Konkurs Piosenki Eurowizji 1964

europejski konkurs muzyczny oranizowany przez Europejską Unię Nadawców

9. Konkurs Piosenki Eurowizji 1964 został zorganizowany 21 marca 1964 roku w Tivolis Koncertsal w Kopenhadze, dzięki zwycięstwu reprezentantów kraju - duetowi Grethe i Jørgen Ingmann, którzy wygrali konkurs w 1963 roku.

Konkurs Piosenki Eurowizji 1964
Ilustracja
Informacje ogólne
Finał 21 marca 1964
Miejsce Tivolis Koncertsal,
Kopenhaga (Dania)
Nadawca Danmarks Radio (DR)]
Prowadzący Lotte Wæver
Informacje dodatkowe
Reżyser Poul Leth Sørensen
Główny dyrygent Kai Mortensen
Występ interwałowy Balet „Harlekinada”
Uczestnicy
Debiut  Portugalia
Rezygnacja  Szwecja
Łącznie 16 reprezentacji
Głosowanie
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które miało do dyspozycji 3 punkty, które mogło podzielić na jedną, dwie lub trzy ulubione utworu. Po zsumowaniu punktów pierwsze, drugie i trzecie miejsce otrzymywało kolejno 5, 3 i 1 punkt. Jeśli tylko jedna piosenka otrzymała od jurorów wszystkie punkty - dostała 9 punktów, a jeśli wyróżnione zostały dwa utwory - 6 i 3 punkty.
Zero punktów  Niemcy
 Portugalia
 Jugosławia
 Szwajcaria
Zwycięzca  Włochy
Reprezentant Gigliola Cinquetti
Piosenka Non ho l’età
Muzyka Mario Panzeri
Tekst Nicola Salerno
Konkurs Piosenki Eurowizji

Koncert finałowy prowadziła Lotte Wæver, a zwyciężczynią została reprezentantka Włoch - Gigliola Cinquetti, która za utwór „Non ho l’età” otrzymała 49 punktów, prawie trzy razy więcej, niż zdobywca drugiego miejsca - Matt Monro z Wielkiej Brytanii[1].

LokalizacjaEdytuj

Osobny artykuł: Kopenhaga.
Lokalizacja Kopenhagi w Danii.

Kopenhaga to stolica i największe miasto Królestwa Danii, czwarte co do wielkości miasto nordyckie (po Sztokholmie, Oslo i Helsinkach). Kopenhaga położona jest na wschodnim wybrzeżu wyspy Zelandia i częściowo Amager, nad cieśniną Sund. Od 1 lipca 2000 roku połączona jest mostem nad Sundem ze szwedzkim Malmö.

W Kopenhadze znajduje się mnóstwo zabytków, takich jak gotycko-romańskiej Katedry Rosklide z grobami duńskich królów, barokowy pałac królewski Amalienborg, królewska letnia rezydencja Rosenborg, Cytadela Kastellet, jedyna pozostałość dawnych fortyfikacji obronnych oraz Okrągła Wieża, z której szczytu doskonale widać panoramę całej Kopenhagi. W mieście wybudowano też kilka muzeów: Muzeum Narodowe, Muzeum Rekordów Guinnessa i Muzeum Erotica oraz Danmarks Akvarium[2].

Na miejsce organizacji konkursu wybrano Tivolis Koncertsal w popularnym wesołym miasteczku i parku Tivoli Gardens, który został stworzony przez Geogra Carstensena i otwarty 15 sierpnia 1843 roku. Jest to drugie najstarsze wesołe miasteczko na świecie, po Dyrehavsbakken w okolicach Klampenborg. Pierwotnie budynek nosił nazwę "Tivoli & Vauxhall"[3], "Tivoli" nawiązujące do Jardin de Tivoli w Paryżu oraz "Vauxhall" nawiązujące do Vauxhall Gardens w Londynie.

Przebieg konkursuEdytuj

Pomimo bojkotu konkursu przez Szwecję, kraj transmitował koncert finałowy. Polityczny protest Szwedów miał miejsce po szwajcarskim występie: mężczyzna wtargnął na scenę trzymając baner, na którym można było przeczytać Bojkot Franco i Salazara. Telewidzowie mogli usłyszeć uderzenie w tablicę wyników, a gdy mężczyznę usunięto ze sceny, konkurs kontynuowano[1].

W wyniku pożaru w studiu duńskiego nadawcy - Danmarks Radio (DR), który miał miejsce w latach 70., nie zachowało się żadne nagranie wideo z koncertu (poza skrótem występu eurowizyjnego Cinquetti). Żaden inny nadawca nie nagrał całego konkursu, a fragmenty finału istnieją w archiwach niemieckiej telewizji Norddeutscher Rundfunk (NDR). Istnieje natomiast dźwiękowe nagranie konkursu[1].

Kraje uczestnicząceEdytuj

Do rywalizacji ponownie stanęło 16 krajów, w tym debiutująca Portugalia. Szwecja zrezygnowała z udziału w finale z powodu bojkotu konkursu przez rodzimych artystów[1].

DyrygenciEdytuj

Powracający artyściEdytuj

Podczas koncertu finałowego wystąpiła Anita Traversi, która po raz drugi reprezentowała Szwajcarię w konkursie, debiutując podczas 5. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1960 roku.

WynikiEdytuj

L.p. Kraj Język[20] Artysta Piosenka Miejsce Punkty
1   Luksemburg francuski Hugues Aufray Dès que le printemps revient 4 14
2   Holandia niderlandzki Anneke Groenloh Jij bent mijn leven 10 2
3   Norwegia norweski Arne Bendiksen Spiral 8 6
4   Dania duński Bjørn Tidmand Sangen om dig 9 4
5   Finlandia fiński Lasse Mårtenson Laiskotellen 7 9
6   Austria niemiecki Udo Jürgens Warum nur, warum? 6 11
7   Francja francuski Rachel Cavaillon Le chant de mallory 4 14
8   Wielka Brytania angielski Matt Monro I Love the Little Things 2 17
9   Niemcy niemiecki Nora Nova Man gewöhnt sich so schnell an das Schöne 13 0
10   Monako francuski Romuald Figuier Où sont-elles passées? 3 15
11   Portugalia portugalski Antonio Calvário Oração 13 0
12   Włochy włoski Gigliola Cinquetti Non ho l’età 1 49
13   Jugosławia chorwacki Sabahudin Kurt Život je sklopio krug 13 0
14   Szwajcaria włoski Anita Traversi I miei pensieri 13 0
15   Belgia francuski Robert Cogoi Près de ma rivière 10 2
16   Hiszpania hiszpański Tim, Nelly & Tony (TNT) Caracola 12 1

Legenda:

     1. miejsce

Tabela wynikówEdytuj

 
Kraje uczestniczące w 1964 roku

     Kraje, które uczestniczyły w finale

     Kraje, które uczestniczyły w przeszłości, ale nie w 1964 roku

Wyniki
Luksemburg Holandia Norwegia Dania Finlandia Austria Francja Wielka Brytania Niemcy Monako Portugalia Włochy Jugosławia Szwajcaria Belgia Hiszpania
Uczestnicy konkursu Luksemburg   3 - - - - 3 - 5 - - 3 - - - -
Holandia -   - 1 - - - 1 - - - - - - - -
Norwegia - -   5 1 - - - - - - - - - - -
Dania - - 1   - - - - - - - - - - - 3
Finlandia - - 3 3   - - 3 - - - - - - - -
Austria - - - - -   - - - - - 5 - - 1 5
Francja 1 - - - - 3   - - 5 3 - 1 - - 1
Wielka Brytania - 1 5 - 3 1 1   1 - - - - 5 - -
Niemcy - - - - - - - -   - - - - - - -
Monako 3 - - - - - 5 - -   - - 3 1 3 -
Portugalia - - - - - - - - - -   - - - - -
Włochy 5 5 - - 5 5 - 5 3 3 5   5 3 5 -
Jugosławia - - - - - - - - - - - -   - - -
Szwajcaria - - - - - - - - - - - - -   - -
Belgia - - - - - - - - - 1 1 - - -   -
Hiszpania - - - - - - - - - - - 1 - - -  
KRAJE UPORZĄDKOWANE WEDŁUG KOLEJNOŚCI WYSTĘPÓW

Międzynarodowi nadawcy i głosowanieEdytuj

Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1963 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego koncertu, który relacjonował w ojczystym języku przebieg konkursu.

L.p. Kraj Sekretarz Komentator Nadawca
01   Luksemburg b.d. Jacques Navadic Télé-Luxembourg
02   Holandia Pim Jacobs Ageeth Scherphuis NTS[21]
03   Norwegia Sverre Christophersen Odd Grythe NRK
04   Dania TBD TBD DR TV
05   Finlandia Poppe Berg[22] Aarno Walli Suomen Televisio[23]
06   Austria Ernst Grissemann Emil Kollpacher ORF
07   Francja Claude Darget Robert Beauvais Première Chaîne RTF[24]
08   Wielka Brytania Michael Aspel David Jacobs BBC TV
Tom Sloan BBC Light Programme
09   Niemcy Lia Wöhr Hermann Rockmann ARD Deutsches Fernsehen
10   Monako TBC Robert Beauvais Télé Monte Carlo
11   Portugalia Maria Manuela Furtado Gomes Ferreira[25] RTP
12   Włochy Rosanna Vaudetti Renato Tagliani Programma Nazionale
13   Jugosławia TBD Miloje Orlović Televizija Beograd
Gordana Bonetti Televizija Zagreb
Tomaž Terček Televizija Ljubljana
14   Szwajcaria Alexandre Burger Theodor Haller TV DRS
Georges Hardy TSR
Giovanni Bertini TSI
15   Belgia André Hagon Herreman RTB[24]
Herman Verelst BRT
16   Hiszpania TBD Federico Gallo TVE[26]
-   Szwecja brak reprezentanta Sven Lindahl Sveriges Radio-TV[27]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Eurovision Song Contest 1964 (ang.). W: Europejska Unia Nadawców [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-05-06].
  2. Kopenhaga zabytki, przewodnik, atrakcje. kopenhaga.lovetotravel.pl. [dostęp 20130-05-06].
  3. Online & Onsite Sightseeing - Copenhagen (duń.). copenhagenet.dk. [dostęp 20130-05-06].
  4. Sangen om dig Bjørn Tidmand. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  5. Oração Antonio Calvário. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  6. Warum nur, warum? Udo Jürgens. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  7. Près de ma rivière Robert Cogoi. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  8. Laiskotellen Lasse Mårtenson. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  9. Le chant de Mallory Rachel. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  10. Život je sklopio krug Sabahudin Kurt. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  11. Caracola Los TNT. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  12. Jij bent mijn leven Anneke Grönloh. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  13. Dès que le printemps revient Hugues Aufray. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  14. Man gewöhnt sich so schnell an das Schöne Nora. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  15. Où sont-elles passées Romuald. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  16. Spiral Arne Bendiksen. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  17. I miei pensieri Anita Traversi. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  18. I Love the Little Things Matt Monro. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  19. Non ho l'età Gigliola Cinquetti. www.4lyrics.eu. [dostęp 2013-05-06].
  20. 1964 - 9th edition (ang.). diggiloo.net. [dostęp 2013-05-06].
  21. Dokumentaire over Schiermonnikoog (niderl.). W: De Leeuwarder Courant [on-line]. dekrantvanoen.nl, 1964-03-23. [dostęp 2013-05-06].
  22. Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila. Viisukuppila.fi. [dostęp 2013-05-06].
  23. Selostajat ja taustalaulajat läpi vuosien? • Viisukuppila. Viisukuppila.fi. [dostęp 2013-05-06].
  24. a b Christian Masson: 1964 - Copenhague (fr.). Songcontest.free.fr. [dostęp 2013-05-06].
  25. Diário de Lisboa, 22 marca 1964
  26. FORO FESTIVAL DE EUROVISIÓN • Ver Tema - Uribarri comentarista Eurovision 2010. Eurosongcontest.phpbb3.es. [dostęp 2013-05-06].
  27. Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str. 48. Sztokholm: Premium Publishing AB. ​ISBN 91-89136-29-2

Linki zewnętrzneEdytuj