Kodeks Stradomskiego

Kodeks Stradomskiego – polski kodeks rękopiśmienny z 1. połowy XVI wieku, zawierający tłumaczenia na język polski wcześniejszych tekstów prawnych[1].

Kodeks Stradomskiego
Oznaczenie 1174
Autor Maciej z Lipnicy,
Aleksy Jazon Stradomski
Data powstania 1518, 1542
Rodzaj papierowy kodeks rękopiśmienny
Zawartość teksty prawne
Język polski
Liczba kart 287
Miejsce przechowywania Biblioteka Jagiellońska

Kodeks spisany jest na papierze w formacie folio[1]. Składa się z 287 kart[2]. Obecnie rękopis znajduje się w Bibliotece Jagiellońskiej (nr inwentarzowy 1174)[1]. Kodeks Stradomskiego został odkryty i opisany przez Michała Bobrzyńskiego[2].

Kodeks składa się z trzech odrębnych rękopisów, oprawionych wspólnie w 1550:

  • część 1 – spisana w 1518 przez księdza Macieja z Lipnicy, zawierająca odpis przekładu zbioru statutów dokonanego w 1503 przez Aleksego Jazona Stradomskiego[1]
  • część 2 – pisana w 1542 przez Stradomskiego, zawierająca częściowy przekład Statutu Łaskiego[1]
  • część 3 – spinana w 1518 przez Macieja z Lipnicy, zawierająca głównie tłumaczenie ortyli magdeburskich[1]

Język przekładów zawiera pewną liczbę cech charakterystycznych dla dialektu małopolskiego[1].

O Aleksym Stradomskim brak innych szczegółów biograficznych[3]. O Macieju z Lipnicy wiadomo jedynie, że był plebanem gierałtowskim, o czym informuje jego własnoręczny wpis na karcie 270v: „Ty to książki dokonały się we wtorek Oktawy Bożego Ciała, przez mię, Macieja z Lipnice, plebana na ten czas gierałtowskiego 1518”[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Oswald Balzer: Słowo o przekładach polskich statutów średniowiecznych, zwłaszcza o Kodeksie Dzikowskim, przekład taki zawierającym. Lwów: Gubrynowicz i Schimdt, 1888.
  • Teresa Michałowska: Literatura polskiego średniowiecza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011. ISBN 978-83-01-16675-5.
  • Wiesław Wydra, Wojciech Ryszard Rzepka: Chrestomatia staropolska. Teksty do roku 1543. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1984. ISBN 83-04-01568-4.