Otwórz menu główne

Komunistyczna Partia Polski (2002)

polska partia polityczna

Komunistyczna Partia Polski (KPP) – polska partia polityczna założona w lipcu 2002 (zarejestrowana została 9 października 2002). Partia uważa się za historyczną i ideową spadkobierczynię Komunistycznej Partii Polski, działającej w latach 1918–1938[3] oraz Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy. Odwołuje się też do tradycji Polskiej Partii Robotniczej i częściowo Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Oficjalnym biuletynem partii jest miesięcznik „Brzask”, dostępny wyłącznie w prenumeracie oraz w internecie[4][5].

Komunistyczna Partia Polski
Ilustracja
Skrót KPP
Lider Krzysztof Szwej
Data założenia lipiec 2002
Adres siedziby ul. Trzeciego Maja, 41-300 Dąbrowa Górnicza
Ideologia polityczna marksizm, leninizm, eurosceptycyzm
Poglądy gospodarcze socjalizm
Liczba członków kilkuset (2017)[1]
Członkostwo
międzynarodowe
Initiative CWPE[2]
Barwy      czerwień
Obecni posłowie
0 / 460
Obecni senatorowie
0 / 100
Obecni eurodeputowani
0 / 51
Obecni radni wojewódzcy
0 / 552
Strona internetowa

Spis treści

Historia KPPEdytuj

KPP została założona w 2002 w Dąbrowie Górniczej[4] przez działaczy wywodzących się w znacznej części ze Związku Komunistów Polskich „Proletariat” (powołanego przez skrajnie lewicowy nurt dawnej PZPR) po uprawomocnieniu się postanowienia sądu stawiającego tę partię w stan likwidacji. Założycielami partii byli Marcin Adam, Józef Łachut, Marian Indelak (który był sekretarzem krajowego komitetu wykonawczego ugrupowania), Mieczysław Pawela i Krystyna Kowalik[6]. Do ugrupowania przystąpił m.in. Zbigniew Wiktor (wcześniej lider ZKP „Proletariat”). Pierwszy zjazd partii odbył się w grudniu 2002, drugi – w grudniu 2006, trzeci – w grudniu 2010, a czwarty w marcu 2015.

W wyborach parlamentarnych w 2005 i 2007 członkowie ugrupowania startowali z list Polskiej Partii Pracy. W wyborach prezydenckich w 2005 partia poparła Daniela Podrzyckiego z PPP[7] (który na krótko przed wyborami zginął w wypadku drogowym), a przed wyborami prezydenckimi w 2010 przewodniczący partii wyraził na Kongresie Porozumienia Lewicy (w ramach którego KPP podjęła w 2007 współpracę m.in. z PPP, ROG, Racją PL i PPS) poparcie dla kandydatury Grzegorza Napieralskiego z Sojuszu Lewicy Demokratycznej[8]. W wyborach parlamentarnych w 2011 pojedynczy członkowie KPP startowali do Sejmu z ramienia SLD bądź (nieoficjalnie) PPP. Partia wezwała do bojkotu wyborów parlamentarnych w 2015[9]. Nawiązała również kontakty z Polską Lewicą.

PrzewodniczącyEdytuj

  • od 14 grudnia 2002 do 8 grudnia 2006 – Marcin Adam
  • od 8 grudnia 2006 do 11 grudnia 2010 – Józef Łachut
  • od 11 grudnia 2010 – Krzysztof Szwej

ProgramEdytuj

KPP głosi hasła antykapitalistyczne i antyimperialistyczne, dążąc do wprowadzenia socjalizmu i przejęcia władzy politycznej oraz ekonomicznej przez proletariat[4]. Postuluje również zastąpienie własności kapitalistycznej własnością społeczną poprzez nacjonalizację przemysłu, handlu i zasobów naturalnych. Opowiada się również za szerokimi prawami socjalnymi (m.in. bezpłatną i powszechną oświatą oraz bezpłatną służbą zdrowia), równouprawnieniem i niefinansowaniem przez państwo związków wyznaniowych oraz wycofaniem nauki religii ze szkół publicznych. KPP jest także przeciwko uczestnictwu Polski w Unii Europejskiej i NATO. Postuluje też m.in. zaprzestanie prywatyzacji i reprywatyzacji oraz reformę podatkową (progresywny system podatkowy, ograniczenie VAT), a także lustrację majątkową. Krytykuje obalenie PRL i transformację ustrojową[10][11].

Sytuacja prawna i procesy sądoweEdytuj

Istnienie partii komunistycznych w Polsce i ich działania są legalne, dopóki odnoszą się do ideologii ustroju komunistycznego, z pominięciem totalitarnych metod i praktyk[12]. KPP nie odnosi się do totalitarnych metod i praktyk w swej deklaracji ideowo-programowej oraz statucie[4].

W 2013 o delegalizację partii z powodu rzekomego propagowania totalitaryzmu wystąpił poseł PiS Bartosz Kownacki. W wyniku śledztwa prokuratura nie dopatrzyła się znamion przestępstwa i umorzyła dochodzenie. W latach 2015–2019 toczył się proces dotyczący rzekomego propagowania przez działaczy KPP na łamach „Brzasku” systemu totalitarnego. W 2017 czynności sprawdzające wobec partii ponadto podjęła Prokuratura Krajowa, rozważane było również wystąpienie do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności statutu KPP z Konstytucją[4]. 18 stycznia 2019 sąd rejonowy w Dąbrowie Górniczej uznał redaktorów pisma „Brzask” za niewinnych zarzucanych im czynów[13][14][15][16].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj