Otwórz menu główne

Konstanty Chyliński

polski historyk, kierownik resortu wyznań religijnych i oświecenia publicznego

Konstanty Chyliński (ur. 14 października 1881 w Żmerynce Wielkiej, zm. 5 lutego 1939 we Lwowie) – polski historyk starożytności, w 1935 kierownik resortu wyznań religijnych i oświecenia publicznego.

Konstanty Chyliński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 października 1881
Żmerynka Wielka, gubernia podolska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 5 lutego 1939
Lwów, Polska
Minister wyznań religijnych i oświecenia publicznego (p.o.)
Okres od 13 października 1935
do 5 grudnia 1935
Poprzednik Wacław Jędrzejewicz
Następca Wojciech Świętosławski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

W 1903 ukończył historię na Petersburskim Uniwersytecie Państwowym. Studiował także na Politechnice Petersburskiej. Następnie był wykładowcą kilku uczelni w tym mieście. W 1909 uzyskał dyplom I stopnia (habilitacja), w dziedzinie historii i tytuł docenta. W 1910 w Petersburgu uzyskał habilitację zostając profesorem historii starożytnej oraz wykładowcą w Carskim Wyższym Żeńskim Instytucie Pedagogicznym. W Petersburgu należał do Macierzy Polskiej.

Od 1919 związany z Wydziałem Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie do 1923 był kierownikiem Katedry Historii Starożytnej, a następnie był także prorektorem i dyrektorem biblioteki uniwersyteckiej. W międzyczasie od września był 1921 był kierownikiem Katedry Historii Starożytnej na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, do którego przeniósł się na stałe w 1923. Z tą uczelnią był związany do końca życia pracując na Wydziale Humanistycznym, którego był dziekanem w roku akademickim 1929/1930. W 1938 był kuratorem Akademickiego Stowarzyszenia Przyjaciół Rumunii[1]

Członek Wydziału Zjednoczenia Stanu Średniego w 1928 roku[2]. Został działaczem BBWR i był pierwszym prezesem BBWR we Lwowie[3]. Pełnił mandat radnego Rady Miasta Lwowa. Od 28 marca 1935 do 12 października 1935 był podsekretarzem stanu w resorcie wyznań religijnych i oświecenia publicznego[4], a od 13 października 1935 do 5 grudnia 1935 był kierownikiem tegoż resortu w rządzie Mariana Zyndrama-Kościałkowskiego. Później ponownie pełnił stanowisko podsekretarza w tym ministerstwie. W 1936 – ze względu na stan zdrowia – zrezygnował z pracy w ministerstwie.

19 marca 1936 Prezydent RP odznaczył go Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla państwa[5][6].

Zmarł 5 lutego 1939 we Lwowie[7]. 8 lutego 1939 został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie, a dzień pogrzebu został ogłoszony dniem żałoby na Uniwersytecie Jana Kazimierza[8].

Po jego śmierci p. o. kierownika Zakładu Historii Starożytnej UJK pełnił dr Tadeusz Siuta[9], a p. o. kierownika Katedry Historii Starożytnej UJK pełnił prof. Kazimierz Majewski[10]

UczniowieEdytuj

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Związek miast greckich Azji Mniejszej w końcu V-go wieku, 1913.
  • Idea narodowa w starożytnej Grecji : wykład inauguracyjny na uroczystym otwarciu roku akademickiego na Uniwersytecie Jana Kazimierza, 25 października 1922, z pewnemi zmianami i uzupełnieniami, 1923.
  • Lysandre et les Milésiens (Diodore XIII 104), per Constantin Chyliński, Leopoli: Editum Auxilio Ministerii Instructionis Publicae 1929.
  • O powstaniu urzędów cenzorów, Lwów: Polskie Towarzystwo Historyczne 1926.

PrzypisyEdytuj

  1. Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 56. ISBN 978-83-7188-964-6.
  2. Obrady Zgromadzenia Obywatelskiego odbytego w dniu 30 grudnia 1928 staraniem Zjednoczenia Stanu Średniego oraz Mieszczańskiego Towarzystwa Strzeleckiego w sali tegoż Tow. we Lwowie, Lwów 1929 s. 41.
  3. Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 58. ISBN 978-83-7188-964-6.
  4. Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 45. ISBN 978-83-7188-964-6.
  5. M.P. z 1936 r. nr 66, poz. 130
  6. Odznaczenia Orderem „Odrodzenia Polski”. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 66 z 20 marca 1936. 
  7. Ś. p. Konstanty Chyliński. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 29 z 7 lutego 1939. 
  8. Żałobne posiedzenie Senatu U. J. K.. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 31 z 9 lutego 1939. 
  9. Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 100. ISBN 978-83-7188-964-6.
  10. Jan Draus: Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie 1918-1946. Portret kresowej uczelni. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 247. ISBN 978-83-7188-964-6.
  11. Joanna Pisulińska, Doktoraty historyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza 1918-1939 [w:] Wielokulturowe środowisko historyczne Lwowa w XIX i XX w., t. 1, red. Jerzy Maternicki, Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego 2004, s. 233-249.

BibliografiaEdytuj