Otwórz menu główne

Komenda Rejonu Uzupełnień Toruń

Komenda Rejonu Uzupełnień Toruń (KRU Toruń) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].

Komenda Rejonu Uzupełnień Toruń
Powiatowa Komenda Uzupełnień
Toruń
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1920
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU Toruń
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Toruń
Podległość DOGen. „Pomorze”
DOK VIII
Skład PKU typ I
Komendy rejonów uzupełnień OK VIII

Historia komendyEdytuj

W czerwcu 1921 roku PKU Toruń była podporządkowana Dowództwu Okręgu Generalnego „Pomorze” i obejmowała swoją właściwością powiaty: brodnicki, lubawski, toruński i wąbrzeski[2].

15 listopada 1921 roku, po wprowadzeniu podziału kraju na dziesięć okręgów korpusów oraz wprowadzeniu pokojowej organizacji służby poborowej, dotychczasowa PKU Toruń została podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr VIII w Grudziądzu, a następnie w Toruniu, i obejmowała swoją właściwością powiaty: brodnicki, lubawski, toruński i wąbrzeski. W siedzibie starostwa, każdego z czterech powiatów, rezydował oficer ewidencyjny[3][4][5][6].

18 listopada 1924 roku weszła w życie ustawa z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej[7], a 15 kwietnia 1925 roku rozporządzenie wykonawcze ministra spraw wojskowych do tejże ustawy, wydane 21 marca tego roku wspólnie z ministrami: spraw wewnętrznych, zagranicznych, sprawiedliwości, skarbu, kolei, wyznań religijnych i oświecenia publicznego, rolnictwa i dóbr państwowych oraz przemysłu i handlu[8]. Wydanie obu aktów prawnych wiązało się z przejęciem przez władze cywilne (administracji I instancji) większości zadań związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem poboru[9][10]. Przekazanie większości zadań władzom cywilnym umożliwiło organom służby poborowej zajęcie się wyłącznie racjonalnym rozdziałem rekruta oraz ewidencją i administracją rezerw. Do tych zadań dostosowana została organizacja wewnętrzna powiatowych komend uzupełnień i ich składy osobowe. Poszczególne komendy różniły się między sobą składem osobowym w zależności od wielkości administrowanego terenu[11].

Zadania i nowa organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej[9]. W skład PKU Toruń wchodziły trzy referaty: I) referat administracji rezerw, II) referat poborowy i referat inwalidzki[9]. Nowa organizacja i obsada służby poborowej na stopie pokojowej według stanów osobowych L. O. I. Szt. Gen. 3477/Org. 25 została ogłoszona 4 lutego 1926 roku. Z tą chwilą zniesione zostały stanowiska oficerów ewidencyjnych[12][13][14].

12 marca 1926 roku została ogłoszona obsada personalna Przysposobienia Wojskowego, zatwierdzona rozkazem Dep. I L. 6000/26 przez pełniącego obowiązki szefa Sztabu Generalnego gen. dyw. Edmunda Kesslera, w imieniu ministra spraw wojskowych. Zgodnie z nową organizacją pokojową Przysposobienia Wojskowego zostały zlikwidowane stanowiska oficerów instrukcyjnych przy PKU, a w ich miejsce utworzone rozkazem Oddz. I Szt. Gen. L. 7600/Org. 25 stanowiska oficerów przysposobienia wojskowego w pułkach piechoty[15].

Od 1926 roku, obok ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność PKU Toruń normowała „Tymczasowa instrukcja służbowa dla PKU”, wprowadzona do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.[16]

Z dniem 1 stycznia 1927 roku, w związku z likwidacją PKU Szubin i PKU Lubicz, minister spraw wojskowych dokonał zmian w podziale terytorialnym Okręgu Korpusu Nr VIII. W ramach tych zmian do PKU Toruń został włączony powiat rypiński z byłej PKU Lubicz oraz powiat chełmiński, który dotychczas wchodził w skład okręgu poborowego PKU Grudziądz, natomiast powiaty brodnicki i lubawski zostały wyłączone z PKU Toruń i włączone do PKU Grudziądz[17].

W marcu 1930 roku PKU Toruń była nadal podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu i administrowała miastem Toruń oraz powiatami: chełmińskim, rypińskim, toruńskim i wąbrzeskim[18]. W grudniu tego roku komenda posiadała skład osobowy typ I[19].

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[20].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Toruń została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Toruń przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[21], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[22]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Toruń normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[23].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował miasto Toruń oraz powiaty: chełmiński, rypiński, toruński i wąbrzeski. KRU Toruń administrowała powiatem rypińskim do czasu utworzenia KRU Brodnica[24].

Obsada personalnaEdytuj

Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU i KRU Toruń, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.

Komendanci
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1921–1925[38][5]
  • I referent
    • por. piech. / kanc. Władysław Marian Lekszycki (do X 1924 → II referent[39])
    • kpt. kanc. Stanisław VI Dąbrowski (od X 1924[40])
  • II referent
    • urzędnik wojsk. XI rangi Marcin Kowalczyk (do X 1924 → OE Toruń[39])
    • por. / kpt. kanc. Władysław Marian Lekszycki[b] (X 1924 – XII 1925 → referent poborowy Oddziału Ogólnego Sztabu DOK VIII[45])
  • oficer instrukcyjny
    • kpt. piech. Marian Tomaszewski (od I 1924[46])
    • kpt. piech. Antoni Józefowicz (XI 1924[47] – III 1926 → 63 pp[48])
  • oficer ewidencyjny na powiat brodnicki – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Tadeusz Stadnicki (1923 – II 1926 → referent inwalidzki PKU Inowrocław[49])
  • oficer ewidencyjny na powiat lubawski – urzędnik wojsk. X rangi Walenty Tymoteusz Komiszke (od V 1923[50])
  • oficer ewidencyjny na powiat toruński
    • urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Michał Ciećkiewicz (do X 1924 → referent Oddziału Ogólnego Sztabu DOK VIII[40])
    • urzędnik wojsk. XI rangi Marcin Kowalczyk (od X 1924)
  • oficer ewidencyjny na powiat wąbrzeski – urzędnik wojsk. XI rangi / por. kanc. Marcin Stefanko (od IV 1923[51])
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938[52][53][54][55][56]
  • kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta
    • mjr piech. Eugeniusz Michał Kamiński (II 1926 – X 1927[57] → kierownik I referatu PKU Postawy)
    • kpt. kanc. Stanisław VI Dąbrowski (IV 1928[58] – IX 1930[59] → kierownik I referatu PKU Kościerzyna)
    • kpt. kanc. Stanisław VI Dąbrowski[c] (VIII 1931[62] – VI 1932[63] → kierownik kancelarii Inspektoratu Armii w Toruniu)
    • kpt. piech. Edward Franciszek Szymla[d] (VI 1932[65][66] – III 1934[67] → dyspozycja dowódcy OK VIII)
    • kpt. piech. Ksawery Franciszek Grabowski (VI 1934[68] – VI 1938 → kierownik I referatu KRU)
  • kierownik II referatu poborowego
    • kpt. kanc. Stanisław VI Dąbrowski (II 1926 – IV 1928 → kierownik I referatu)
    • kpt. kanc. Julian Młodnicki[e] (IV 1928[58] – IV 1929[70] → dyspozycja dowódcy OK VIII)
    • kpt. piech. Marian Garbiak (VII 1929[71] – VIII 1931[72] → kierownik I referatu PKU Kościerzyna)
    • kpt. piech. Władysław I Szwed[f] (X 1931[74] – XI 1932[75] → dyspozycja dowódcy OK VIII)
    • kpt. piech. Maksymilian Sikorski[g] (XII 1932[77] – 30 XI 1935 → stan spoczynku)
    • kpt. piech. Jan Danowski (XII 1935 – VI 1938 → kierownik II referatu KRU)
  • referent
    • por. kanc. Michał Ciećkiewicz (II 1926 – ? → referent PKU Nowy Targ)
    • kpt. kanc. Julian Młodnicki (do IV 1928 → kierownik II referatu)
    • por. kanc. Marcin Stefanko (1928[58] – VIII 1931[78] → dyspozycja dowódcy OK VIII)
  • referent inwalidzki – por. kanc. Marcin Stefanko (II 1926 – IV 1928 → referent)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939[37][h]
  • kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Ksawery Franciszek Grabowski[i]
  • kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Jan Danowski[j]

UwagiEdytuj

  1. Ppłk piech. Jan Józef Rój (ur. 11 listopada 1889 roku) był odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) i Złotym Krzyżem Zasługi[36].
  2. Władysław Marian Lekszycki (ur. 5 sierpnia 1891 roku) był odznaczony Krzyżem Walecznych, Medalem Niepodległości (23 grudnia 1933 roku), Srebrnym Krzyżem Zasługi i Medalem Zwycięstwa. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 11. lokatą w korpusie oficerów administracyjnych (dział kancelaryjny)[41][42]. W marcu 1934 roku został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w DOK VIII[43]. Mężczyzna o tym samym imieniu i nazwisku oraz dacie urodzenia był więźniem Pawiaka, rozstrzelanym 13 stycznia 1944 roku na ulicy Górczewskiej 14[44].
  3. Kpt. adm. Stanisław VI Dąbrowski (ur. 5 lutego 1894 roku) w marcu 1934 roku został przeniesiony z korpusu oficerów administracji do korpusu oficerów piechoty w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 178,9 lokatą[60][61]. Na stanowisku kierownika kancelarii Inspektoratu Armii w Toruniu pozostał do 1939 roku.
  4. Kpt. piech. Edward Franciszek Szymla (ur. 7 października 1890 roku) był odznaczony Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości (13 września 1933 roku). Został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów piechoty[64].
  5. Kpt. Julian Młodnicki (ur. 10 lutego 1887 roku) na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1920 roku w korpusie oficerów administracji (dział kancelaryjny)[69]. Figuruje na Ukraińskiej Liście Katyńskiej.
  6. Kpt. piech. Władysław I Szwed (ur. 1 maja 1891 roku) był odznaczony Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) i Medalem Niepodległości (20 lipca 1932 roku). Został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów piechoty[64]. Z dniem 30 kwietnia 1933 roku został przeniesiony w stan spoczynku[73].
  7. Kpt. piech. Maksymilian Sikorski (ur. 29 listopada 1889 roku w Bydgoszczy) był odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym (6 grudnia 1957 roku). Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1929 roku w korpusie oficerów piechoty[64]. W marcu 1932 roku został przeniesiony z 83 pp do PKU Kamionka Strumiłowa na stanowisko kierownika II referatu poborowego[76]. W grudniu tego roku został przeniesiony do PKU Toruń na takie samo stanowisko. Z dniem 30 listopada 1935 roku został przeniesiony w stan spoczynku. 13 stycznia 1943 roku został osadzony KL Mauthausen-Gusen. Przeżył[44].
  8. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[79].
  9. Kpt. adm. (piech.) Ksawery Franciszek Grabowski (ur. 3 września 1896 roku) był odznaczony Medalem Niepodległości i Srebrnym Krzyżem Zasługi (1938). Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku w korpusie oficerów piechoty[80][81][82].
  10. Kpt. adm. (piech.) Jan Karol Danowski (ur. 1 listopada 1894 roku) był odznaczony Krzyżem Niepodległości, Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) i Srebrnym Krzyżem Zasługi[83]. W grudniu 1932 roku został przydzielony do PKU Toruń[84]. Po przeniesieniu kpt. Maksymiliana Sikorskiego w stan spoczynku (30 listopada 1935) objął kierownictwo II referatu poborowego.

PrzypisyEdytuj

  1. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  2. Rozkaz DOGen. Kielce ↓, Nr 69 z 23 czerwca 1921 roku, zał. nr 2 do pkt 11.
  3. Almanach oficerski 1923/24 ↓, s. 38.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1481.
  5. a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1350.
  6. Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
  7. Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
  8. Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
  9. a b c Jarno 2001 ↓, s. 169.
  10. Moczyński 1928 ↓, s. 393, autor użył sformułowania „wszystkie czynności przygotowawcze do poboru, jak również jego przeprowadzenie przeszły do władz administracyjnych”, co nie odpowiadało podziałowi kompetencji władz wojskowych i cywilnych, określonych we wspomnianych aktach prawa.
  11. Moczyński 1928 ↓, s. 393-394.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 7-20.
  13. Moczyński 1928 ↓, s. 393, wg autora stanowiska oficerów ewidencyjnych, po krótkotrwałym przydzieleniu ich do władz administracyjnych, zostały zniesione w 1925 roku.
  14. Jarno 2001 ↓, s. 169, autor także datuje zniesienie stanowisk oficerów ewidencyjnych na rok 1925, co stoi w sprzeczności z ogłoszoną 4 lutego 1926 roku obsadą służby poborowej na stopie pokojowej.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 1-10.
  16. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  17. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 2 z 21 stycznia 1927 roku, poz. 15.
  18. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  19. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  20. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
  21. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  22. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  23. Historia WKU Suwałki ↓.
  24. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 12 czerwca 1923 roku, s. 393.
  26. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 24 lutego 1925 roku, s. 90.
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 24 lutego 1925 roku, s. 91.
  28. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 5 lutego 1927 roku, s. 387, 44.
  29. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 18 lutego 1927 roku, s. 65.
  30. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 354.
  31. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 49.
  32. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 91.
  33. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 23 grudnia 1931 roku, s. 415.
  34. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 233.
  35. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 159.
  36. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 11.
  37. a b Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 859.
  38. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1481, 1555, 1560, 1567, 1568.
  39. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 106 z 9 października 1924 roku, s. 584.
  40. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 106 z 9 października 1924 roku, s. 583.
  41. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 825.
  42. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 355, 474.
  43. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 12 marca 1934 roku, s. 86.
  44. a b Straty ↓.
  45. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 14 grudnia 1925 roku, s. 717.
  46. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 24 stycznia 1924 roku, s. 35.
  47. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 117 z 1 listopada 1924 roku, s. 654.
  48. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 9.
  49. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 4.
  50. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 26 z 5 maja 1923 roku, s. 290.
  51. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 18 kwietnia 1923 roku, s. 258.
  52. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 16.
  53. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 115, 824, 832, kwietniu 1928 roku zostali przeniesieni służbowo do PKU w celu odbycia praktyki poborowej: płk sap. Józef I Zaniewski z Centralnej Szkoły Artylerii – na sześć miesięcy i mjr piech. Leon Klein z 63 pp – na cztery miesiące.
  54. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. XII, 525.
  55. Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 12, 41, 70.
  56. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 9, 40, 42, 67.
  57. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 301.
  58. a b c Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 175.
  59. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 24.
  60. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 12 marca 1934 roku, s. 85.
  61. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 354, 420.
  62. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 242.
  63. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 428.
  64. a b c Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 44.
  65. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. XII.
  66. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 416.
  67. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 30 marca 1934 roku, s. 134.
  68. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 155.
  69. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 824.
  70. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 117.
  71. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 200.
  72. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 234.
  73. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 20 maja 1933 roku, s. 122.
  74. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 327.
  75. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 15 listopada 1932 roku, s. 398.
  76. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 231.
  77. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 431.
  78. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 228.
  79. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  80. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 47, 576.
  81. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 listopada 1938 roku, s. 39.
  82. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 293.
  83. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 292.
  84. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 418.

BibliografiaEdytuj