Order Kolonialny Gwiazdy Włoch

Order Kolonialny Gwiazdy Włoch (wł. Ordine coloniale della Stella d’Italia, OCSI) – istniejące od 1914 do 1946 odznaczenie monarchii włoskiej.

Komandorska odznaka orderu

HistoriaEdytuj

Order został ustanowiony 18 stycznia 1914 roku przez króla Wiktora Emanuela III i był przyznawany za zasługi zdobyte w koloniach włoskich w Afryce, szczególnie w Libii, która w tym roku stała się kolonią Włoch. Przeznaczony był głównie dla tubylców, którzy odnieśli zasługi przy umocnieniu panowania włoskiego w Afryce. Otrzymał pięć klas według tradycyjnego schematu Legii Honorowej:

  • Kawaler Krzyża Wielkiego (Cavaliere di Gran Croce).
  • Wielki Oficer (Grande ufficiale);
  • Komandor (Commendatore)
  • Oficer (Ufficiale),
  • Kawaler (Cavaliere)

Liczba odznaczonych podlegała ograniczeniom: order mogło mieć najwyżej 150 Kawalerów, 50 Oficerów, 20 Komandorów, 7 Wielkich Oficerów i 4 Kawalerów Wielkiego Krzyża.

W roku 1943, po klęsce wojennej Włoch w Afryce, order zaprzestano nadawać, w 1946 wygasł ostatecznie wraz z upadkiem monarchii we Włoszech.

InsygniaEdytuj

Insygnia orderu to oznaka i gwiazda I. i II. klasy. W tamtych czasach nie nadawano nie-chrześcijanom orderów w formie krzyża, a więc jako oznakę wybrano pięcioramienną, emaliowaną na biało gwiazdę, w której środkowym medalionie awersu znajdował się ukoronowany złoty monogram założyciela „VE III” w czerwonym polu, otoczony zielonym kręgiem z datą „1911”, zaś w medalionie rewersu złoty napis „Al merito coloniale” w czerwonym polu. Zawieszką dla klas 1 – IV była złota korona królewska, oznaka V. klasy zawieszki nie posiadała. Wstążka orderu była czerwona z obustronnymi zielono-białymi bordiurami. Gwiazda I. klasy była złota, ośmiopromienna z nałożonym na nią awersem oznaki, nieco mniejsza gwiazda II.klasy była srebrna.

Sposoby noszenia orderu
Baretki
Kawaler Oficer Komandor Wielki Oficer Kawaler Krzyża Wielkiego

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Arnhard Graf Klenau, Europäische Orden ab 1700, München 1978