Otwórz menu główne

Komenda Rejonu Uzupełnień Wilno Miasto

Komenda Rejonu Uzupełnień Wilno Miasto (KRU Wilno Miasto) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].

Komenda Rejonu Uzupełnień Wilno Miasto
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1 stycznia 1927
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód PKU Wilno Miasto
Dowódcy
Pierwszy płk Władysław Morawski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja garnizon Wilno
Podległość DOK III
Skład PKU typ II
Komendy rejonów uzupełnień DOK III

Historia komendyEdytuj

Z dniem 1 stycznia 1927 roku na terenie Okręgu Korpusu Nr III została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień Wilno Miasto, która administrowała obszarem miasta Wilno, wydzielonym z dotychczasowej PKU Wilno, która otrzymała nazwę „Wilno Powiat”. Siedziba PKU Wilno Miasto była w Wilnie[2]. Kadra oficerska została wyznaczona we wrześniu 1926 roku[3].

PKU Wilno Miasto funkcjonowała na podstawie ustawy z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej oraz rozporządzeń wykonawczych do tejże ustawy[4], a także „Tymczasowej instrukcji służbowej dla PKU”, wprowadzonej do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.[5].

Zadania i organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej. W skład PKU Wilno Miasto wchodziły dwa referaty: I) referat administracji rezerw i II) referat poborowy[6].

W marcu 1930 roku PKU Wilno Miasto nadal administrowała miastem Wilno[7]. W grudniu tego roku PKU Wilno Miasto posiadała skład osobowy typ II[8].

31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[9].

1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby uzupełnień, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Wilno Miasto została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Wilno Miasto przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[10], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[11]. Obok wspomnianej ustawy i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność KRU Wilno Miasto normowały przepisy służbowe MSWojsk. D.D.O. L. 500/Org. Tjn. Organizacja służby uzupełnień na stopie pokojowej z 13 czerwca 1938 roku. Zgodnie z tymi przepisami komenda rejonu uzupełnień była organem wykonawczym służby uzupełnień[12].

Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr III, który był okręgowym organem kierowniczym służby uzupełnień. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie[13].

Komenda prowadziła ewidencję wszystkich oficerów z obszaru miasta Wilna oraz powiatów: wileńsko-trockiego i oszmiańskiego[14].

Obsada personalnaEdytuj

Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych pełniących służbę w PKU i KRU Wilno Miasto, z uwzględnieniem najważniejszej zmiany organizacyjnej przeprowadzonej w 1938 roku.

Komendanci
  • płk rez. powoł. do sł. czyn. Władysław Morawski (IX 1926[3] – 1 VII 1928[15] → rezerwa)
  • mjr kanc. / sap. Maksymilian Adolf Ossowski[a] (XI 1928[17] – VII 1935[18] → dyspozycja dowódcy OK III)
  • mjr / ppłk piech. Piotr Łaszkiewicz (VIII 1935[19] – 1939)
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938[3][20][21]
  • kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta
    • mjr piech. Stanisław Kobyliński (IX 1926 – XI 1928[22] → p.o. komendanta PKU Siedlce)
    • kpt. piech. Mikołaj Berent[b] (1932 – 31 XII 1934[24] → stan spoczynku)
    • kpt. piech. Eugeniusz Biłgorajski (był w 1935 – VI 1938 → kierownik I referatu KRU)
  • kierownik II referatu poborowego
    • por. kanc. Stanisław Chodań (od IX 1926)
    • por. art. Marian Czesław Staszak (od IV 1928[25])
    • por. kanc. Jan Sopiński (IX 1930[26] – 1932[27]PKU Wilno Powiat)
    • por. piech. Ignacy Julian Spirydowicz (od 1932[28], był w VI 1935)
  • referent – por. kanc. Jan Sopiński (IX 1926 – IX 1930 → kierownik II referatu)
Z dniem 30 czerwca 1929 roku por. kanc. Władysław IV Ostrowski przeniesiony został w stan spoczynku[29].
Obsada personalna KRU w marcu 1939 roku[30][c]
  • komendant – ppłk piech. Piotr Łaszkiewicz
  • kierownik I referatu ewidencji – kpt. adm. (piech.) Eugeniusz Biłgorajski[d][33] †17 IX 1943 Zbrodnia w Ponarach
  • kierownik II referatu uzupełnień – kpt. adm. (piech.) Narcyz Józef Misiewicz[34] (1939 → internowany na Litwie)

UwagiEdytuj

  1. Maksymilian Adolf Ossowski w marcu 1934 roku został przeniesiony z korpusu oficerów administracji do korpusu oficerów inżynierii i saperów, w stopniu majora ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 2,1 lokatą, z pozostawieniem na stanowisku komendanta PKU[16].
  2. Mikołaj Berent (ur. 4 stycznia 1888 roku[23]).
  3. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[31].
  4. Eugeniusz Biłgorajski w czerwcu 1934 roku został przeniesiony z 6 pp Leg. do PKU Wilno Miasto, w celu odbycia praktyki poborowej[32].

PrzypisyEdytuj

  1. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  2. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 2 z 21 stycznia 1927 roku, poz. 15.
  3. a b c Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 20 września 1926 roku, s. 311.
  4. Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
  5. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  6. Jarno 2001 ↓, s. 169.
  7. Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
  8. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
  9. Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
  10. Jarno 2001 ↓, s. 173.
  11. Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
  12. Historia WKU Suwałki ↓.
  13. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  14. Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 398.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 12 marca 1934 roku, s. 88.
  17. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 346.
  18. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 4 lipca 1935 roku, s. 92.
  19. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 sierpnia 1935 roku, s. 96.
  20. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. XX, 526.
  21. Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 19, 43, 90.
  22. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 356.
  23. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 28, sprostowano datę urodzenia z „6 grudnia 1888” na „4 stycznia 1888”.
  24. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 251.
  25. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 159.
  26. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 29.
  27. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 428.
  28. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 418.
  29. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 27 kwietnia 1929 roku, s. 141.
  30. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 860.
  31. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.
  32. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 159.
  33. Eugeniusz Biłgorajski (1897–1943)
  34. Narcyz Józef Misiewicz (1895–1972)

BibliografiaEdytuj