Kopieńcowe Szałasiska

Szałasiska – położona na wysokości ok. 1090–1120 m n.p.m. polana na Wielkim Kopieńcu w polskich Tatrach Zachodnich. Kopieńcowymi Szałasiskami nazwano ją dla odróżnienia pod innych miejsc o nazwie Szałasiska. Nazwa polany (Szałasiska) jest ludowa i pochodzi od tego, że według opowiadań starszych mieszkańców dawniej stał na niej szałas, który został rozebrany i zniesiony w dół. Po jakimś czasie w 1933 znów na tej polanie wybudowano nowy szałas[1]. Polana znajduje się na wschodnim stoku zalesionej grzędy opadającej w północno-zachodnim kierunku z zachodniego wierzchołka Wielkiego Kopieńca[2]. Poniżej dolnego, wschodniego końca polany znajduje się źródełko, z którego wypływa strumyk, miejscami zanikający. Uchodzi do Chłabowskiego Potoku[3].

Szałasiska
Państwo  Polska
Położenie województwo małopolskie
Pasmo Tatry Zachodnie, Karpaty
Wysokość 1090–1120 m n.p.m.
Powierzchnia ok. 3 ha
Zagospodarowanie nieużytek
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Szałasiska
Szałasiska
Ziemia49°16′41″N 20°00′50″E/49,278056 20,013889

Polana należała do Hali Kopieniec. Po utworzeniu Tatrzańskiego Parku Narodowego zniesiono jej użytkowanie i polana stopniowo, ze szkodą dla różnorodności biologicznej zarasta lasem. W 1965 miała powierzchnię ok. 3 ha. W 2004 po 40 latach od zaprzestania jej użytkowania powierzchnia polany zmniejszyła się o ok. 75%[4]. Na wielu mapach polana już nie jest zaznaczana. Prowadzi przez nią kilka ścieżek, nie są jednak udostępnione turystycznie.

PrzypisyEdytuj

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Władysław Cywiński: Tatry. Przewodnik szczegółowy. Tom 13. Kasprowy Wierch. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2008. ISBN 83-7104-011-3.
  3. Geoportal. [dostęp 2010-07-15].
  4. Marcin Bukowski, M. Guzik (red.): Dynamika zarastania polan tatrzańskich. Zakopane: Wydawnictwa Tatrzańskiego Parku Narodowego, 2009. ISBN 978-83-61788-08-9.