Kościół św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki w Gorzowie Wielkopolskim

Kościół pw. św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki w Gorzowie Wielkopolskim - kościół rzymskokatolicki, należący do parafii pw. św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki w Gorzowie Wielkopolskim, dekanatu Gorzów Wielkopolski – Katedra, diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, metropolii szczecińsko-kamieńskiej, zlokalizowany w Gorzowie Wielkopolskim, w województwie lubuskim, mieszczący się przy Placu Staromiejskim. Nazywany jest Białym Kościółkiem.

Kościół św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki w Gorzowie Wielkopolskim
Distinctive emblem for cultural property.svg 2103 oraz 253/79 z dnia 04.05.1971 r.
oraz 27.04.1979
kościół parafialny
Ilustracja
Biały Kościół w Gorzowie Wielkopolskim
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Miejscowość Gorzów Wielkopolski
Adres Plac Staromiejski 1, 66-400 Gorzów Wielkopolski
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki
Położenie na mapie Gorzowa Wielkopolskiego
Mapa konturowa Gorzowa Wielkopolskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki w Gorzowie Wielkopolskim”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki w Gorzowie Wielkopolskim”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Kościół św. Antoniego Padewskiego i św. Stanisława Kostki w Gorzowie Wielkopolskim”
Ziemia52°43′59″N 15°14′39″E/52,733056 15,244167

HistoriaEdytuj

Okres ewangelickiEdytuj

Świątynia została wybudowana w latach 1696-1704 przez radę miejską razem z elektorem brandenburskim i późniejszym królem pruskim Fryderykiem I Pruskim jako Kościół Zgody (niem. Konkordienkirche) - wspólny kościół dla luteran i kalwinów. Kościół ten związany jest z wybitnym filozofem i teologiem ewangelickim Fryderykiem Danielem Ernstem Schleiermacherem. W latach 1794-1796 był wikarym, a czas wolny poświęcił na przetłumaczenie m.in. pism angielskiego kaznodziei Blaira. Wykonany w 1848 roku pomnik z popiersiem Schleiermachera stał do 1945 na północ od kościoła przebudowanego i rozbudowanego o wieżę w stylu neoromańskim w 1864. Do czasu wybudowania własnego kościoła nabożeństwa odprawiali także katolicy. W nocy 23-24 lipca 1911 roku kościół został uszkodzony przez pożar spowodowany uderzeniem pioruna w wieżę.

W posiadaniu zakonu kapucynówEdytuj

Od 1945 kościół jest w posiadaniu zakonu kapucynów. Dzięki gwardianom, o. Bogusławowi Rosochackiemu i o. Józefowi Korzeniowskiemu kościół został gruntownie przebudowany i powiększony w latach 1974-1978 według projektu Tadeusza Ignatowicza oraz Józefa i Jerzego Hermanowiczów. Zmodernizowana świątynia została poświęcona przez prowincjała, o. Pacyfika Dydycza, podczas Pasterki w 1978 roku. Świątynia nie jest konsekrowana. Właśnie w tym kościele w dniu 29 stycznia 1995 roku po raz pierwszy modlili się wspólnie dawni i obecni mieszkańcy Gorzowa, przekazując sobie wzajemnie znak pokoju i inaugurując coroczną tradycję Dnia Pamięci i Pojednania.

GaleriaEdytuj

 
Wnętrze kościoła


BibliografiaEdytuj