Kije (województwo świętokrzyskie)

wieś w województwie świętokrzyskim

Kijewieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, siedziba gminy Kije.

Kije
wieś
Ilustracja
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

pińczowski

Gmina

Kije

Liczba ludności (2011)

494[2][3]

Strefa numeracyjna

41

Kod pocztowy

28-404[4]

Tablice rejestracyjne

TPI

SIMC

0242750[5]

Położenie na mapie gminy Kije
Mapa konturowa gminy Kije, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kije”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Kije”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kije”
Położenie na mapie powiatu pińczowskiego
Mapa konturowa powiatu pińczowskiego, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Kije”
Ziemia50°36′26″N 20°34′17″E/50,607222 20,571389[1]
Strona internetowa

Do 1954 roku siedziba gminy Kliszów. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kije. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Wieś leży na skrzyżowaniu drogi wojewódzkiej nr 766 i drogi krajowej nr 78.

Części wsi edytuj

Integralne części wsi Kije[6][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0242766 Za Dębiną część wsi
0242772 Zakościele część wsi

Historia edytuj

Miejscowość powstała po 950 roku, ale przed 1140 rokiem, bowiem we wspomnianym 1140 roku w Kijach powstał kościół ufundowany przez Piotra Włostowica.

W XVI wieku Kije były ośrodkiem działalności braci polskich[7]. 19 lipca 1702 roku na błoniach w pobliskim Kliszowie stoczyły bitwę wojska szwedzkie, saskie i polskie. W czasie bitwy w Kijach gościło aż trzech królów: August II, Karol XII i Stanisław Leszczyński. W 1784 r. właścicielem wsi był Maciej Lanckoroński, wojewoda bracławski.

W XIX w. miejscowa ludność trudniła się wyrobem przedmiotów z gipsu, takich jak kolumny, wazony i stoliki. W 1827 roku wieś miała 27 domów i 176 mieszkańców. Pod koniec XIX wieku dobra kijowskie były własnością hrabiego Lanckorońskiego.

Urodził się tu Tadeusz Stanisław Burdzińskimajor dyplomowany łączności Wojska Polskiego, cichociemny, powstaniec warszawski.

Zabytki edytuj

Zobacz też edytuj

Przypisy edytuj

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 53254
  2. Wieś Kije w liczbach, Polska w liczbach [dostęp 2022-04-26] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  3. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r..
  4. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 471 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  5. a b GUS. Rejestr TERYT
  6. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  7. Czesław Tadeusz Zwolski, Ponidzie. Busko Zdrój Jędrzejów Kazimierza Wielka Pińczów Staszów. Przewodnik turystyczny, Warszawa 1971, s. 29
  8. a b Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023, s. 48 [dostęp 2015-12-24].

Bibliografia edytuj

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom IV, s. 59-60
  • Oskar Kolberg, Kieleckie, Kraków 1885
  • Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowskiego czyli właściciele ziemscy w Koronie w 1783-1784, Warszawa 2006
  • Elżbieta Dąbrowska, Studia nad osadnictwem wczesnośredniowiecznym Ziemi Wiślickiej, Wrocław-Warszawa-Kraków 1965