Otwórz menu główne

Kościół Przemienienia Pańskiego w Garbowie

}}|- class="infobox-locationmap" style="background-color:white; text-align:center; border-top:1px solid #aaa;"

Kościół Przemienienia Pańskiego – murowana świątynia w Garbowie, zbudowana w latach 1907-1911 według projektu architekta Józefa Piusa Dziekońskiego. W 1915 roku uszkodzona przez pocisk artyleryjski, odrestaurowana do 1922 roku. W dniu 6 lipca 1930 konsekrowany przez biskupa Mariana Fulmana.

Kościół Przemienienia Pańskiego
w Garbowie
Distinctive emblem for cultural property.svg A-3/1-4 z dnia 17.01.2000 r.
kościół
Ilustracja
Kościół Przemienia Pańskiego w Garbowie
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Miejscowość Garbów
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Parafia Przemienienia Pańskiego w Garbowie
Wezwanie Przemienienia Pańskiego
Architekt Józef Pius Dziekoński
Świątynia
• materiał bud.

cegła
Organy
• liczba głosów
• liczba manuałów

34
2
Położenie na mapie gminy Garbów
Mapa lokalizacyjna gminy Garbów
Kościół Przemienienia Pańskiego w Garbowie
Kościół Przemienienia Pańskiego
w Garbowie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Przemienienia Pańskiego w Garbowie
Kościół Przemienienia Pańskiego
w Garbowie
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego w Garbowie
Kościół Przemienienia Pańskiego
w Garbowie
Położenie na mapie powiatu lubelskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubelskiego
Kościół Przemienienia Pańskiego w Garbowie
Kościół Przemienienia Pańskiego
w Garbowie
Ziemia51°21′02″N 22°20′41″E/51,350556 22,344722

Kościół został wybudowany z cegły palonej, w stylu neogotyckim. Kościół posiada trzy nawy i dwie kaplice oraz dwie zakrystie przy prezbiterium. Nad elewacją frontową świątyni dominują dwie wieże o wysokości 75 metrów, nad nawą znajduje się wieżyczka na sygnaturkę. Przy prezbiterium znajdują się dwa ołtarze drewniane w stylu neogotyckim. W ołtarzu głównym widnieją dwa obrazy: Przemienienia Pańskiego i św. Wojciecha. W lewej kaplicy znajduje się ołtarz ze sceną Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i wizerunkiem Matki Bożej Różańcowej, w prawej – św. Leonarda i św. Antoniego. Ławki w nawie głównej, ambona i chrzcielnica reprezentują styl neogotycki. Na chórze muzycznym znajdują się organy 35-głosowe z 1929 roku firmy Biernackiego, w oknach widnieją witraże wykonane w Warszawie w 1921 roku przez artystę Białkowskiego.

BibliografiaEdytuj