Konrad Pokorny-Ruszczyc

Oficer dyplomowany Wojska Polskiego

Konrad Pokorny-Ruszczyc (ur. 21 lutego 1893, zm. 22 września 1939 pod Łomiankami) – major dyplomowany saperów Wojska Polskiego.

Konrad Pokorny-Ruszczyc
major dyplomowany saperów major dyplomowany saperów
Data urodzenia 21 lutego 1893
Data i miejsce śmierci 22 września 1939
Łomianki
Przebieg służby
Lata służby 1912-1929 i 1939
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 4 Pułk Saperów
2 Dywizja Piechoty Legionów
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr II
Stanowiska zastępca dowódcy pułku
szef sztabu dywizji
szef oddziału
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Medal Pamiątkowy Jubileuszowy 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Krzyż Zasługi Wojskowej (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Medal Zasługi Wojskowej „Signum Laudis” (w czasie wojny) Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

ŻyciorysEdytuj

W 1912 rozpoczął zawodową służbę wojskową w c. i k. Armii. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1912 roku w korpusie oficerów piechoty. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Jego oddziałem macierzystym był Batalion Saperów Nr 11 we Lwowie[1]. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1915 roku w korpusie oficerów piechoty. W 1918 roku jego oddziałem macierzystym był Batalion Saperów Nr 22[2].

W 1921 roku został przydzielony do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza I Kursu Doszkolenia, pozostając oficerem nadetatowym 1 Pułku Saperów[3][4]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a jego oddziałem macierzystym był 2 Pułk Saperów Kaniowskich w Puławach[5]. 16 września 1922 roku Minister Spraw Wojskowych, generał dywizji Kazimierz Sosnkowski na wniosek dowódcy Wyższej Szkoły Wojennej przyznał mu „pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” i przydzielił do Oddziału IV Sztabu Generalnego w Warszawie[6][7]. 31 marca 1924 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów[8]. Z dniem 1 listopada 1924 roku został przeniesiony do 4 Pułku Saperów w Sandomierzu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[9][10][11]. W kwietniu 1926 roku został przydzielony do 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko szefa sztabu[12]. W październiku 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów saperów z równoczesnym przydziałem do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie na stanowisko szefa Oddziału Wyszkolenia[13][14]. W lipcu 1929 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska w DOK II i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr II[15]. Z dniem 31 grudnia 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku[16].

W 1934 roku, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Gdynia. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VIII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[17].

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku walczył, jako szef Oddziału II Grupy Operacyjnej gen. Tokarzewskiego. Poległ 22 września w bitwie pod Łomiankami. Został pochowany na cmentarzu wojennym w Kiełpinie Poduchownym[18][4].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 279, 948.
  2. Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 147, 1432.
  3. Spis oficerów 1921 ↓, s. 334, 853, tu jako kapitan przydzielony do SG Ruszczyc-Pokorny Konrad Ignacy.
  4. a b Stawecki 1997 ↓, s. 64.
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 231.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 16 września 1922 roku, s. 721.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 11, 876, 907.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924 roku, s. 170.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 107 z 10 października 1924 roku, s. 594.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 804, 829.
  11. Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 14.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, nr 16 z 12 kwietnia 1926 roku, s. 112.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927 roku, s. 306.
  14. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 582, 592, tu błędnie podano przydział do DOK III.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 187.
  16. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 17 z 16 listopada 1929 roku, s. 344.
  17. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 350, 1015.
  18. Głowacki 1985 ↓, s. 249, 347.
  19. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 582.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929 roku, s. 239.
  21. a b c Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1432.
  22. Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 948.

BibliografiaEdytuj