Otwórz menu główne

Korwety rakietowe typu Descubierta

Korwety rakietowe typu Descubierta – seria hiszpańskich korwet budowanych w latach 70. i 80. Z dziewięciu zbudowanych jednostek w służbie pozostaje pięć, z czego dwa w hiszpańskiej marynarce służą jako okręty patrolowe[2]. Oprócz rodzimej floty służą także w marynarce wojennej Egiptu i Maroka.

Korwety rakietowe typu Descubierta
Ilustracja
Kraj budowy  Hiszpania
Użytkownicy  Armada Española (2)
 Egipska Marynarka Wojenna (2)
 Maroko (1)
Stocznia Bazán
Wejście do służby 1974
Zbudowane okręty 9
Okręty w służbie 5
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1640 t (pełna)
Długość 88,9 m
Szerokość 10,4 m
Prędkość 25 węzłów
Zasięg 7500 mil morskich przy 12 węzłach
Załoga 89 (według innych źródeł 115[1])
Uzbrojenie OTO Melara 76mm/62
wyrzutnia RIM-7 Sea Sparrow
wyrzutnia torped ZOP 375 mm
6 × wyrzutnia torped ZOP 324 mm
4 × Harpoon
1 × Oerlikon 20 mm
2 × Browning M2

HistoriaEdytuj

 
Korweta typu João Coutinho, stanowiącego podstawę późniejszego typu Descubierta.
 
Infanta Elena wspólnie z okrętami z USA, Maroka i Algierii.
 
Diana już jako okręt dowodzenia siłami obrony przeciwminowej (M-11).

Korwety typu Descubierta opracowano w przedsiębiorstwie konstrukcyjnym Bazán we współpracy z niemieckim Blohm + Voss na podstawie doświadczeń z budowanymi pod koniec lat 60. dla Portugalii korwetami typu João Coutinho. Descubierty są od nich nieznacznie większe i dużo silniej uzbrojone. Pierwsza jednostka tego typu (Descubierta) trafiła do służby w listopadzie 1978 roku, ostatnia (Vencedora) – w marcu roku 1982.

Pierwotnie planowano zbudować dwanaście jednostek[3]. Ostatecznie zbudowano ich osiem dla Hiszpanii (z czego dwie, Centinelę i Serviolę, sprzedano Egiptowi, jeszcze zanim zdążyły wejść do służby pod banderą hiszpańską) oraz jedną dla Maroka[3].

Przebieg służbyEdytuj

Niektóre hiszpańskie korwety brały udział w działaniach sił koalicji przeciwko Irakowi na wodach Morza Czerwonego w trakcie operacji Pustynna Burza[4]. Infanta Elena uczestniczyła też w bezkrwawym starciu z Marokiem w 2002 roku (kryzys na wyspie Perejil)[4]. W następnych latach wykorzystywano je do zwalczania piractwa opodal wybrzeży Somalii. W ramach operacji Atalanta wiosną 2012 roku Infanta Elena uwolniła lankijską łódź rybacką[5], z kolei jesienią 2010 roku Infanta Cristina została ostrzelana z porwanego statku MV Izumi, co stanowiło pierwszy atak piratów na okręt EU NAVFOR wykonujący misję eskortową[6].

Na przełomie XX i XXI wieku starzejącym się jednostkom wyznaczono nowe zadania. Korwetę Diana (F-32) poddano w roku 2000 przebudowie (zmniejszenie uzbrojenia, rozbudowa środków łączności), po której została przeklasyfikowana na okręt dowodzenia siłami obrony przeciwminowej[7]. Pozostałe cztery korwety – Infanta Elena (F-33), Infanta Cristina (F-34), Cazadora (F-35) i Vencedora (F-36) – w latach 2004–2005 przebudowano i sklasyfikowano jako patrolowce.

Dotychczas jedyną korwetą, której służba dobiegła już końca, jest Descubierta, w 2009 roku skreślona ze stanu floty i oddana na złom. Cztery patrolowce mają być w najbliższych latach zastąpione wprowadzanymi od 2011 roku patrolowcami budowanymi według koncepcji Buque de Acción Marítima (typ Meteoro)[8].

Opis konstrukcjiEdytuj

Korwety typu Descubierta okazały się udanymi jednostkami przybrzeżnymi, lecz brakowało im dzielności morskiej do działań oceanicznych[7]. Otrzymały też stosunkowo silne i wszechstronne uzbrojenie[1]:

Diana po przebudowie zachowała jedynie uzbrojenie artyleryjskie i strzeleckie[7]. W przypadku pozostałych korwet wyrzutnie sea sparrowów i harpoonów wprawdzie również zdemontowano, lecz te drugie wciąż mogą być na powrót zainstalowane. Przebudowa wiązała się także z ograniczeniem liczebności załogi – z 89 osób spadła do 73 w przypadku Diany[7] i do 64 na patrolowcach.

Napęd stanowią cztery maszyny dieslowskie o łącznej mocy 16 000 koni mechanicznych przekazywanej na dwie śruby, które rozpędzają okręt do maksymalnie 25 węzłów[1].

Lista jednostekEdytuj

Państwo Numer Nazwa Stocznia Wodowanie Wejście do służby Skreślenie ze stanu Uwagi Zdjęcie
  Hiszpania F-31
P-75
Descubierta Bazán (Kartagena) 8 lipca 1975 18 listopada 1978 30 czerwca 2009[3] Zezłomowana  
  Hiszpania F-32
M-11
Diana[7] Bazán (Kartagena) 26 stycznia 1976 30 stycznia 1979 27 maj 2015 Wycofanie  
  Hiszpania F-33
P-76
Infanta Elena Bazán (Kartagena) 14 września 1976 12 kwietnia 1980 W służbie Przeklasyfikowana na patrolowiec  
  Hiszpania F-34
P-77
Infanta Cristina Bazán (Kartagena) 8 lipca 1976 24 listopada 1980 W służbie Przeklasyfikowana na patrolowiec  
  Hiszpania F-35
P-78
Cazadora Bazán (Ferrol) 17 października 1978 20 lipca 1981[9] 26 kwiecień 2018 Przeklasyfikowana na patrolowiec, wycofany  
  Hiszpania F-36
P-79
Vencedora Bazán (Ferrol) 27 kwietnia 1979 27 marca 1982 styczeń 2017[10] Przeklasyfikowana na patrolowiec, wycofany  
  Hiszpania F-37 Centinela Bazán (Ferrol) 8 października 1979 Nie weszła do służby Sprzedana Egiptowi
  Hiszpania F-38 Serviola Bazán (Ferrol) 18 sierpnia 1980 Nie weszła do służby Sprzedana Egiptowi
  Egipt F-941 Suez Bazán (Ferrol) 8 października 1979 28 lutego 1984 W służbie Ex-Centinela (F-37)
  Egipt F-946 Abukir Bazán (Ferrol) 18 sierpnia 1980 31 lipca 1984 W służbie Ex-Serviola (F-38)
  Maroko F-501 Errahmani Bazán (Ferrol) 26 lutego 1982 28 marca 1983 W służbie  

PrzypisyEdytuj