Klasa robotnicza idzie do raju

Klasa robotnicza idzie do raju (wł. La Classe operaia va in paradiso) – włoski film fabularny z 1971 roku w reżyserii Elio Petriego.

Klasa robotnicza idzie do raju
La Classe operaia va in paradiso
Ilustracja
Gatunek

dramat obyczajowy

Rok produkcji

1971

Data premiery

17 września 1971

Kraj produkcji

Włochy

Język

włoski

Czas trwania

125 min

Reżyseria

Elio Petri

Scenariusz

Elio Petri
Ugo Pirro

Główne role

Gian Maria Volontè
Mariangela Melato

Muzyka

Ennio Morricone

Zdjęcia

Luigi Kuveiller

Scenografia

Dante Ferretti

Kostiumy

Franco Carretti

Montaż

Ruggero Mastroianni

Obraz został nagrodzony Złotą Palmą na 25 MFF w Cannes w 1972, ex aequo ze Sprawą Mattei Francesco Rosiego. Specjalne wyróżnienie na tym festiwalu otrzymał również Gian Maria Volontè, odtwórca głównych ról w obydwu zwycięskich filmach.

Opis filmuEdytuj

Lulu Massa jest tokarzem akordowym i jednocześnie przodownikiem pracy w fabryce w Mediolanie. Jego wysoka wydajność nie daje mu jednak niczego poza nieprzychylnym stosunkiem kolegów. W ferworze pracy Lulu traci palec, co związkowcom daje asumpt do organizacji protestu i walki o lepsze warunki pracy. Lulu za podszeptem goszystowskich działaczy studenckich włącza się do historii, najpierw jako agitator, później jako uczestnik rozruchów, dzięki czemu traci pracę i w efekcie załamuje się. Ostatecznie wraca do pracy, gdzie jednak już tylko wegetuje na podrzędnym stanowisku.

Tytuł filmu nawiązuje do sceny proroczego snu, w którym ludzie pracy nie mogą po śmierci wejść do raju, gdyż drogę zagradza im mur.

ObsadaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj