o Kia Opirus. [dostęp 2020-12-24].
  16. Norbert Szwarc: Alternatywa. autocentrum.pl. [dostęp 2016-04-06].