Klaus Kinkel

niemiecki polityk

Klaus Kinkel (ur. 17 grudnia 1936 w Metzingen[1], zm. 4 marca 2019 w Rostocku[2]) – niemiecki polityk i prawnik, działacz Wolnej Partii Demokratycznej (FDP) i jej przewodniczący w latach 1993–1995, w latach 1991–1992 minister sprawiedliwości, od 1992 do 1998 minister spraw zagranicznych, od 1993 jednocześnie wicekanclerz, poseł do Bundestagu.

Klaus Kinkel
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1936
Metzingen
Data i miejsce śmierci 4 marca 2019
Rostock
Minister spraw zagranicznych Niemiec
Okres od 18 maja 1992
do 27 października 1998
Przynależność polityczna Wolna Partia Demokratyczna
Poprzednik Hans-Dietrich Genscher
Następca Joschka Fischer
Minister sprawiedliwości Niemiec
Okres od 18 stycznia 1991
do 18 maja 1992
Przynależność polityczna Wolna Partia Demokratyczna
Poprzednik Hans A. Engelhard
Następca Sabine Leutheusser-Schnarrenberger
Wicekanclerz Niemiec
Okres od 21 stycznia 1993
do 27 października 1998
Przynależność polityczna Wolna Partia Demokratyczna
Poprzednik Jürgen Möllemann
Następca Joschka Fischer

ŻyciorysEdytuj

Po maturze od 1956 studiował prawo na uniwersytetach w Tybindze, Bonn i Kolonii. Zdał państwowe egzaminy prawnicze I oraz II stopnia, doktoryzował się w 1963 r. Początkowo pracował w administracji Badenii-Wirtembergii, zaś w 1968 dołączył do federalnego ministerstwa spraw wewnętrznych. W latach 1970–1974 był osobistym asystentem Hansa-Dietricha Genschera. W 1974 przeszedł do ministerstwa spraw zagranicznych (Auswärtiges Amt), gdzie zajmował się zarządzaniem personelem. W latach 1979–1983 był dyrektorem Bundesnachrichtendienst, federalnej służby wywiadowczej RFN. W 1982 objął stanowisko sekretarza stanu w federalnym ministerstwie sprawiedliwości, które zajmował do 1991[1][3].

W 1991 wstąpił do Wolnej Partii Demokratycznej. 18 stycznia 1991 został członkiem rządu Helmuta Kohla, obejmując stanowisko ministra sprawiedliwości[1]. W kwietniu 1992 deputowani FDP odrzucili zaproponowaną przez liderów partii kandydaturę Irmgard Schwaetzer na ministra spraw zagranicznych w miejsce ustępującego Hansa-Dietricha Genschera, nominując na to stanowisko Klausa Kinkela[4]. Urzędowanie rozpoczął 18 maja 1992, pełniąc tę funkcję do 27 października 1998, kiedy to koalicja chadeków i liberałów przeszła do opozycji. Od 21 stycznia 1993 był jednocześnie wicekanclerzem w czwartym i piątym gabinecie Helmuta Kohla[1]. W trakcie kierowania niemieckim MSZ był m.in. pomysłodawcą utworzenia Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii.

Od czerwca 1993 do czerwca 1995 był jednocześnie przewodniczącym federalnych struktur swojego ugrupowania[1]. W latach 1994–2002 przez dwie kadencje wykonywał mandat deputowanego do Bundestagu. Po odejściu z bieżącej polityki podjął praktykę adwokacką[3].

Obejmował też różne funkcje społeczne, m.in. w 2016 stanął na czele komisji etyki w ramach Deutscher Fußball-Bund[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Dr. Klaus Kinkel (niem.). bundestag.de. [dostęp 2016-11-18].
  2. Zum Tod von Klaus Kinkel Der bedächtige Außenminister (niem.). tagesschau.de, 5 marca 2019. [dostęp 2019-03-05].
  3. a b Klaus Kinkel (1936) (niem.). zeitzeugen-tv.com. [dostęp 2016-11-18].
  4. Party in Bonn Rebels on Genscher’s Successor (ang.). nytimes.com, 29 kwietnia 1992. [dostęp 2016-11-18].
  5. Klaus Kinkel to head up German federation’s ethics commission (ang.). espnfc.com, 4 listopada 2016. [dostęp 2016-11-18].