Otwórz menu główne

Koralówka złocista

Koralówka złocista (Ramaria aurea (Schaeff.) Quél.) – gatunek grzybów należący do rodziny siatkoblaszkowatych (Gomphaceae)[1].

Koralówka złocista
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd siatkoblaszkowce
Rodzina siatkoblaszkowate
Rodzaj koralówka
Gatunek koralówka złocista
Nazwa systematyczna
Ramaria aurea (Schaeff.) Quél
Fl. mycol. France (Paris): 467 (1888)
Ramaria aurea-clavaire dorée (Ain).JPG
Ramaria aurea-de.jpg

Systematyka i nazewnictwoEdytuj

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Ramaria, Gomphaceae, Gomphales, Phallomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten opisany został w 1774 r. przez Schaeffera jako Clavaria aurea, do rodzaju Ramaria przeniósł go Quélet w 1888 r.

Synonimy naukowe[2]:

  • Clavaria aurea Schaeff. 1774
  • Clavaria aurea Schaeff. 1774 var. aurea
  • Clavaria aurea var. australis Coker 1923

Nazwę polską nadał Władysław Wojewoda w 1999 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako gałęziak złotawy i gałęziak złocisty[3].

MorfologiaEdytuj

Owocnik

Krzaczkowaty o wysokości i szerokości 5–12 cm i nieregularnie kulistym pokroju. Posiada grubą, białawą i nagą podstawę o wysokości 2-4 cm. Jest ona częściowo osadzona w ziemi. Ponad ziemia rozgałęzia się na coraz cieńsze gałązki, przez co owocnik wyglądem przypomina kalafiora. Gałązki te u młodych owocników są miodowożółte, później chromowożółte. Końce mają cienkie i zaostrzone, z dwoma lub trzema ząbkami, zdarzają się jednak także końce zaokrąglone[4].

Miąższ

Twardy, początkowo białawy, później kremowobiały, tylko pod skórką żółtawy. Nie zmienia barwy po uszkodzeniu. Smak łagodny, zapach korzenny[4].

Zarodniki

Brodawkowate, o średnicy 11-15 x 4-5,5 µm[5].

Występowanie i siedliskoEdytuj

Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Australii[6]. W Polsce jest bardzo rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający[7]. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech[3].

Owocowanie przypada na okres lipiec-październik. Pojawia się w wilgotnych i cienistych lasach liściastych, najczęściej pod bukami i dębami, rzadziej w lasach iglastych pod świerkami i sosnami. Występuje głównie w terenach podgórskich[4].

ZnaczenieEdytuj

Grzyb mikoryzowy[3]. W niektórych krajach młode owocniki uważane są za grzyby jadalne. Starsze są trujące, mają gorzki smak, wywołują bóle brzucha, biegunkę i silne osłabienie[5]. Odradza się zbieranie tych grzybów w celach spożywczych[4].

Gatunki podobneEdytuj

Gatunki koralówek są morfologicznie trudne do rozróżnienia. Jest wiele podobnych gatunków, pewne ich rozróżnienie możliwe jest tylko przez specjalistę i często niezbędne jest przy tym badanie cech mikroskopowych[4].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  3. a b c Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c d e Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  5. a b Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. s. 584. ISBN 83-7404-513-2.
  6. Discover Life Maps. [dostęp 2014-08-23].
  7. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland = Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany. Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 83-89648-38-5.