Otwórz menu główne

HistoriaEdytuj

Założone na mocy kontraktu z miastem Dąbie 29 grudnia 1752 roku.

Kijewo wchodziło do 1937 r. w skład powiatu Randow, następnie (do 1939) jako dzielnica miasta Dąbie, dzielnica Wielkiego Szczecina (podczas II wojny światowej), od 1945 wieś w powiecie gryfińskim. W 1948 ponownie w granicach Szczecina. Nazwa osiedla pochodzi od pruskiego generała kawalerii von Kyowa. Do lat 60. lub 70. XX wieku czynna była linia kolejowa ze Szczecina-Dąbia przez Stare Czarnowo do wsi Sobieradz.

Polską nazwę Kijewo wprowadzono oficjalnie na mocy rozporządzenia ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 lipca 1947 roku[2]. Wcześniejszymi, tymczasowymi nazwami były Czanew, Czanów[3], Osetno i Osetne Pole[4].

Na terytorium Kijewa znaleziono dwa toporki z epoki neolitu (8800–2200 p.n.e.) W epoce brązu(2200–700 p.n.e.) funkcjonowała tu osada i cmentarzysko ciałopalne, z którego wydobyto dwa naczynia gliniane. Z okresu średniowiecza wydobyto osełka datowanego na XII w.

Graniczy od północy z Klęskowem, z Płonią od zachodu, od południa z Wielgowem, i od wschodu z Dąbiem.

Kiedyś do wsi należało Dunikowo-osiedle przemysłowe- oraz Kijewko.

Właściciele KijewaEdytuj

  • Radca wojenny Wagner
  • Mistrz piekarski Werner
  • Ogrodnik Birkholz(1780)
  • I.Meyer(1818)
  • Leśnik Schonratdt(1830)
  • W.F Meyer(1842)

W 1852 Kijewo uległo parcelacji na:

  • Nową Kolonie (nm.Neue Kolonie) od Sowiej do Kurzej
  • Starą Kolonie (nm.Rosenburg) Zwierzyniecka, Niedźwiedzia

LudnośćEdytuj

  • 1885 – 344 osoby
  • 1925 – 1263 osoby
  • 1935 – 1673 osoby
  • 2003 – 2735 osób
  • 2010 – 3124 osób

KomunikacjaEdytuj

Komunikację z innymi osiedlami Prawobrzeża zapewniają linie autobusowe nr: 54, 72, 73, 79, 84, 93, G.

Fauna i FloraEdytuj

Przez osiedle przepływa rzeczka Niedźwiedzianka, dopływ Płoni tworząca Jeleni Staw, mająca swoje źródło w Puszczy Bukowej oraz rzeczka Trawna (dopływ Niedźwiedzianki) W Kijewie znajduje się:

  • Jeleni Staw
  • Olszowy Staw
  • Kijewski Staw
  • Kiełpiński Staw

Samorząd mieszkańcówEdytuj

Rada Osiedla Kijewo liczy 15 członków. W wyborach do Rady Osiedla Kijewo 20 maja 2007 roku nie odbyło się głosowanie na kandydatów z powodu ich zbyt małej liczby, mimo że przedłużono zgłaszanie o 3 dni. Na podstawie ordynacji wyborczej za wybranych członków rady osiedla miejska komisja wyborcza uznała 15 zarejestrowanych kandydatów[5][6]. W wyborach do rady osiedla 13 kwietnia 2003 udział wzięło 262 głosujących, co stanowiło frekwencję 12,11%[7].

Samorząd osiedla Kijewo utworzono w 2003 roku wskutek podziału ówczesnego osiedla Majowe-Kijewo na osiedle Majowe oraz Kijewo[8].

Kościół pw. św. Jadwigi KrólowejEdytuj

 
Kościół pw. św. Jadwigi Królowej
 
Wnętrze kościoła

Świątynia mieści się przy ul. Orlej 12 i należy do parafii pod tym samym wezwaniem. Projektantem kościoła był inż. Marian Rozwarski. Budynek ma kształt litery „L”, przy czym dłuższe ramię stanowi hala kościoła, a w krótszym mieści się mieszkanie proboszcza i biuro parafialne. Budynek wykonany jest z nieotynkowanej cegły i przykryty dwuspadowym, blaszanym dachem. Kościół posiada niewielką wieżę z dobrze widocznym dzwonem. Świątynia została poświęcona 21.12.1997. W listopadzie 2012 roku rozpoczęto budowę nowego Kościoła.

Pomnik poległym w I wojnie światowejEdytuj

W latach 20. XX wieku w parku przy ul. Zajęczej 5 postawiono pomnik poświęcony poległym w I wojnie światowej mieszkańcom Kijewa. Pomnik zbudowany był z kamieni polnych tworzących kopiec, z centralnie umieszczoną tablicą z nazwiskami poległych mieszkańców Kijewa. Do naszych czasów zachowały się jedynie kamienne stopnie prowadzące do pomnika.

Cmentarz przy ul.SowiejEdytuj

Na początku XX wieku założono cmentarz z kaplicą, pomiędzy ulicami Pawią a Sowią. Powierzchnia cmentarza wynosiła 0,73 ha. Ostatnie pochówki miały miejsce w latach 30. XX wieku. Po wojnie większość nagrobków usunięto oraz rozebrano kaplicę cmentarną. Do naszych zachowała się cześć alei brzozowej główny ciąg komunikacyjny cmentarza, betonowe schody kaplicy oraz 3 pomniki nagrobkowe. Do 2008 schody oraz nagrobki leżały zniszczone i zaniedbane, były dostępne dla każdego później je zabrano.

Restauracje w KijewieEdytuj

Cafe Landhaus – ul. Lisia 15 Właścicielem lokalu był Albert Hacbart. Po wojnie w miejscu kawiarni, zbudowano nowy budynek mieszkalny.

Gasthof Rosengarten – ul. Zwierzyniecka 31 Restauracja i kręgielnia. Właścicielem był Wilhelm Lutze. Pozostałością restauracji jest pompa. Obecnie mieści się w tym miejscu komis samochodowy.

Gesellschaftshaus Rosengarten – ul. Zwierzyniecka 10 Właścicielami byli:

  • Hermann Minge (1905)
  • Ernst Schlaak
  • Hermann Schulz
  • Hermann Minge(1939)

Szkoła w KijewieEdytuj

Szkoła w Kijewie znajdowała się przy ul. Niedźwiedziej 14 powstała na początku XX. W latach 30. z powodu wzrastającej liczby dzieci do starego budynku dobudowano nowe trójkondygnacyjne skrzydło. Obecnie budynek nie istnieje. W miejscu szkoły znajduje się przystanek autobusowy oraz teren przy nowobudowanym bloku mieszkalnym.

LeśniczówkaEdytuj

Na wschodnim odcinku ul. Zwierzynieckiej 16 znajdowała się leśniczówka w Kijewie. Obecnie budynek nie istnieje a mieści się tam teraz wjazd na autostradę.

Rodzinny Dom DzieckaEdytuj

Dom dziecka znajdował się na końcu ul. Zajęczej 5 przy drodze do Dunikowa. Został wybudowany na początku XX wieku. Właścicielem był F.Kostner. Po wojnie rozebrany.

Dzielnice KijewaEdytuj

Kijewo można podzielić na 4 rejony:

  • Stare Kijewo,
  • Bloki,
  • Nowe Kijewo,
  • przemysłową.

Stare Kijewo obejmuje od ulicy Zwierzynieckiej na wschód do ulicy Kurzej. Nowe Kijewo obejmuje od ulicy Zwierzynieckiej na zachód do ulicy Sowiej. Bloki obejmują ulice od Niedźwiedziej na północ do Tarpanowej. Dzielnica przemysłowa obejmuje ulice Kalenicką i Olszynki Grochowskiej.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Rocznik statystyczny Szczecina 2014, Urząd Statystyczny w Szczecinie, ISSN 1896-2718 (na płycie CD).
  2. M.P. z 1947 r. nr 111, poz. 719, s. 11.
  3. Słownik współczesnych nazw geograficznych Pomorza Zachodniego z nazwami przejściowymi z lat 1945–1948. Tadeusz Białecki (red.). Szczecin: Książnica Pomorska w Szczecinie, 2002, s. 97. ISBN 83-87879-34-7.
  4. Tadeusz Białecki: Zmiany w nazewnictwie geograficznym Szczecina po 1945 roku. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 1995, s. 21. ISBN 83-86745-01-0.
  5. Członkowie Rad Osiedli – Kadencja 2007-2011 (pol.). Urząd Miasta Szczecin. [dostęp 2010-05-07].
  6. Na podstawie (§ 22 ust.3) Uchwała Nr V/133/07 Rady Miasta Szczecin z dnia 23 lutego 2007 r. w sprawie zasad i trybu przeprowadzania wyborów do rad osiedli w Gminie Miasto Szczecin (Ordynacja wyborcza) (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2007 r. Nr 32, poz. 473).
  7. Wybory do Rad Osiedli 13 kwietnia 2003 r. w statystyce (pol.). Urząd Miasta Szczecin. [dostęp 2010-05-07].
  8. Uchwała Nr III/51/03 Rady Miasta Szczecina z dnia 10 marca 2003 r. w sprawie zmiany uchwały o utworzeniu w mieście Szczecinie dzielnic i osiedli.

Linki zewnętrzneEdytuj