Kościół św. Stanisława w Ostrowcu Świętokrzyskim

Kościół św. Stanisława w Ostrowcu – kościół parafialny pw. Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika zlokalizowany w dzielnicy Denków, Ostrowca Świętokrzyskiego.

Kościół św. Stanisława
Distinctive emblem for cultural property.svg A.616/1-2 z dnia 18.03.1957 r.
i z 15.04.1967 r.[1]
kościół parafialny
Ilustracja
Kościół św. Stanisława od strony zachodniej
Państwo  Polska
Miejscowość Ostrowiec Świętokrzyski
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Stanisława w Ostrowcu Świętokrzyskim
Wezwanie św. Stanisława Biskupa i Męczennika
Położenie na mapie Ostrowca Świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna Ostrowca Świętokrzyskiego
Kościół św. Stanisława
Kościół św. Stanisława
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół św. Stanisława
Kościół św. Stanisława
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Kościół św. Stanisława
Kościół św. Stanisława
Położenie na mapie powiatu ostrowieckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu ostrowieckiego
Kościół św. Stanisława
Kościół św. Stanisława
Ziemia50°55′53″N 21°25′06″E/50,931389 21,418333

HistoriaEdytuj

Pierwszy, drewniany kościół pw. św. Stanisława został ufundowany w 1581 przez Stanisława i Kaliksta Michowskich. Uposażenie kościoła potwierdził w 1612 Stanisław Tarnowski, jeden z kolejnych właścicieli Denkowa. W okresie reformacji na początku XVII w. z kościoła korzystali oprócz katolików także miejscowi kalwiniści. Przez pewien czas był więc świątynią ekumeniczną.

 
Kościół św. Stanisława od wschodu

W 1633 miała miejsce rekoncyliacja kościoła. Na pewien czas biskup krakowski Tomasz Oborski zmienił jego wezwanie na św. Trójcy. Pod koniec XVII w. drewniany kościół znajdował się w fatalnym stanie. W 1691 świątynię rozebrano i rozpoczęto budowę nowego murowanego kościoła w stylu barokowym.

Budowę ukończono w 1702. Fundatorami nowej świątyni byli Kacper Teodor i Anna Siemianowscy, dziedzice Bodzechowa. W 1741 miała miejsce konsekracja kościoła. W 1807 hrabia Jacek Małachowski ufundował dzwonnicę oraz zakrystię. W 1904 kościół odnowiono. Budowla została też w tym czasie przedłużona i dobudowano do niej dwie boczne kaplice pw. Przemienienia Pańskiego oraz pw. Najświętszego Serca Jezusowego.

Od 1971 kościołem opiekują się księża Sercanie. W latach 90. XX w. rozebrano drewnianą plebanię z XIX w.

BudowlaEdytuj

Świątynia ma obecnie kształt krzyża łacińskiego. Na późnobarokowym ołtarzu głównym znajduje się obraz NMP z Dzieciątkiem z przełomu XVII i XVIII w., a także obrazy św. Barbary oraz św. Stanisława. W ołtarzach bocznych umieszczone są obrazy Świętej Rodziny i św. Antoniego Padewskiego. W kaplicy bocznej Najświętszego Serca Jezusowego znajdują się obrazy Serca Jezusowego oraz św. Ignacego.

Na zewnętrznych ścianach prezbiterium kościoła znajdują się trzy figury: św. Floriana pośrodku z 1824, Matki Bożej Niepokalanego Poczęcia z 1865 po lewej oraz św. Stanisława po prawej.

Wewnątrz kościoła umieszczone są epitafia Kacpra Teodora Siemianowskiego, chorążego sandomierskiego z 1704 oraz Franciszka Siemianowskiego z 1723. Przy ołtarzu znajdują się marmurowe tablice nagrobne członków rodu Kotkowskich, z końca XIX w., a także epitafia księży: Jana Nowakowskiego, Franciszka Piotrowskiego, Ignacego Jopowicza oraz Władysława Korpikiewicza.

Otoczenie kościołaEdytuj

Przed wejściem do kościoła znajduje się krzyż nagrobny Magdaleny Rogojskiej. Na otaczającym kościół murze, przy jednym z wejść, umieszczona jest tablica epitafijna ks. Stanisława Wielockiego. Wykonano ją w 1714 z piaskowca. Płyta pierwotnie znajdowała się w przedsionku kościoła, rozebranym w trakcie przebudowy. Obok kościoła usytuowana jest drewniana dzwonnica z XIX w.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Waldemar Brociek, Ostrowiec Świętokrzyski i okolice. Część I, Kielce 1997.
  • Ostrowiec Świętokrzyski. Monografia historyczna miasta, Ostrowiec Świętokrzyski 1997.

Linki zewnętrzneEdytuj