Otwórz menu główne

Kościół ewangelicko-augsburski Świętego Ducha w Koninie

Kościół ewangelicko-augsburski Świętego Ducha w Koninie – położony jest na dawnym Przedmieściu Kolskim przy ulicy Kolskiej, na osi ulicy 3 Maja.

Kościół ewangelicko-augsburski Świętego Ducha w Koninie
Distinctive emblem for cultural property.svg 717/Wlkp/A z dnia 10.09.1969 r.[1]
kościół parafialny;
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Konin
Wyznanie protestanckie
Kościół Kościół Ewangelicko-Augsburski
Parafia ewangelicko-augsburska w Koninie
Imię św. Ducha
Położenie na mapie Konina
Mapa lokalizacyjna Konina
Kościół ewangelicko-augsburski Świętego Ducha w Koninie
Kościół ewangelicko-augsburski Świętego Ducha w Koninie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół ewangelicko-augsburski Świętego Ducha w Koninie
Kościół ewangelicko-augsburski Świętego Ducha w Koninie
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kościół ewangelicko-augsburski Świętego Ducha w Koninie
Kościół ewangelicko-augsburski Świętego Ducha w Koninie
Ziemia52°12′15″N 18°15′13″E/52,204167 18,253611

Przedmieście Kolskie nazywane było także Przedmieściem Świętego Ducha od nazwy patrona tutejszego kościoła szpitalnego, który powstał w 1422 roku. W 1801 r. w tym miejscu zbudowano nowy kościół drewniany, który został zakupiony w 1824 przez gminę luterańską. Obecny kościół, który znajduje się nieco bardziej na południe od poprzedniej świątyni powstał w latach 185354. Wieżę nadbudowano w 1872 roku. Jego obecny wygląd w stylu neoromanizmu nadreńskiego (czasem błędnie określanego jako neogotyk) nadano mu w czasie renowacji w latach 190609.

Jednonawowy kościół wybudowano z nietynkowanej czerwonej cegły. Nawa kryta dwuspadowym dachem ozdobionym dwoma rzędami ceglanych pinakli. Takie same pinakle zdobią fasadę kruchty i kalenicę nawy. Nad kruchtą ośmiokątna w przekroju dzwonnica kryta ostrosłupowym, smukłym hełmem.

Wnętrze jednoprzestrzenne, utrzymane w tonacji bieli. Nawa oświetlana dużymi, półokrągło zamkniętymi oknami, otoczona z trzech stron wolnostojącymi, jednopiętrowymi emporami wspartymi na smukłych korynckich kolumienkach. Bardzo oryginalnie rozwiązane jest przekrycie nawy; dźwigary stropowe złożone z półokrągłych odcinków dzielą go na 15 kwadratowych pól wypełnionych półsferycznymi czaszami (konstrukcja z metalowych prętów obrzucona gipsem). W prezbiterium drewniany neoromański ołtarz z obrazem Chrystusa nauczającego oraz utrzymana w podobnym stylu ambona. Na chórze muzycznym neogotyckie organy zakupione w 1959 roku z dawnego kościoła ewangelickiego w Polanicy-Zdroju.

Od strony ulicy Kolskiej świątynie otacza ozdobny, żelazny płot. Przy kościele zabytkowa pastorówka z 1840 r.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj