Otwórz menu główne

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie – budowla klasycystyczna we wsi Glisno, w powiecie sulęcińskim, w województwie lubuskim, będąca kościołem filialnym parafii w Trzemiesznie Lubuskim.

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie
Distinctive emblem for cultural property.svg KOK-I-541/63 z dnia 30.05.1963 oraz 61 z 28.10.1976
kościół filialny
Ilustracja
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Miejscowość Glisno
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Matki Bożej Królowej Polski w Trzemesznie Lubuskim
Wezwanie Najświętszego serca Pana Jezusa
Położenie na mapie gminy Lubniewice
Mapa lokalizacyjna gminy Lubniewice
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie
Położenie na mapie powiatu sulęcińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sulęcińskiego
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gliśnie
Ziemia52°28′34,73″N 15°14′25,33″E/52,476314 15,240369

HistoriaEdytuj

Został wzniesiony w 1837 jako kościół ewangelicki według projektu Karla Friedricha Schinkla na miejscu wcześniejszego kościoła szachulcowego z 1677[1]. Po II wojnie światowej został przejęty przez Kościół katolicki i 25 maja 1946 poświęcony na potrzeby jego kultu[2]. W 2001 odbył się remont dzwonnicy, a w latach 2006-2007 całego kościoła[2].

ArchitekturaEdytuj

Klasycystyczna budowla murowana, wzniesiona na planie prostokąta, nakryta dwuspadowym dachem z przylegającą od zachodu wysoką czworobocznbą wieżą z zegarem, zwieńczoną niskim hełmem namiotowym. Wnętrze salowe z drewnianym stropem, okolone emporami bocznymi i emporą organową z prospektem organowym[1] Pierwotnie wyposażony był w ambonę ołtarzową[1].

PiśmiennictwoEdytuj

  • Krzysztof Garbacz, Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego. Tom III Powiaty: gorzowski - słubicki - sulęciński - międzyrzecki - strzelecko-drezdenecki, Agencja Wydawnicza PDN, Zielona Góra 2013 ​ISBN 978-83-934885-7-5​ s. 190.
  • Bogdan Kucharski, Piotr Maluśkiewicz, Ziemia Lubuska. Przewodnik, Muza SA, Warszawa 1996 ​ISBN 83-70-79-591-9​ s. 289.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Krzysztof Garbacz, Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego. Tom III Powiaty: gorzowski - słubicki - sulęciński - międzyrzecki - strzelecko-drezdenecki, Agencja Wydawnicza PDN, Zielona Góra 2013 ​ISBN 978-83-934885-7-5​ s. 190.
  2. a b Informacja z witryny www.glisno.pl (dostęp: 30 sierpnia 2014).