Otwórz menu główne

Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki w Krzemieńcu

Kościół pw. św. Ignacego Loyoli i Stanisława Kostki, obecnie cerkiew Przemienienia Pańskiego – dawny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krzemieńcu w obwodzie tarnopolskim na Ukrainie, należący pierwotnie do zakonu jezuitów.

Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki
(ob. cerkiew Przemienienia Pańskiego)
cerkiew parafialna
Ilustracja
Państwo  Ukraina
Obwód  tarnopolski
Miejscowość Coat of Arms of Kremenets.svg Krzemieniec
Wyznanie prawosławne
Kościół Kościół Prawosławny Ukrainy
Eparchia tarnopolska
Wezwanie św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki / Przemienienia Pańskiego
Wspomnienie liturgiczne 6/19 sierpnia
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu tarnopolskiego
Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki (ob. cerkiew Przemienienia Pańskiego)
Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki
(ob. cerkiew Przemienienia Pańskiego)
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki (ob. cerkiew Przemienienia Pańskiego)
Kościół św. Ignacego Loyoli i św. Stanisława Kostki
(ob. cerkiew Przemienienia Pańskiego)
50°07′00″N 25°43′00″E/50,116667 25,716667
Fragment wnętrza

Książę Michał Serwacy Wiśniowiecki w r. 1728 zobowiązał się zbudować nowy koś­ciół dla istniejącej rezydencji Jezuitów w Krzemieńcu. Zespół klasztorny został zbudowany w latach 1731–1745 według projektu o. Pawła Giżyckiego (być może przy wpływie Pawła Fontany) z fundacji księcia Michała Serwacego Wiśniowieckiego. Jest to najdoskonalsze dzieło Pawła Giżyckiego, którego genezy należy szukać w rzymskim klasycyzującym baroku początku XVIII w. Rozpoczęta jednocześnie od południa budowa szkół została ukończona w 1753 r. Budowa drugiego północnego skrzydła klasztoru trwała jeszcze w latach 70. XVIII w. i nie została ukończona, ponieważ w 1773 r. zakon jezuitów został skasowany. Po tym fakcie kościół zakonny stał się kościołem parafialnym, a po powstaniu listopadowym, w 1832 przejęła go Cerkiew prawosławna. W okresie II Rzeczypospolitej ponownie funkcjonował jako kościół katolicki, jednak po aneksji Wołynia przez ZSRR i włączeniu go do Ukraińskiej SRR urządzono w nim salę sportową. Po upadku ZSRR przekazany Ukraińskiemu Kościołowi Prawosławnemu i zaadaptowany na sobór Przemienienia Pańskiego (do 2018 Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego, następnie Kościoła Prawosławnego Ukrainy).

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj