Kiczora (1282 m) – trzeci co do wysokości szczyt w Gorcach, położony na wschód od Turbacza i oddzielony od niego Przełęczą Długą. Znajduje się w odległości około 250 m na południe od położonego w Paśmie Gorca zwornikowego szczytu Trzy Kopce. Od szczytu tego poprzez Kiczorę do Przełęcz Knurowskiej biegnie boczny grzbiet łączący Pasmo Gorca z Pasmem Lubania. Grzbiet ten oddziela dolinę Łopuszanki od doliny Forędówki[1].

Kiczora
Ilustracja
Widok na Kiczorę z Pasma Lubania
Państwo

 Polska

Położenie

województwo małopolskie

Pasmo

Gorce, Karpaty

Wysokość

1282 m n.p.m.

Wybitność

ok. 20 m

Położenie na mapie Gorców
Mapa konturowa Gorców, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Kiczora”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, blisko górnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Kiczora”
Ziemia49°32′22,5″N 20°08′56,0″E/49,539583 20,148889

Nazwa Kiczora jest wołoskiego pochodzenia i oznacza zalesioną górę. Wymienia ją w 1810 r. Stanisław Staszic pod nazwą Kiczorski Gruń. Seweryn Goszczyński, który na niej bywał pisał, że nazwana jest Kiczora lub Ciaski[2]. Dawniej szczyt Kiczory był kapitalnym punktem widokowym, na polance stała tutaj drewniana wieża obserwacyjna. Obecnie jest całkowicie zarośnięty górnoreglowym lasem świerkowym. Doskonałym natomiast punktem widokowym jest znajdująca się po południowo-wschodniej stronie szczytu Hala Młyńska[3].

W lesie na zachodnim zboczu południowego ramienia Kiczory znajduje się skały Turnice, a w nich największe zgrupowanie jaskiń w Gorcach. Są tu m.in. Tęczowa Jama, Jaskinia Goszczyńskiego, Przepastna Jama, Jaskinia Łopuszańska, Jaskinia Kiczorska i Szczelina za Płytą[4].

Kiczora znajduje się na obszarze Gorczańskiego Parku Narodowego. W jej dzikich leśnych ostępach kilkakrotnie znajdowano tropy niedźwiedzia, a na początku lat 90. nawet jego gawrę[3]. Botanicy znaleźli na szczycie Kiczory oraz na grzbiecie łączącym ją z Jaworzynką rzadki w Polsce gatunek rośliny – turzycę skąpokwiatową[5].

Przez Kiczorę biegnie granica między wsiami Łopuszna i Ochotnica Górna w powiecie nowotarskim, województwie małopolskim[1].

Szlaki turystyki pieszej

edytuj
  Główny Szlak Beskidzki, odcinek: Przełęcz Knurowska – KaroloweRąbaniska – Zielenica – Hala NowaHala Młyńska – Kiczora – Trzy KopcePolana GabrowskaHala DługaTurbacz[1]. Odległość 8,5 km, suma podejść 610 m, suma zejść 140 m, czas przejścia 3 godz., z powrotem 2 godz. 5 min[6].
  Łopuszna (Chłapkowa) – ChowańcowaSrokówkiJankówki – skrzyżowanie z czerwonym szlakiem przy polanie Rąbaniska. Odległość 4,1 km, suma podejść 490 m, czas przejścia około 2:20 h, ↓ 1:45 h[6].
 
Szczyt Kiczory z Halą Młyńską. Poniżej polana Cioski

Przypisy

edytuj
  1. a b c Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2022-01-01].
  2. Józef Nyka, Gorce. Przewodnik, Sport i Turystyka, 1965.
  3. a b M. Cieszkowski, P. Lubieński, Gorce – przewodnik dla prawdziwego turysty, P. Lubieński (red.), Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2004, ISBN 83-89188-19-8.
  4. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2018-03-26].
  5. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirek, Czerwona księga Karpat Polskich, Warszawa: Instytut Botaniki PAN, 2008, ISBN 978-83-89648-71-6.
  6. a b Gorce. Mapa turystyczna 1: 50 000, Kraków: Compass, 2007, ISBN 83-89472-59-7.