Kokin wakashū

japońska antologia wierszy z początku X w.
Fragment edycji Kokin wakashū z 1120 roku

Kokin wakashū (jap. 古今和歌集, Zbiór poezji dawnej i współczesnej), w skrócie Kokinshū (jap. 古今集) – pochodząca z początku X wieku antologia arcydzieł japońskiej poezji dworskiej[1].

Polecenie sporządzenia antologii wydał w 905 roku cesarz Daigo[2][3][4]. Za jej skompilowanie odpowiedzialnych było czterech poetów: Ki no Tsurayuki, Ki no Tomonori, Ōshikōchi no Mitsune i Mibu no Tadamine[2][3], którzy ukończyli swoją pracę około 913–914 roku[3]. Ki no Tsurayuki jest także autorem przedmowy do zbioru w języku japońskim (kanajo), będącej zarazem ważnym studium literackim i apologią poezji w stylu waka[2][3]. Drugą przedmowę, w języku chińskim (manajo), napisał Ki no Yoshimochi[2].

Antologia podzielona jest na 20 ksiąg[2][3] i zawiera 1111 wierszy[4], głównie w formie tanka[3]. W skład zbioru wchodzą utwory 122 autorów[3]: tzw. Sześciu Mistrzów Poezji (Rokkasen) z końca IX wieku oraz samych kompilatorów antologii i ich współczesnych[2]. Poezje ułożone są tematycznie według motywów przewodnich takich jak pory roku, natura, miłość, podróże, uczucia[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Mikołaj Melanowicz: Historia literatury japońskiej. Warszawa: PWN, 2012, s. 58-68. ISBN 978-83-01-17214-5.
  2. a b c d e f g Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 548.
  3. a b c d e f g Mały słownik pisarzy świata. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1972, s. 265.
  4. a b Kenneth Henshall: Historical Dictionary of Japan to 1945. Lanham: Scarecrow Press, 2014, s. 212.

BibliografiaEdytuj

  • Poezja starojapońska. Pieśni. Wybór i opracowanie Agnieszka Żuławska-Umeda, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1984.