Otwórz menu główne

Łódzka kolej obwodowa - powstała w XX wieku linia kolejowa, stanowiąca ring, okrążający centrum Łodzi. W chwili powstania była jedną z nielicznych na lewym brzegu Wisły linii szerokotorowych. Obsługę większości linii zapewnia Łódzka Kolej Aglomeracyjna[1], a na części kursują pociągi PR[2] oraz PKP Intercity.

Linia kolejowa
Łódzka kolej obwodowa
Dane podstawowe
Zarządca Towarzystwo Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej
Zdjęcie LK
Historia
Rok otwarcia 1903
Portal Portal Transport szynowy

Spis treści

Historia liniiEdytuj

Budowa linii planowana była od lat 80. XIX wieku. Plany te, autorstwa Stanisława Weisblatta, przewidywały budowę linii południowej wraz z dochodzącymi bocznicami, oraz linii północnej z Widzewa przez Bałuty, Radogoszcz do fabryki Poznańskiego w północnej części miasta. Ostatecznie linia południowa o rozstawie torów 1520 mm, zbudowana przez Drogę Żelazną Fabryczno-Łódzką, powstała w 1903 roku bez bocznic, a fabryka Poznańskiego otrzymała w 1905 bocznicę wychodzącą ze stacji Łódź Kaliska[3] (obecnie Łódź Karolew). W okresie I wojny światowej Niemcy dokonali przekucia tego odcinka na tor normalny. Planowy ruch na torze szerokim rozpoczął się 13 czerwca 1903, a po towarzyszącym mu torze 1435 mm do Łodzi Kaliskiej 30 kwietnia 1903[4]. Wschodni odcinek Łódź WidzewZgierz powstał w okresie międzywojennym, jednakże bez planowanych stacji Marysin i Radogoszcz. Tymczasowy ruch uruchomiono od 15 października 1926[5]. W 1928 w połowie tego odcinka zbudowano mijankę, którą w 1937 zaczęto przebudowywać na stację towarową[6]. Oficjalne otwarcie nastąpiło 15 listopada 1931[7].

Otwarcie odcinka linii z Dworca Kaliskiego do stacji Łódź Andrzejów w ciągu linii kolejowej nr 25 nastąpiło podczas II wojny światowej przez Zarząd Kolei Rzeszy, w związku z budową stacji rozrządowej Łódź Olechów[8]. Elektryfikację odcinka Łódź Kaliska – Bedoń zakończono 21 stycznia 1958 roku[8]. 23 grudnia 1969 na odcinku Łódź Widzew – Zgierz oddano do użytku sieć trakcyjną, kończąc elektryfikację węzła łódzkiego. Uruchomione kilka lat później pociągi pasażerskie nie cieszyły się jednak popularnością i zostały szybko zawieszone[9]. Dopiero po kilkudziesięciu latach na odcinek ten wróciły najpierw pociągi dalekobieżne, a po powstaniu ŁKA – osobowe.

Linia obwodowa na odcinku Łódź Widzew – Łódź Kaliska została zelektryfikowana 25 stycznia 1958, a Łódź Kaliska – Zgierz – 29 listopada 1965[7].

Przebieg liniiEdytuj

Kolej obwodowa rozpoczyna swój bieg na stacji Zgierz i biegnie w ciągu obecnych: linii kolejowej nr 15 na odcinku Zgierz i linii kolejowej nr 25, z odgałęzieniem do stacji Łódź Widzew poprzez linię kolejową nr 540 na stacji Łódź Chojny.

Ważniejsze stacje, przystanki i posterunki ruchuEdytuj

Historyczny przebieg linii obwodowejEdytuj

Nowy przebieg wybudowany w 1941 przez DRG[14]Edytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Łódź linia obwodowa.
  2. https://www.przewozyregionalne.pl/sites/default/files/pliki/19423/07x2016-lodz-kaliska-czestochowa.pdf.
  3. Dawid Keller Historia kolei w Polsce, Eurosprinter Rybnik 2012, strona 344.
  4. Michał Jerczyński Historia węzła kolejowego Koluszki-Słotwiny. Cz. 2, Świat Kolei nr 10/2016.
  5. Adam Dylewski Historia kolei w Polsce.
  6. Keller, s. 354–355.
  7. a b Teofil Lijewski, Stanisław Koziarski Rozwój sieci kolejowej w Polsce, KOW Warszawa 1994.
  8. a b http://lodzkie.atlaskolejowy.pl/?id=linia&kraj=PL&poz=25.
  9. Keller, s. 364.
  10. Łódź: Pabianicka dopiero od grudnia | Kurier Kolejowy
  11. Łódź: Pabianicka dopiero od grudnia | Kurier Kolejowy
  12. a b http://lodz.naszemiasto.pl/artykul/remont-dworca-lodz-chojny-zakonczy-sie-z-opoznieniem,3460903,artgal,t,id,tm.html.
  13. Łódź: Pabianicka dopiero od grudnia | Kurier Kolejowy
  14. http://lodzkie.atlaskolejowy.pl/?id=baza&poz=3915.