Otwórz menu główne

Kongregacja Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie – jedna z 20 kongregacji zakonu benedyktynów należących do Konfederacji Benedyktyńskiej. Zrzesza klasztory oparte na regule św. Benedykta. Założona w 1920 roku jako Kongregacja Belgijska, zrzesza obecnie ponad 30 klasztorów męskich i żeńskich w Europie, Afryce, Azji oraz w obu Amerykach, w tym męskie klasztory benedyktyńskie w Polsce[1][2][a]. Opatem prezesem kongregacji jest od 2018 r. o. Maksymilian Nawara z opactwa w Lubiniu[3].

Kongregacja Zwiastowania
Najświętszej Maryi Pannie
Dewiza: Ora et labora; Pax
Herb zakonu
Nazwa łacińska Ordo Sancti Benedicti
Skrót zakonny OSB
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Status kanoniczny kongregacja benedyktyńska
Data założenia 1920
Przełożony opat prezes
o. Maksymilian Nawara OSB

Spis treści

UstrójEdytuj

Podobnie jak inne kongregacje Kongregacja Zwiastowania stanowi w myśl prawa kanonicznego zakon z własnymi ustawami, którego przełożonym generalnym jest opat prezes. Przełożony domu niezależnego (opat lub przeor konwentualny) jest wyższym przełożonym zakonnym, którego stanowisko odpowiada godności prowincjała w innych zakonach[4]. Władza opata prezesa jest bardzo ograniczona i tylko w wyjątkowych sytuacjach może zastąpić miejscowego opata lub przeora konwentualnego. Kongregacja jest zatem dość luźną federacją powołaną w celu wzajemnego wsparcia i ogólnego nadzoru życia monastycznego[5]. Główną funkcją opata prezesa jest organizowanie regularnych wizytacji kanonicznych, które odbywają się co 4 lata. Podobnie kapituła generalna kongregacji zbiera się co cztery lata. Kadencja opata prezesa jest ośmioletnia.

HistoriaEdytuj

W 1920 roku belgijska Kongregacja Zwiastowania została założona przez trzy opactwa: św. Andrzeja w Brugii, Keizersberg w Leuven i opactwo w Maredsous. Opactwa te łączyło wspólne pochodzenie od opactwa Beuron i pierwotna przynależność do kongregacji beurońskiej. Opaci wymienionych klasztorów: Theodore Neve, Robert de Kerchove i Columba Marmion, postanowili wystąpić z macierzystej kongregacji i utworzyć nowe zgromadzenie.

Celem nowo powstałej kongregacji miało być ożywienie ducha misyjnego wzorem świętego Bonifacego i innych misjonarzy benedyktyńskich. Mnisi z opactwa św. Andrzeja w Brugii otworzyli misje na obszarze Konga Belgijskiego. W 1929 r. założyli przeorat św. Andrzeja w Chinach (istniejący do 1953 r.). Z kolei założone przez o. Marmiona irlandzkie opactwo Glenstal prowadziło działalność misyjną w Nigerii. Po II wojnie światowej belgijscy benedyktyni założyli domy zakonne m.in. w USA, Peru i w Indiach. Do kongregacji belgijskiej dołączyły także istniejące wcześniej klasztory wraz ze swoimi fundacjami.

CzłonkowieEdytuj

Opactwa i domy zakonne należące do Kongregacji Zwiastowania NMP[6]:

Nazwa Lokalizacja Data założenia Grafika Uwagi
Dom zakonny w Huambo   Angola, Huambo podlega portugalskiemu opactwu Singeverga
Klasztor w Luena   Angola, Luena przeorat, podlega portugalskiemu opactwu Singeverga
Opactwo św. Andrzeja w Brugii   Belgia, Brugia, Sint-Andries, Zevenkerken 4 1100, 1899   założyciel; 40 zakonników, 33 oblatów
Opactwo Keizersberg   Belgia, Leuven 1888   założyciel
Opactwo Maredsous   Belgia, prowincja Namur, arrondissement Dinant, gmina Anhée, Denée, Maredsous 1872   założyciel
Opactwo Maredret   Belgia, prowincja Namur, arrondissement Dinant, gmina Anhée, Maredret 1893   -
Klasztor De Wijngaard w Brugii   Belgia, Brugia, Oud Begijnhof 30 przeorat; zakonnice
Przeorat benedyktynek Notre-Dame w Ermeton-sur-Biert   Belgia, prowincja Namur, arrondissement Namur, gmina Mettet, Ermeton-sur-Biert 1936   20 mniszek, 20 oblatek świeckich
Opactwo Paix-Notre-Dame   Belgia, Liège 1872   zakonnice
Klasztor de l'Annonciation (Zwiastowania) w Liège   Belgia, Liège przeorat; zakonnice
Klasztor Notre-Dame d'Hurtebise   Belgia, prowincja Luksemburg, arrondissement Neufchâteau, Saint-Hubert 1935   przeorat; 17 sióstr[7]
Klasztor Saint-André de Clerlande   Belgia, Ottignies-Louvain-la-Neuve 1970   przeorat; 25 mnichów, 18 oblatów świeckich
Klasztor Saint-Remacle de Wavreumont   Belgia, prowincja Liège, arrondissement Verviers, gmina Stavelot, Wavreumont 1950   przeorat; 20 mnichów
Klasztor Saint-Benoît d'Étiolles   Francja, Étiolles 1988[8] przeorat ustanowiony w miejscu dawnego konwentu dominikanów[8]
Dom zakonny w Mora Camp   Gujana, Mora Camp, Mazaruni River
c/o Catholic Church, Bartica, Essequibo River
3 zakonników[9]
Opactwo św. Adelberta w Egmond (Sint-Adelbertabdij)   Holandia, Holandia Północna, gmina Bergen, Egmond-Binnen 920-925, 1935   13 mnichów
Opactwo św. Tomasza w Kappadu   Indie, Kerala, dystrykt Kottayam, taluk Kanjirappally, Kappadu 1988 pierwszy klasztor benedyktyński obrządku syromalabarskiego, założony przez mnichów z klasztoru Asirvanam[10]; posiada 5 niewielkich klasztorów – córek o charakterze domów formacyjnych, jeszcze kanonicznie nieustanowionych[11]: w Vazhaveedu koło Anakkara (Kerala, dystrykt Idukki), Maryland (dystrykt Kottayam), Karivedakam (Kerala, dystrykt Kasargod), Mandapam (dystrykt Kasargod) oraz w Elamdesam (Kerala, dystrykt Idukki)
Dom zakonny w Tamilnadu   Indie, Tamilnadu, dystrykt Theni, K.M. Patty, Punuitha Thomiyar Malai podlega opactwu św. Tomasza w Kappadu
Klasztor Asirvanam   Indie, Bangalore, Kumbalgodu Post, Anchepalya 1952 pierwszy klasztor benedyktyński w Indiach, założony przez założony przez mnichów z belgijskiego opactwa św. Andrzeja; wspólnota 50 osób na różnym stopniu formacji zakonnej[12]; posiada klasztory – córki: w Eluru, Passukadavu (Kerala, dystrykt Kozhikode) oraz w Sivaganga[13]
Opactwo Glenstal   Irlandia, hrabstwo Limerick, Murroe 1927   37 zakonników[14], oblaci świeccy
Opactwo Dormitio w Jerozolimie[1][2]   Izrael, Jerozolima, góra Syjon 1906   16 mnichów[15]
Klasztor Tabgha[1][2]   Izrael, Tabga, nad jeziorem Genezaret 1939[16]   przeorat podlegający opactwu Dormitio w Jerozolimie, od 1994 przeor sprawuje opiekę nad mieszkającymi w pobliżu benedyktynkami filipińskimi[17]
Klasztor Mambré   Demokratyczna Republika Konga, Kinshasa, Ngombe-Lutendele podlega belgijskiemu klasztorowi Saint-André de Clerlande
Klasztor Notre-Dame-des-Sources   Demokratyczna Republika Konga, Kiswishi, 17 km od Lubumbashi 1944 założony przez mnichów z belgijskiego opactwa św. Andrzeja w Brugii, pierwotnie z inną lokalizacją, w Kiswishi od 1964
Opactwo Santa Maria de Guadalupe w Ahuatepec   Meksyk, Morelos, gmina Cuernavaca, Ahuatepec zakonnice
Opactwo św. Macieja w Trewirze   Niemcy, Trewir 977   23 mnichów[18]
Klasztor Huysburg   Niemcy, gmina Huygóry Huy 1080, 1972   niegdyś opactwo, następnie jedyny klasztor benedyktyński w NRD, od 2004 r. przeorat zależny od opactwa św. Macieja w Trewirze
Klasztor w Ewu-Ishan   Nigeria, stan Edo, Ewu-Ishan przeorat
Klasztor Zmartwychwstania (Benedictinos Chucuito Monasterio de la Resurreccion)   Peru, region Puno, prowincja Puno, Chucuito, Apartado 295 1955 dom zakonny podlegający belgijskiemu klasztorowi Saint-Remacle de Wavreumont; 11 zakonników
Opactwo Benedyktynów w Tyńcu   Polska, Tyniec (Kraków) 1044, 1947   36 mnichów, 1 oblat świecki
Klasztor Zwiastowania NMP w Biskupowie   Polska, Biskupów 1987[19]   pierwotnie podlegał opactwu tynieckiemu, obecnie samodzielny przeorat konwentualny[1][2]; 8 zakonników
Opactwo w Lubiniu   Polska, Lubiń 1070, 1924   16 mnichów oraz oblaci świeccy[20]
Opactwo Singeverga   Portugalia, gmina Santo Tirso, Roriz 1892   36 mnichów[21], 100 oblatów świeckich; opactwu podlegają domy zakonne w Angoli (Huambo, Luena) i Portugalii (Lamego, Lizbona, Porto)
Kolegium w Lamego   Portugalia, Lamego przeorat, podlega opactwu Singeverga
Klasztor w Lizbonie   Portugalia, Lizbona, Rua da Senhora do Monte 44 podlega opactwu Singeverga
Klasztor w Porto (Mosteiro de S. Bento da Vitoria)   Portugalia, Porto podlega opactwu Singeverga
Klasztor Gihindamuyaga   Rwanda, Butare podlega belgijskiemu opactwu Maredsous
Klasztor Notre Dame de l'Annonciation de Sovu   Rwanda, Butare przeorat; zakonnice
Klasztor Przemienia Pańskiego (Premenenia Pána) w Samporze   Słowacja, Sliač, Sampor 50 2010 pierwotnie podlegał opactwu tynieckiemu, obecnie samodzielny przeorat konwentualny[1][2][22]; 12 zakonników[22]
Opactwo św. Andrzeja w Valyermo (St. Andrew's Abbey)   Stany Zjednoczone, Kalifornia, hrabstwo Los Angeles, obszar niemunicypalny Valyermo 1955 klasztor założony przez mnichów z belgijskiego opactwa św. Andrzeja; 24 zakonników, 400 oblatów świeckich
Opactwo Our Lady of Exile   Trynidad i Tobago, Tunapuna, Mount St. Benedict
Klasztor w Terminillo   Włochy, pod Monte Terminillo   afiliowany[1][2]; parafia prowadzona przez Bractwo Zakonne Przemienienia[23]

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f Benedyktyni: Zmiana rangi klasztoru w Biskupowie. zyciezakonne.pl, 2012-10-18. [dostęp 2015-06-20].
  2. a b c d e f Kapituła Generalna Kongregacji Zwiastowania NMP w Asyżu. tyniec.benedyktyni.pl. [dostęp 2015-06-20].
  3. Polski benedyktyn opatem prezesem. info.wiara.pl. [dostęp 2018-09-15].
  4. Benedyktyni na świecie. benedyktyni.pl. [dostęp 2015-06-20].
  5. The Benedictines Worldwide (ang.). kappadubenedictines.org. [dostęp 2015-06-20].
  6. Annunciation Congregation. osbatlas.com. [dostęp 2015-06-20].
  7. Communauté (fr.). hurtebise.net. [dostęp 2015-06-20].
  8. a b Etiolles Prieuré Saint Benoît (fr.). evry.catholique.fr. [dostęp 2015-06-20].
  9. Georgetown – Religious and Secular Institutes (ang.). Antilles Episcopal Conference. [dostęp 2015-06-20].
  10. Our Abbey (ang.). kappadubenedictines.org. [dostęp 2015-06-20].
  11. Five Houses (ang.). kappadubenedictines.org. [dostęp 2015-06-20].
  12. Home – Asirvanam Benedictine Monastery (ang.). asirvanambenedictines.org. [dostęp 2015-06-20].
  13. Daughter Houses (ang.). asirvanambenedictines.org. [dostęp 2015-06-20].
  14. Our Community (ang.). glenstal.org. [dostęp 2015-06-20].
  15. Mönche (niem.). dormitio.net. [dostęp 2015-06-20].
  16. Priorat Tabgha, See Genezareth (niem.). dormitio.net. [dostęp 2015-06-20].
  17. Kommunität der Schwestern (niem.). dormitio.net. [dostęp 2015-06-20].
  18. Die Mitglieder unserer Mönchsgemeinschaft (niem.). abteistmatthias.de. [dostęp 2015-06-20].
  19. Powstanie wspólnoty. benedyktyni.org. [dostęp 2015-06-20].
  20. Nasza wspólnota. benedyktyni.net. [dostęp 2015-06-20].
  21. História de Singeverga (port.). mosteirodesingeverga.com. [dostęp 2015-06-20].
  22. a b Naše spoločenstvo (słow.). benediktini.sk. [dostęp 2015-06-20].
  23. Fraternita' Monastica (wł.). parrocchiaterminillo.org. [dostęp 2015-06-20].

UwagiEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj