Otwórz menu główne

Kobranocka – polski zespół rockowy powstały w roku 1985 w Toruniu.

Kobranocka
Ilustracja
Kobranocka na koncercie w 2005
Rok założenia 1985
Pochodzenie Polska Toruń
Gatunek rock, punk rock
Strona internetowa

Spis treści

CharakterystykaEdytuj

Początkowo nazywał się „Latający Pisuar”. Krótko po debiucie nagrania Kobranocki pojawiły się na antenie Rozgłośni Harcerskiej. W latach 1986 - 2005 zespół sześciokrotnie wystąpił na festiwalu w Jarocinie. Gra muzykę odwołującą się do punk rocka z mocno pacyfistycznymi tekstami. Cechą charakterystyczną tekstów Kobranocki (pisanych zwykle przez Andrzeja Michorzewskiegopsychiatrę z zawodu) jest ich abstrakcyjna metaforyka.

HistoriaEdytuj

1984–1985Edytuj

W 1984 roku do oddziału zamkniętego szpitala psychiatrycznego w Toruniu trafił Andrzej „Kobra” Kraiński, który uciekał przed poborem do armii[1]. Tam poznał Andrzeja Michorzewskiego, który zaprezentował Kobrze teksty (w tym „List z pola boju”)[1]. W wyniku tego powstał zespół Latający Pisuar w składzie: Andrzej Kraiński, Jacek „Szybki Kazik” Bryndal oraz Tomasz „Kieliszek” Kosma[1]. W styczniu 1985 roku zespół nagrał w radiu studenckim Centrum anty-systemowe piosenki, które miały zostać wysłane do Radia Wolna Europa[1][2]. W tym czasie Latający Pisuar zagrał koncert na balu plastyka w Od Nowie[1]. Pod wpływem Andrzeja Michorzewskiego, zespół po dwóch koncertach zmienił nazwę na Kobranockę. Podczas poszukiwania nowej nazwy zespołu, padły także takie propozycje jak: Grupa Bydlę czy Formacja Rzuć Się Pod Pociąg[2].

1985–1987Edytuj

Pierwszy koncert jako Kobranocka miał miejsce w sierpniu 1985 roku w warszawskiej Riwierze na festiwalu Poza Kontrolą[1]. Po koncercie Grzegorz Brzozowicz zaproponował wspólną trasę po Polsce z niemieckim zespołem Die Toten Hosen[1]. Podczas sesji koncertowej „Szybki Kazik” otrzymał od basisty Fendera Jazz Bassa[2]. Po zakończeniu trasy, na miejsce „Kieliszka” trafił Sławomir „Kogut” Ciesielski, grający równolegle w Republice[1].

W styczniu 1986 roku Kobranocka nagrała 9 piosenek w Bydgoszczy[1]. W tym samym miesiącu muzycy wystąpili na „I Zlocie Młodzieży Ery Atomowej” w Gdyni[1]. Po pochlebnych opiniach, Kobranocka zadebiutowała w Rozgłośni Harcerskiej, gdzie po kilku tygodniach dwa utwory zdobyły szczyt listy przebojów rozgłośni[1].

W 1986 roku Kobranocka wystąpiła w Jarocinie, zdobywając największą ilość głosów publiczności[1].

W 1987 roku nagrano debiutancki album Sztuka jest skarpetką kulawego, wydana przez studio Tonpress[1]. Płyta ukazała się rok później. Później także ukazał się singel nagrany w grudniu 1986 roku[1]. Sztuka jest skarpetką kulawego ukazała się początkowo w nakładzie 5 000 płyt winylowych[1]. Cenzura wydała krytyczną opinię o 11 (spośród 14) utworach z albumu. Muzycy zdecydowali się na zmiany, choć podczas sesji nagraniowej zagrali utwory w wersji oryginalnej[3]. Album przyniósł przebój „Ela czemu się nie wcielasz?”, który w całości grano w Rozgłośni Harcerskiej oraz w fragmentach w Programie Trzecim Polskiego Radia. Utwór „Ela czemu się nie wcielasz?” dostał od cenzury częściowy zakaz emisji w radiu, przez co Trójka zdecydowała się na emisję fragmentu piosenki[3].

1987–1991Edytuj

W lipcu 1987 roku nowym perkusistą został Piotr Wysocki. Następnie saksofonistę Waldemara „Michu Zabór IV” Zaborowskiego zastąpił w składzie gitarzysta Jacek „Perkoz” Perkowski[1]. W 1988 roku powstał utwór „Gorycz w chlebie”, w którym zaśpiewała gościnnie Kayah[4]. W 1989 roku Kobranocka zarejestrowała materiał na drugi album[1]. Album Kwiaty na żywopłocie ukazał się po dwóch latach. Do dzisiaj nie wiadomo, w jakim nakładzie sprzedał się album[1]. Z albumu Kwiaty na żywopłocie pochodzi piosenka „Kocham cię jak Irlandię”.

Pod koniec lat 90. Kobranocka wystąpiła w Moskwie na festiwalu, będącym radzieckim odpowiednikiem targów płytowych w Midem[2]. Muzycy wystąpili na poolimpijskim obiekcie na Łużnikach dla widzów, których zwożono autokarami, by zapełnili trybuny. Kobranocce nakazano grać z pełnego playbacku, zaś kontakt z widzami był niemożliwy z powodu wyłączonych mikrofonów. Zespół otrzymał za koncert mnóstwo rubli, za które można było kupić tylko złoto[2].

W grudniu 1990 roku na miejsce Perkoza (który wyemigrował do Stanów Zjednoczonych) trafił Adam „Burza” Burzyński[1]. W 1991 roku studio Izabelin wydał album Ku nieboskłonom. Brak promocji, nieznany nakład oraz próba oszukania muzyków zakończyła się zakończeniem współpracy z wytwórnią[1].

Od 1994Edytuj

W 1994 roku ukazał się album Niech popłyną łzy. Na płycie pojawili się m.in.: Katarzyna Nosowska, Martyna Jakubowicz, Edyta Bartosiewicz[1]. Zabrakło Szybkiego Kazika, który wówczas tworzył jako Atrakcyjny Kazimierz[1]. Zespół zadedykował mu na albumie piosenkę „Przystojny Stefan”[1].

W 1999 roku ukazała się składanka Gold. W tym samym roku Kobranocka zagrała swój pierwszy koncert w Stanach Zjednoczonych[5].

W 2001 roku ukazał się album O miłości i wolności. W 2002 roku ukazał się album Koncert, na którym oprócz największych przebojów zespołu pojawiła się piosenka „Mówię ci, że...” zespołu Tilt[1].

W styczniu 2006 roku ukazał się album Sterowany jest ten świat, na którą trafiły m.in: cover Tiltu z albumu Koncert,„Wracajcie Ułani” (protest song; komentarz do sytuacji w Iraku) i „Droga Mario” (utwór o toruńskiej rozgłośni Radio Maryja)[1][3].

W 2007 roku Kobranocka wystąpiła na Przystanku Woodstock. Materiał z koncertu został wydany w 2008 roku jako Kocham cię jak Irlandię. Przystanek Woodstock 2007 Kostrzyn nad Odrą.

W 2010 roku ukazał się album SPOX! promowany singlem „Intymne życie mrówek[1]. Do „Intymnego życia mrówek” powstał teledysk, w którym główną rolę zagrał Bartłomiej Topa[3]. Wkrótce potem powstał teledysk „Niech żyje rewolucja” zrealizowany przez Yacha Paszkiewicza[3].

Z okazji 25-lecia zespołu odbył się koncert, na którym obok zespołu wystąpili: Sławomir Ciesielski, Waldemar Zaborowski, Jacek Perkowski, Dżej Dżej (Big Cyc), Marek Piekarczyk (TSA), Wojciech Wojda (Farben Lehre). Koncert poprowadził Paweł „Końjo” Konnak[1].

W 2012 roku zespół wystąpił w filmie Kocham cię jak Irlandię. Film ukazał się pod koniec 2013 roku, a muzycy zagrali samych siebie[1].

W 2015 roku odbył się koncert z okazji 30-lecia zespołu. Wraz z Kobranocką gościnnie zagrali: Big Cyc, Kayah, Muniek Staszczyk, John Porter, Tomasz Organek i Janusz Panasewicz[4].

W 2018 roku Kobranocka weszła do studia. W marcu został potwierdzony tytuł nowego albumu "My i oni". Andrzej "Kobra" Kraiński powiedział, że powodem nagrania nowej płyty jest "nadmiar pomysłów w głowach, chęć ich zrealizowania, 8 lat minionych od płyty poprzedniej, no i przerażająca sytuacja w naszym pięknym kraju". Utwór jest już grany na koncertach[6].

SkładEdytuj

Źródło:[7].

obecni członkowie
byli

DyskografiaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab kobranocka.pl: Historia na oficjalnej stronie zespołu (pol.). [dostęp 2015-04-12].
  2. a b c d e Aleksander Dembski: Kobranocka: muzyka, zabawa i jazda bez trzymanki (pol.). muzyka.onet.pl, 2012-10-02. [dostęp 2016-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-23)].
  3. a b c d e Piotr Chojecki, Anna Dziura, Weronika Samborska: ,,Udane koncerty trzymają nas przy życiu” – wywiad z zespołem Kobranocka (pol.). Miasto Jasło, 2013-11-24. [dostęp 2016-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-23)].
  4. a b Justyna Kierzkowska: Kobranocka: W kwestii zadym jesteśmy „małymi pikusiami” (pol.). Antyradio, 2016-03-11. [dostęp 2016-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-23)].
  5. Paulina Błaszkiewicz: Kobranocka zagra w Stanach Zjednoczonych dwa koncerty (pol.). Nowości, 2013-05-06. [dostęp 2016-05-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-23)].
  6. JESTEM SZCZĘŚLIWY, ŻE NADAL ROBIMY, CO LUBIMY., „Prąd Przemienny”, 4 marca 2018 [dostęp 2018-03-13] (pol.).
  7. kobranocka.pl: Członkowie na oficjalnej stronie zespołu (pol.). [dostęp 2015-04-12].
  8. kobranocka.pl: Dyskografia na oficjalnej stronie zespołu (pol.). [dostęp 2015-04-12].

Linki zewnętrzneEdytuj