Kimiya Satō (jap. 佐藤公哉 Satō Kimiya, ur. 5 października 1989 roku w Kobe)japoński kierowca wyścigowy.

Kimiya Satō
Ilustracja
Kimiya Satō na torze Circuit Park Zandvoort w Formule 3 w 2011 roku
Państwo  Japonia
Data i miejsce urodzenia 5 października 1989
Kobe
Sukcesy

2008: Japońska Formuła Challenge (wicemistrz)
2009: Japońska Formuła 3 (wicemistrz w klasie narodowej)
2013: Auto GP World Series (wicemistrz)
2014: Auto GP World Series (mistrz)

ŻyciorysEdytuj

Satō karierę rozpoczął w 1995 roku, od startów w kartingu. W 2004 roku zadebiutował w serii wyścigów samochodów jednomiejscowych - Azjatycko-Pacyfickich Mistrzostwach ICA. Dobre wyniki zaowocowały 3. miejscem na koniec sezonu.

Dwa lata później Japończyk przeniósł się do Europy, gdzie rozpoczął starty w Brytyjskiej Formule BMW. Satō jedenastokrotnie sięgał po punkty, najwyższą lokatę osiągając na torze Brands Hatch i Knockhill, na których dojechał piąty. Dorobek ponad trzydziestu punktów sklasyfikował go na 11. pozycji.

W drugim roku startów Satō zdecydowanie poprawił swoje wyniki. Regularnie plasował się w czołowej ósemce, sześciokrotnie przy tym plasując się w pierwszej piątce. Znakomicie spisał się w pierwszym starcie, na torze Croft, gdzie po wywalczeniu pole position, obronił zwycięstwo. W sobotnim wyścigu w Truxton z kolei wykręcił najlepszy czas okrążenia. Japończyk zdobył ponad pięćset punktów, co zaowocowała 4. lokatą w końcowej klasyfikacji. Poza tym zaliczył start w Finale Formuły BMW, który ukończył na 13. miejscu.

W sezonie 2008 przeniósł się do Japońskiej Formuły Challenge. Sięgnął w nim po tytuł wicemistrzowski, stając przy tym ośmiokrotnie na podium, w tym raz na najwyższym jego stopniu. Zaliczył także epizodyczny start w Formule BMW Pacyfiku, który zakończył w pierwszej trójce (nie był jednak liczony do klasyfikacji generalnej, ze względu na brak licencji).

W kolejnym roku awansował do Japońskiej Formuły 3. Startując w klasie "National", i tu został wicemistrzem serii. Satō dziesięciokrotnie plasował się na podium, z czego trzykrotnie na pierwszym miejscu (dwukrotnie startował z pierwszego pola startowego).

Drugi sezon udziału w tej serii ponownie zaliczył w tej kategorii. Tym razem jednak poszło mu zdecydowanie słabiej. Pomimo pięciu pozycji na podium (w tym zwycięstwo Fuji Speedway), wiele startów zakończył przedwcześnie, w efekcie kończąc zmagania na 4. pozycji. Po raz pierwszy w karierze wziął udział w prestiżowym Grand Prix Makau. W wyścigu dojechał jednak dopiero na 24. lokacie.

W sezonie 2011 nawiązał współpracę z niemieckim zespołem Motopark i wystartował w Formule 3 Euroseries. Japończyk trzykrotnie dojeżdżał w pierwszej trójce, a podczas drugiego wyścigu na torze Zandvoort odniósł jedno zwycięstwo. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 10. miejscu. Z tą samą ekipą wziął udział także w trzech rundach debiutującej serii pod nazwą "Trofeum Międzynarodowej Formuły 3". Satō trzykrotnie dojechał w strefie punktowej, najlepszą lokatę osiągając na francuskim torze w Pau, gdzie był ósmy. Ponownie wystąpił w Grand Prix Makau, a także zaliczył debiut w Masters of Formula 3. W obu startach dojechał dwunasty.

Rok 2012 postanowił spędzić na startach w Niemieckiej Formule 3, w której także reprezentował Motopak (pod nazwą Lotus). Początek sezonu miał znakomity, bowiem spośród pierwszych ośmiu startów, czterokrotnie okazał się najlepszy. W pozostałych wyścigach nie prezentował jednak podobnej formy, w wyniku czego stracił pozycję lidera klasyfikacji generalnej. Ostatecznie zmagania zakończył na 3. miejscu, z dorobkiem dwunastu pozycji na podium, trzech pole position oraz sześciu najszybszych okrążeń.

Na sezon 2013 Satō podpisał kontrakt z zespołem Euronova Racing na starty w Auto GP World Series. Do końca sezonu toczył tam zaciętą walkę o tytuł mistrzowski z Vittorio Ghirellim. Mimo, że wygrał więcej wyścigów (pięć, a Włoch - dwa) w ostatecznym rozrachunku przegrał o 9 punktów.

W sezonie 2014 Japończyk kontynuował starty w Auto GP World Series z ekipą Euronova Racing. Zdominował sezon wygrywając sześć wyścigów w sezonie, a dziesięciokrotnie stawał na podium. Mimo opuszczenia dwóch rund z przewagą czternastu punktów zdobył tytuł mistrzowski. W tym samym roku rozpoczął również starty w serii GP2 w bolidzie hiszpańskiego zespołu Campos Racing. Wystartował łącznie w dwudziestu wyścigach i raz zdobywał punkty - w sprincie w Soczi uplasował się na siódmej pozycji. Uzbierał łącznie dwa punkty, które zapewniły mu 27 miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

StatystykiEdytuj

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Poz. koń.
2004 Azjatycko-Pacyficzne Mistrzostwa ICA RT Bullet 3
2006 Brytyjska Formuła BMW Rowan Motorsport 20 0 0 0 0 39 10
2007 Brytyjska Formuła BMW Koiranen Bros. Motorsport 18 1 1 1 1 510 4
Finał Formuły BMW Team Loctite 1 0 0 0 0 N/A 13
2008 Japońska Formuła Challenge 16 1 1 3 8 171 2
Formuła BMW Pacyfiku* Eurasia Motorsport 1 0 0 0 1 N/A N/P
2009 Japońska Formuła 3 (w klasie National) Team Nova 16 3 2 2 10 89 2
2010 Japońska Formuła 3 (w klasie National) Team Nova 16 1 0 1 5 43 4
Grand Prix Makau Motopark Academy 1 0 0 0 0 N/A 24
2011 Formuła 3 Euro Series Motopark Academy 27 1 0 0 2 86 10
Trofeum Międzynarodowej Formuły 3 6 0 0 0 0 7 9
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 12
Masters of Formula 3 1 0 0 0 0 N/A 12
2012 Niemiecka Formuła 3 Lotus 20 4 3 6 12 281 3
2013 Auto GP Euronova Racing 16 5 0 5 9 213 2
2014 Seria GP2 Campos Racing 20 0 0 0 0 2 27
Auto GP World Series Euronova Racing 12 6 1 7 10 220 1
  • † – Satō nie był liczony w klasyfikacji generalnej.

Wyniki w GP2Edytuj

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2014 Campos Racing  
BHR
 
BHR
 
ESP
 
ESP
 
MON
 
MON
 
AUT
 
AUT
 
GBR
 
GBR
 
DEU
 
DEU
 
HUN
 
HUN
 
BEL
 
BEL
 
ITA
 
ITA
 
RUS
 
RUS
 
ARE
 
ARE
2 27
NU 19 19 15 15 14 NU 19 23 20 - - NU NU 17 18 NU 12 13 7 14 22

BibliografiaEdytuj