Konferencja w Bandungu

początek Ruchu Państw Niezaangażowanych

Konferencja w Bandungu – spotkanie przedstawicieli Azji i Afryki w dniach 18-24 kwietnia 1955 w Bandungu w Indonezji. Konferencja zapoczątkowała powstanie w 1961 Ruchu Państw Niezaangażowanych[1][2].

Okoliczności zwołania konferencjiEdytuj

Wobec rywalizacji między dwoma blokami militarnymi po II wojnie światowej, kraje postkolonialne dążyły do znalezienia oparcia wśród państw, które nie były zaangażowane po żadnej ze stron zimnej wojny[3]. O zwołaniu konferencji zadecydowano na spotkaniu w Kolombo (Cejlon) w grudniu 1954 (Birma, Cejlon, Indie, Indonezja i Pakistan)[4][5].

Postanowienia[6]Edytuj

Podczas spotkania zaapelowano o wsparcie rozwoju społeczno-gospodarczego Afryki i Azji, m.in. poprzez stworzenie specjalnego funduszu ONZ. Wyrażono poparcie dla zapisów w Karcie Narodów Zjednoczonych oraz Powszechnej deklaracji praw człowieka. Opowiedziano się przeciw dyskryminacji rasowej oraz kolonializmowi[7][8], a także broni jądrowej (wezwano do jej eliminacji)[9].

Konferencja określiła wzajemne relacje jej uczestników na następne półwiecze[10].

Dalsze dziejeEdytuj

W I poł. l. 60. XX w. próbowano nieskutecznie zwołać II konferencję w Bandungu, do udziału w której dążył ZSRR (jako kraj azjatycki), na co nie godziły się Chiny[11].

Uczestnicy konferencji[12]Edytuj

Państwa
Terytoria zależne

PrzypisyEdytuj

  1. W. Roszkowski, Półwiecze. Historia polityczna świata po 1945 roku, wyd. 4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 152.
  2. Konferencja w Bandungu, [w:] Historia. Encyklopedia Szkolna WSiP, red. A. Friszke, E.C. Król, wyd. 4 zm. i rozsz., Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2004, s. 398.
  3. W. Roszkowski, Półwiecze. Historia polityczna świata po 1945 roku, wyd. 4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 152.
  4. Konferencja w Bandungu, [w:] Historia. Encyklopedia Szkolna WSiP, red. A. Friszke, E.C. Król, wyd. 4 zm. i rozsz., Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2004, s. 398.
  5. A. Skrzypek, Pierwsze dziesięciolecie Układu Warszawskiego, „Kwartalnik Historyczny”, 92, 1985, nr 2, s. 279.
  6. J. Maj, Ewolucja stosunków chińsko-indyjskich w latach pięćdziesiątych XX wieku, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica”, 82, 2008, s. 159-160.
  7. W. Roszkowski, Półwiecze. Historia polityczna świata po 1945 roku, wyd. 4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 152.
  8. K .Brataniec, Zachód i świat islamu w świetle koncepcji Samuela Huntingtona, „Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny”, 70, 2008, 2, s. 174, przypis nr 17.
  9. Konferencja w Bandungu, [w:] Historia. Encyklopedia Szkolna WSiP, red. A. Friszke, E.C. Król, wyd. 4 zm. i rozsz., Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2004, s. 398.
  10. M. Nowik, Współpraca gospodarcza pomiędzy Indiami a krajami Afryki – motywy, kierunki, formy, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie”, 2015, 10 (946), s. 7.
  11. Konferencja w Bandungu, [w:] Historia. Encyklopedia Szkolna WSiP, red. A. Friszke, E.C. Król, wyd. 4 zm. i rozsz., Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2004, s. 398.
  12. W. Roszkowski, Półwiecze. Historia polityczna świata po 1945 roku, wyd. 4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 152.

BibliografiaEdytuj

  • W. Roszkowski, Półwiecze. Historia polityczna świata po 1945 roku, wyd. 4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003 ​ISBN 83-01-13841-6
  • Konferencja w Bandungu, [w:] Historia. Encyklopedia Szkolna WSiP, red. A. Friszke, E.C. Król, wyd. 4 zm. i rozsz., Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 2004, s. 398. ​ISBN 83-02-09233-9