Otwórz menu główne

Kobylniki (powiat szamotulski)

wieś w województwie wielkopolskim

Kobylnikiwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie szamotulskim, w gminie Obrzycko, około 7 km od Szamotuł przy drodze do Czarnkowa.

Kobylniki
Kobylniki
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat szamotulski
Gmina Obrzycko
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 64 - 520
Tablice rejestracyjne PSZ
SIMC 0591981
Położenie na mapie gminy wiejskiej Obrzycko
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Obrzycko
Kobylniki
Kobylniki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kobylniki
Kobylniki
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Kobylniki
Kobylniki
Położenie na mapie powiatu szamotulskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu szamotulskiego
Kobylniki
Kobylniki
Ziemia52°40′26,1″N 16°33′00,1″E/52,673917 16,550028

Wieś szlachecka Kobelniki położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[1]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

Nazwa miejscowości wskazuje na służebny charakter osady wobec kasztelanii w Obrzycku, sugeruje bowiem, że zamieszkiwali ją hodowcy koni.

Spis treści

HistoriaEdytuj

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1218 r. jako własność klasztoru cystersów w Łeknie, wkrótce przeszła w ręce rodu Przosnów. Jedna z jego gałęzi, która objęła Kobylniki, przyjęła już w XIV wieku nazwisko Kobylnickich. Kolejnymi właścicielami (od początku XVII wieku) byli Kąsinowscy herbu Nałęcz, a od około 1760 r. Obażantowscy. W początkach XIX wieku Kobylniki zakupił Dobrogost Skrzypna-Twardowski herbu Ogończyk. W rękach Twardowskich Kobylniki pozostawały aż do II wojny światowej - syn Dobrogosta, Teodor założył w 1859 r. ordynację.

ZabytkiEdytuj

 
Salon w pałacu w Kobylnikach

We wsi pałac (na zdjęciu) wzniesiony przez Zygmunta Gorgolewskiego dla Tadeusza Twardowskiego, drugiego ordynata (syna Teodora) w 1886 r. Pałacowi nadano charakter neorenesansowy, nawiązujący do północnoeuropejskiej wersji tego stylu (Queen Anne Revival). Pałac dwukondygnacyjny, o skomplikowanej bryle. Elewacje z surowej cegły z obramieniami z tynku i piaskowca. Stromy dach z licznymi akcentami pionowymi - sterczynami, wieżami, kominami, zwieńczeniami fasad i ryzalitów przydaje budowli okazały charakter. W przyziemiu okrągłej wieży od strony podjazdu, wmurowana jest tablica z herbem Twardowskich i datą budowy. We wnętrzach zachowały się oryginalne sztukaterie i kominki. Przed pałacem duży dziedziniec z podjazdem. Wokół pałacu kilkuhektarowy park.

Pałac odrestaurowany i adaptowany w 1990 r. na hotel.

W pobliżu niewielka neogotycka kapliczka z sygnaturką, prawdopodobnie również projektu Zygmunta Gorgolewskiego. Na lewym brzegu rzeki Samy niewielki cmentarzyk z grobami rodziny Twardowskich.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 23.