Otwórz menu główne

Kościół polskokatolicki Zmartwychwstania Pańskiego w Bydgoszczy

Kościół polskokatolicki w Bydgoszczy – świątynia parafii polskokatolickiej Zmartwychwstania Pańskiego.

Kościół polskokatolicki Zmartwychwstania Pańskiego
kościół parafialny
Ilustracja
Front kościoła
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Miejscowość POL Bydgoszcz COA.svg Bydgoszcz
Wyznanie starokatolickie
Kościół Polskokatolicki
Parafia Zmartwychwstania Pańskiego w Bydgoszczy
Wezwanie Zmartwychwstania Pańskiego
Wspomnienie liturgiczne Wielkanoc
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Kościół polskokatolicki Zmartwychwstania Pańskiego
Kościół polskokatolicki Zmartwychwstania Pańskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół polskokatolicki Zmartwychwstania Pańskiego
Kościół polskokatolicki Zmartwychwstania Pańskiego
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Kościół polskokatolicki Zmartwychwstania Pańskiego
Kościół polskokatolicki Zmartwychwstania Pańskiego
Ziemia53°07′47″N 18°00′07″E/53,129722 18,001944

PołożenieEdytuj

Kościół znajduje się przy ul. Jana i Jędrzeja Śniadeckich 36 w Śródmieściu Bydgoszczy.

HistoriaEdytuj

Budynek kościoła powstał w 1864 jako dom modlitwy dla Zjednoczenia Apostolskiego (irwingianów). Był to pierwszy obiekt sakralny zbudowany na terenie obecnego Śródmieścia, w 11 lat po wytyczeniu urbanistycznym nowej dzielnicy łączącej Stare Miasto z dworcem kolejowym. Nie jest znany autor projektu budowli. W 1892 świątynia została rozbudowana o kaplice boczne. Do 1945 służyła niemieckojęzycznej gminie wyznaniowej Kościoła Nowoapostolskiego.

W 1946 władze miejskie przydzieliły świątynię Kościołowi polskokatolickiemu, którego bydgoska parafia pw. Zmartwychwstania Pańskiego istniała od 1925, lecz nie posiadała wcześniej własnego obiektu sakralnego.

Począwszy od lat 50. XX w. prowadzono w budynku prace modernizacyjne. Wykonano m.in. elewację zewnętrzną kościoła, a w latach 1978-1979 przeprowadzono remont wnętrza. Zbudowany został wówczas ołtarz posoborowy, położono nową posadzkę w prezbiterium, zakupiono nowe lichtarze, naczynia liturgiczne i szaty, położono ponadto nowy dach z blachy ocynkowanej, a plac przed kościołem wybetonowano. W 1982 przy kościele zbudowano nową plebanię.

Aktualnie kościół ten skupia w Bydgoszczy i okolicy ok. 300 rodzin parafian.

Architektura[1]Edytuj

Zewnętrzna forma kościoła prezentuje formy historyzujące z przewagą neogotyku. Kościół zorientowany jest w kierunku północnym i fasadą od strony ulicy Jana i Jędrzeja Śniadeckich. Czteroprzęsłowa budowla zamknięta jest od północy trójbocznie ograniczonym prezbiterium. Salowe wnętrze z chórem muzycznym nakryte jest płaskim, drewnianym stropem. O średniowiecznej stylizacji kościoła świadczy oskarpowanie uskokowymi przyporami, ostrołukowe okna i wejście do kruchty, pinakle oraz krzyżowo-żebrowe sklepienie prezbiterium. Obok typowych dla gotyku form występują również architektoniczne formy włoskie: frontowe rozetowe okno oraz fryz trójlistny biegnący pod gzymsem szczytu fasady.

We wnętrzu na uwagę zasługuje forma łuku tęczowego – typu Tudora. Zewnętrzna dekoracja architektoniczna jest wyważona i niewyszukana.

GaleriaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Kuberska Inga: Architektura sakralna Bydgoszczy w okresie historyzmu. In. Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 3. Bydgoszcz 1998

BibliografiaEdytuj

  • Derenda Jerzy. Piękna stara Bydgoszcz – tom I z serii Bydgoszcz miasto na Kujawach. Praca zbiorowa. Towarzystwo Miłośników Miasta Bydgoszczy. Bydgoszcz 2006
  • Kuberska Inga: Architektura sakralna Bydgoszczy w okresie historyzmu. In. Materiały do dziejów kultury i sztuki Bydgoszczy i regionu. Zeszyt 3. Bydgoszcz 1998
  • Szach Jerzy, Vogel Tadeusz. Bydgoskie świątynie. [w.] Kalendarz Bydgoski 1983

Linki zewnętrzneEdytuj