Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie (ul. Saska)

kościół w Krakowie

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusarzymskokatolicki kościół parafialny oraz konwentualny księży sercanów, znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy XIII, przy ul. Saskiej 2, w Płaszowie.

Kościół
Najświętszego Serca Pana Jezusa
Gminna ewidencja zabytków – Kraków[1]
kościół konwentualny sercanów
kościół parafialny
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 małopolskie

Miejscowość

Kraków

Adres

ul. Saska 2

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Parafia

Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie-Płaszowie

Wezwanie

Najświętszego Serca Pana Jezusa

Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, w centrum znajduje się punkt z opisem „KościółNajświętszego Serca Pana Jezusa”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „KościółNajświętszego Serca Pana Jezusa”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „KościółNajświętszego Serca Pana Jezusa”
Ziemia50°02′39,5″N 19°59′02,6″E/50,044306 19,984056
Strona internetowa

Niewielki modernistyczny, jednonawowy budynek projektu Franciszka Mączyńskiego wzniesiono w latach 1930–1931. Ma powierzchnię ok. 200 m². Konstrukcja kościoła została wykonana z żelbetu, ściany z cegły. Ołtarz główny projektował Jan Budziło.

We wrześniu 1928 roku w Płaszowie zamieszkali księża sercanie. Zbudowano dom zakonny. Ruszyła także budowa kościoła, który 4 października 1931 roku został poświęcony przez ks. infułata Kulinowskiego, w zastępstwie ks. kardynała Adama Sapiehy. Ufundowano dwa boczne ołtarze, jeden poświęcony Matce Bożej Płaszowskiej (której obraz uroczyście wprowadzono do kościoła 21 listopada 1931 roku), drugi św. Józefowi.

Początkowo był to kościół rektoralny parafii podgórskiej. Kościołem parafialnym został z dniem 1 stycznia 1939 roku kiedy erygowano parafię w Płaszowie.

Przypisy edytuj

  1. Gminna ewidencja zabytków Krakowa. Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Krakowa. [dostęp 2021-09-11].

Bibliografia edytuj