Kobylarzowe Siodełko

Kobylarzowe Siodełko – niewielkie wcięcie w północno-zachodniej grani Małołączniaka w Tatrach Zachodnich[1]. Znajduje się na wysokości ok. 1840 m i oddziela Czerwony Grzbiet od Kobylarzowej Kopki. Jest wcięte w grzbiecie zaledwie na 3 m. Na zachodnią stronę, do Doliny Miętusiej opada z niego jedna z dwóch odnóg Kobylarzowego Żlebu, na wschodnią, do Doliny Małej Łąki jedna z dwóch odnóg Żlebu Pronobisa. Główne odnogi tych żlebów opadają spod Małołąckiego Siodła znajdującego się po drugiej stronie Kobylarzowej Kopki[2].

Kobylarzowe Siodełko
Ilustracja
Widok z okolic Pieca
Państwo  Polska
Wysokość 1840 m n.p.m.
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Czerwony Grzbiet, Kobylarzowa Kopka
Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kobylarzowe Siodełko”
Ziemia49°14′41,6″N 19°54′47,0″E/49,244889 19,913056

Kobylarzowe Siodełko jest trawiaste, bardzo płytkie i łatwo je przeoczyć. Ma ono jednak duże znaczenie topograficzne. To tutaj niebieski szlak prowadzący z Małołączniaka Czerwonym Grzbietem skręca w lewo na zachód do Kobylarzowego Żlebu. Miejsce to przy złej widoczności było przyczyną wielu pomyłek turystów, którzy zamiast do Kobylarzowego Żlebu zeszli w urwiska Wielkiej Turni lub Skrajnej i Pośredniej Małołąckiej Turni. Przypadki te (niektóre skończyły się tragicznie) opisuje Michał Jagiełło w książce Wołanie w górach[3].

PrzypisyEdytuj

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Władysław Cywiński: Tatry. Czerwone Wierchy, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 2. Poronin: Wyd. Górskie, 1995. ISBN 83-7104-010-5.
  3. Michał Jagiełło: Wołanie w górach: wypadki i akcje ratunkowe w Tatrach. Warszawa: „Iskry”, 2006. ISBN 83-244-0007-9.