Otwórz menu główne

Koalicja Kukuriku

chorwacka koalicja polityczna
Liderzy koalicji w Kninie; od lewej: Silvano Hrelja (HSU), Radimir Čačić (HNS-LD), Zoran Milanović (SDP) i Ivan Jakovčić (IDS)

Koalicja Kukuriku (chorw. Kukuriku koalicija) – koalicja chorwackich partii politycznych o profilu centrolewicowym i centrowym, powołana w 2010. Nietypowa oficjalna nazwa sojuszu pochodziła od nazwy restauracji, w której latem 2009 spotkali się na pierwszych organizacyjnych rozmowach liderzy poszczególnych ugrupowań.

W skład koalicji w chwili jej założenia weszły następujące ugrupowania:

Historia koalicjiEdytuj

Koncepcje utworzenia wspólnych list wyborczych głównych ugrupowań centrolewicowej opozycji pojawiały się jeszcze przed wyborami parlamentarnymi w 2007. Ostatecznie SDP i HNS-LD wystartowały oddzielnie. Wybory przyniosły zwycięstwo rządzącej HDZ i pozwoliły powołać drugi rząd Iva Sanadera. Po rezygnacji urzędującego premiera liderzy SDP, HNS-LD i IDS zaczęli organizować spotkania celem podjęcia współpracy na potrzeby przyszłych wyborów. Latem 2009 rozmowy między nimi odbywały się w restauracji o nazwie Kukuriku w miejscowości Kastav[2]. 23 listopada 2010 przywódcy trzech ugrupowań i przewodniczący HSU podpisali deklarację Savez za promjene, oficjalnie deklarując zamiar wspólnego wystartowania w kolejnych wyborach[3].

Koalicja początkowo była formalnie określana jako „Sojusz na rzecz Zmian”. Jednakże pochodzące od nazwy restauracji określenie „Kukuriku”[4] wkrótce uzyskało większą rozpoznawalność i ostatecznie stało się oficjalną nazwą koalicji[5][6].

15 lipca 2011 liderzy socjalliberałów, ludowców, istryjskich regionalistów i partii emeryckiej w Zagrzebiu oficjalnie sformalizowali powołanie koalicji[1]. Dwa miesiące później przedstawili dokument programowy Plan 21, postulując działania na rzecz wzrostu gospodarczego oraz deklarując reformy m.in. w zakresie systemu podatkowego i emerytalnego[5][6].

Koalicja Kukuriku zwyciężyła w wyborach z 4 grudnia 2011. W głosowaniu do Zgromadzenia Chorwackiego uzyskała 40% głosów, co przyniosło jej większość bezwzględną w parlamencie (80 mandatów w okręgach terytorialnych i 1 mandat dodatkowo w jednym z podokręgów mniejszości narodowych)[7]. Koalicja stała się zapleczem nowo utworzonego rządu Zorana Milanovicia.

W 2015 IDS wystąpiło z koalicji. Dołączyło natomiast ugrupowanie Chorwaccy Laburzyści – Partia Pracy, a także dwie mniejsze partie. W tym samym roku Koalicja Kukuriku została zastąpiona przez nowy sojusz pod nazwą Chorwacja Rośnie, która wzięła udział w wyborach parlamentarnych. Przed kolejnymi wyborami w 2016 SPD, HNS-LD i HSU, a także Chorwacka Partia Chłopska zawiązały Koalicję Narodową[8][9]

PrzypisyEdytuj

  1. a b O koaliciji (chorw.). kukuriku.org. [dostęp 2011-10-07].
  2. Sandra Bartolović: Milanović okupio opoziciju (chorw.). poslovni.hr, 20 lipca 2009. [dostęp 2011-10-07].
  3. Sandra Bartolović: SDP, HNS, IDS i HSU izlaze na izbore kao 'savez za promjene' (chorw.). poslovni.hr, 24 listopada 2010. [dostęp 2011-10-07].
  4. W języku polskim jest to odpowiednik onomatopei „kukuryku” przedstawiającej dźwięk wydawany przez piejącego koguta.
  5. a b Kukuriku koalicija: Ukinut ćemo POVLAŠTENE mirovine zastupnicima! 'Plan 21' pročitajte OVDJE (chorw.). jutarnji.hr, 15 września 2011. [dostęp 2011-10-07].
  6. a b Program Kukuriku koalicije: Rast BDP-a od 2 do 4%, manji doprinosi, ukidanje povlaštenih mirovina (chorw.). seebiz.eu, 15 września 2011. [dostęp 2011-10-07].
  7. Izbori za zastupnike u Hrvatski sabor 2011. (chorw.). izbori.hr. [dostęp 2011-12-06].
  8. Narodna koalicija potpisala Sporazum o zajedničkom izlasku na izbore (chorw.). sdp.hr. [dostęp 2016-09-11].
  9. Hrvatska: SDP na čelu Narodne koalicije (chorw.). balkans.aljazeera.net, 9 lipca 2016. [dostęp 2016-09-11].