Kościół Świętego Ducha w Lublinie

Kościół Świętego Ducha w Lublinierzymskokatolicki kościół pod wezwaniem Ducha Świętego w Lublinie, w archidiecezji lubelskiej.

Kościół Świętego Ducha
w Lublinie
Distinctive emblem for cultural property.svg A/228 z 28 lutego 1967[1]
kościół rektoralny
Ilustracja
Kościół Świętego Ducha (2011)
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Miejscowość Lublin
Adres ul. Krakowskie Przedmieście
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Świętego Ducha
Położenie na mapie Lublina
Mapa lokalizacyjna Lublina
Kościół Świętego Ducha w Lublinie
Kościół Świętego Ducha
w Lublinie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Świętego Ducha w Lublinie
Kościół Świętego Ducha
w Lublinie
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół Świętego Ducha w Lublinie
Kościół Świętego Ducha
w Lublinie
Ziemia51°14′51,6″N 22°33′54,4″E/51,247667 22,565111

Szpital Św. DuchaEdytuj

Powstał w 1419 r. obok istniejącego już szpitala dla ubogich starców. Zbudowano go poza murami miasta. Konsekracji kościoła dokonano w 1421. Kościół był jednonawową budowlą z prezbiterium. W XVI w. zarząd nad kościołem przejęli rajcy lubelscy. Pod koniec XVI w. kościół uległ dwóm pożarom. Odbudowano go w 1608 r. Prezbiterium nakryto barokową kopułą, wnętrze ozdobiono sztukateriami.

Przybycie karmelitówEdytuj

 
Obraz Matki Bożej Dobrej Rady w nastawie ołtarza głównego

W drugiej połowie XVII w. rozebrano zabudowania szpitalne i w ich miejsce postawiono klasztor dla karmelitów bosych, którzy właśnie przybyli do Lublina. Kościół otrzymał wezwanie Matki Bożej Szkaplerznej. Świątynia utrzymana była w stylu renesansu lubelskiego. Znajdował się w niej skarbiec, chór i refektarz. W kolejnych latach, Stefan Czarnecki ufundował kaplicę Matki Bożej. W 1642 na obrazie Matki Bożej Dobrej Rady ujrzano łzy. Cudowny obraz znajduje się w kościele do dziś. W 1733 kościół ponownie spłonął, odbudowano go częściowo w barokowym stylu.

XIX wiekEdytuj

W 1803 kościół wraz z klasztorem uległ najpoważniejszemu z pożarów. Zakonnicy przenieśli się do klasztoru przy ul. Świętoduskiej, natomiast ruiny zostały sprzedane na licytacji, powstał tu Nowy Ratusz.

Kościół z czasem odbudowano, wieża otrzymała neogotyckie kształty. Wnętrze świątyni utrzymane jest w barokowym stylu. Kościół przylega do Nowego Ratusza, z całego kompleksu klasztornego karmelitów, pozostała tylko mała świątynia.

Brama ŚwiętoduskaEdytuj

U wylotu ulicy Świętoduskiej do Krakowskiego Przedmieścia, przy szpitalu św. Ducha, stała Brama Świętoduska[2][3]. Nie miała charakteru obronnego a w górnej jej części znajdowały się pomieszczenia mieszkalne. W XIX w. brama była ruiną. Postanowiono ją rozebrać w 1858 wraz z przylegającym szpitalem[4]

PrzypisyEdytuj