Konstancjusz III

Konstancjusz III, Flavius Constantius (zm. 2 września 421 w Rawennie) – cesarz rzymski, krótkotrwały współrządca Honoriusza w roku 421.

Konstancjusz III
Flavius Constantius
Ilustracja
Wizerunek Konstancjusza III na jego monecie
Cesarz rzymski
(współrządca Honoriusza)
Okres

421

Dane biograficzne
Data i miejsce śmierci

2 września 421
Rawenna

Żona

Elia Galla Placydia

Dzieci

Walentynian III, Honoria

Moneta
moneta
Solid Konstancjusza III

Wódz za panowania cesarza Honoriusza. Wybił się na stanowisko głównego dowódcy zachodu po śmierci Olimpiodora. Dzięki niemu zostali pobici uzurpatorzy Konstantyn III, Konstans II i Maksymus z Hiszpanii. Opanował sytuację w cesarstwie zachodnim po wkroczeniu do niego barbarzyńców. Osiedlił Gotów w Akwitanii. W nagrodę za zwycięstwa cesarz Honoriusz dał mu za żonę swoją siostrę Gallę Placydię i uczynił go współcesarzem (w 421). Z małżeństwa tego narodziło się dwoje dzieci: późniejszy cesarz Walentynian III oraz Honoria.

BibliografiaEdytuj

  • Aleksander Krawczuk, Poczet cesarzy rzymskich, Warszawa 2001.